Recenzja PAGER (PC)

PAGER’s nieznośne, pełne zła 1-bitowe plamy szarej i białej sadzy utrzymują mnie w kontakcie z pracą, której nie jestem do końca pewien, czy chcę ją wykonywać. Jak gdyby ilustrował metaforę, sześćdziesiąt pięter przed mną odbija korporacyjną drabinę — spiralny korpus bezwzględnej władzy i tendencyjnego osądu — i osiągnięcia, których można by oczekiwać, aby przewyższyć swój potencjał i wznieść się na szczyt hierarchii. Ale ja mam inny sposób myślenia; nie mogę stwierdzić, czy powinienem sluchać poleceń na przyklejonej pagery, czy odrzucić jej próby nakłonienia mnie do wykonywania jej poleceń z niewłaściwych powodów. Z tym, mam wybór: podjąć tę ścieżkę kariery i stopniowo wspinać się po stopniach, lub wybrać alternatywną drogę — schody, które prowadzą… gdzieś indziej, myślę.

Jeśli otrzymujesz wskazówki The Stanley Parable tutaj, to dlatego, że PAGER jest, w pewnym podstawowym zakresie, listem miłosnym do kultowego, wybieranego klasyka. Podobnie jak to, co stary Stanley objął w swoim bezkończym poszukiwaniu rozplątywania wewnętrznych sekretów nieskończenie wielkiego korporacyjnego imperium, PAGER’s protagonista ma pracę do wykonania: uważnie słuchać wiadomości, które pojawiają się na pagery, i wykonywać krótkie prośby w nadziei, że po określonym czasie następny krok na drabinie zakończy się jeszcze większą nagrodą. Krótko mówiąc, są sześćdziesiąt pięter, wymagająca pagery i, oczywiście, ambiwalentny kolega, który ma możliwość nawigowania fal w swoim własnym zakresie. Mam nadzieję, że możesz połączyć dwa i dwa razem stąd.

“Snap to It”

PAGER nie jest pojęciowo lepszy od innych Stanley Parable podobnych, ani nie jest pełen nadzwyczajnych wizualizacji lub nieskończonych zwrotów akcji, segmentów rozwoju postaci lub skomplikowanych sekwencji dialogowych. Nie jest nawet bardzo złożony, ani nie jest najbardziej pamiętnym, cel-shadingowym 1-bitowym humorem-horrorowym hybrydem na rynku. Ale PAGER jest, pomimo wszystkich swoich rażących braków i braku wtórnej siły, niespodziewanie silnym otwarciem dla gatunku, i nie wspominając o tym, że jest to dużo przyjemnego materiału wprowadzającego.

Pomysł jest tak prosty, jak można sobie wyobrazić: postępuj zgodnie z instrukcjami podanymi przez pager, i wykonuj krótkie zadania w środowisku biurowym, pracując nad następnym pracą, i ostatecznie następnym piętrem w budynku. Biorąc pod uwagę jego uwagę na horror aspekt, im wyżej się wznosisz, tym bardziej niezwykłe rzeczy mogą się zdarzyć, co sprawia, że podróż od dolnej warstwy do szczytu jest króliczą norą dość osobliwych zdarzeń. I to twoja praca, krótko mówiąc, aby to zaakceptować i przejść przez pętle, nawet jeśli oznacza to czasem brudne ręce i pogłaskanie biurowego psa. To również jest rzeczą tutaj, zdaje się.

Podczas gdy PAGER nie jest naturalnie „straszny” grą, potrafi on bardzo dobrze zacierać granice między normami społecznymi a abstrakcyjnymi pojęciami za pomocą swojego 1-bitowego designu i wątpliwych biurowych estetyk. Nie wystraszy cię, nie powodując, że będziesz drżeć ze strachu. Ale będzie powodować, że będziesz myślał dwa razy o poziomach, gdy przechodzisz przez nie, a także da ci fałszywe poczucie bezpieczeństwa, gdy zmniejszysz pracę, niezależnie od ich rozmiaru czy prostoty.

The Higher You Go

Mówiąc o pracach, PAGER zawiera dość standardowy zestaw kroków do wykonania (mówię to z przymrużeniem oka), z których każdy zawiera specyficzny zestaw instrukcji, np. dostarczenie pudełka do pokoju w budynku lub pościg za sylwetką do innego obszaru biurowego. Naturalnie, prace eskalują w dziwaczności im wyżej się wznosisz i im bardziej ugina się, aby spełnić rosnące pragnienie pagery. Nie będę jednak rozprawiać o spoilerrach tutaj, ponieważ nie osiągnęłoby to nic poza tym, że zepsułoby nastrój i usunęłoby cię z krawędzi, na których możesz lub nie możesz zawisnąć. To surrealistyczne doświadczenie, zostawmy to w ten sposób.

PAGER nie zostaje na długo, aby ujawnić jakieś znaczące techniczne lub graficzne (przynajmniej niezamierzone) problemy. Mówię to, jak gdyby malowałbym podwójnie ostrze. Z jednej strony, to dość krótka gra, która nie oferuje wiele poza zwykłą kampanią. Nie zostaje na długo, aby zawisnąć długo po ostatecznych krokach, które zostały wzniesione, aby wypełnić twoją głowę niepotrzebnymi słowami lub ulotnymi zakończeniami. Ale z drugiej strony, wykorzystuje swój 1-bitowy interfejs wizualny, aby zakryć jakiekolwiek problemy, które mogą się pojawić w głównym systemie. Robi to całkiem dobrze, przyznaję — więc dam mu zaufanie i zostawiam to w ten sposób. Dobrze zrobione, zespół.

Verdict

PAGER może nie spełniać oczekiwań swoich poprzedników, ale stanowi dość odpowiedni hołd dla nieposłusznego królestwa Stanley Parable imitacji, z jego unikalnymi 1-bitowymi grafikami i nieprzewidywalną grą uzupełniającą doświadczenie, które w przeciwnym razie byłoby nudne i przypominające swoje odpowiedniki. To wizualizacje , które sprawiają, że chcę dać mu dodatkowe punkty. Oczywiście, jest proste, i brakuje mu głębi skomplikowanej układanki z wieloma ruchomymi częściami. Jednak nawet bez  kaskady wybuchowych kolorów i dekoracji, aby nazwać je swoimi, jest coś dziwnie interesującego w tym wszystkim.

Abstrahując od długiej historii, jeśli szukasz głęboko osobistej psychologicznej grozy z licznymi wątkami silnych skoków i spotkań ze skażonymi potworami, to prawdopodobnie będziesz lepiej poszukiwać alternatywnej ścieżki kariery. Jednak jeśli jesteś otwarty na eksplorację innych możliwości — prac, które nie oddalają się od niewłaściwych pomysłów lub niezwykłych zachowań, to możesz znaleźć to, czego szukasz w PAGER. Dano, że nie sprawi, że będziesz się zakochasz w korporacyjnej kulturze, ale na pewno oszuka cię, sprawiając, że uwierzysz, iż srebrne linie istnieją poza grubą zasłoną manipulacyjnej strategii.