Normal Golf Game Recenzja (PC)

Pamiętasz tę scenę z Happy Gilmore, w której piłka po prostu cudownie odbijała się po rozległych kanałach, znakach i rurach budowlanych, zanim wpadła do dołka z jedynym trafieniem? Cóż, Normal Golf Game jest trochę jak to. Albo przynajmniej tak myślę że to jest. Szczerze mówiąc, pomiędzy akcją uderzania piłki w tajemniczy gong a utratą stu tysięcy za opłatę wstępu, nie jestem do końca pewien, czym to jest. Czy to gra golfowa? Oczywiście. Czy to gra, która znajduje się na tym samym płocie co PGA Tour? Nie. Czy to prawdopodobnie zainspiruje cię do zakupu dziewiątki, aby grać na polu? Znowu, nie. Jednak może spowodować że zaprzyjaźnisz się z zielenią. Wersja zieleni Lucas’a, z drugiej strony, może iść do diabła.

Był czas, kiedy mogłem wbić idealny putt w grze takiej jak PGA Tour. Jednak Normal Golf Game nie jest miejscem, które daje ci wolność opierania się na istniejących nawykach lub doskonalenia umiejętności. Raczej jest to piekielny dół, w którym nie masz wyboru poza nauczeniem się języka puttera, dostosowaniem się do algorytmu, który nie ma sensu, i rozpisywaniem poetyckich fraz z właścicielem klubu, który, z przyczyn nigdy w pełni nie wyjaśnionych, nie ma zamiaru pozwolić ci opuścić zieleni. Lucas chce abyś grał w golfa. Albo przynajmniej po prostu pobawić się w standardowe dziewięć dołków, a potem, cóż, zająć się innymi sprawami na dalszym końcu pola. To wszystko jest trochę dziwne, ale właśnie to gra ma na celu.

Mówiąc o dziwności, Normal Golf Game opowiada krótką, ale niezwykle wciągającą historię. Nie zdradzając szczegółów, informuje cię, że jesteś, czy ci się to podoba, czy nie, więźniem na polu golfowym. Nie masz prawa opuścić tego pola, a jedyne pieniądze w twojej kieszeni są potrzebne do gry. W rezultacie znajdujesz się w nieco kłopotliwej sytuacji: 100 000 $ w twoim koncie zniknęło, a jedynym sposobem na zarobek jest, cóż, grać golf. Grać golf, i oczywiście, rozgniatać od czasu do czasu latające owoce. Ale o tym później.

Oczywiście, jeśli myślisz że jesteś kompetentnym golfistą, powinieneś prawdopodobnie potraktować Normal Golf Game z przymrużeniem oka, bo to nie jest, w rzeczywistości normalne. Dzięki światu fizyki, to, co tu masz, to niepotrzebnie skomplikowany system, który wymaga—nie, żąda od ciebie żonglowania większą liczbą ruchomych elementów niż przeciętny caddie. Zamiast przedstawić ci prostą serię mechaniki zamachu, pasek siły i wskaźnik krzywej, Normal Golf Game decyduje się obciążyć cię nieco większym ciężarem. Uderzanie piłki powinno być łatwym zadaniem, szczególnie dla „profesjonalnego” golfisty. Jednak tutaj jest to bolesne doświadczenie, które częściej niż nie, kończy się błotnistym kijem, zakwitłą zielenią i piłką po drugiej stronie Backrooms. To wcale nie jest spacer po parku.

Na papierze, Normal Golf Game brzmi prosto. Jednak prawda jest taka, że nic nie może być bardziej irytująco skomplikowane. Nawet jeśli masz podstawowy zestaw umiejętności PGA Tour player, niewiele może cię przygotować na emocjonalny zamęt, który towarzyszy Normal Golf Game. Zobacz, każdy put wymaga rozważenia wiele rzeczy—twojego kija, postawy, kąta, siły i prędkości oraz najmniejszych szczegółów, o których zwykle nie myślisz dwa razy. W związku z tym, większość twojego kontrolera staje się kijem. Przycisk może uruchomić jedną rzecz, ale joysticki prawdopodobnie wprowadzą proverbialny klucz w zamku, sprawiając, że twój zamach będzie niewyobrażalnie słabszy niż przeciętna kartonowa wycinka klinu.

Poza wybrednymi kontrolami, jest tu satysfakcjonująca gra, uwierz lub nie. Gdy stopniowo opanujesz sterowanie i zdobędziesz wprawę w wielowarstwowych pudełkach, dziewięciodziałkowe pole staje się bułką z masłem. Jednak te dziewięć dołków to tylko mała część tego, co Normal Golf Game ma do zaoferowania. Zobacz, jest trochę więcej w grze niż bezmyślne uderzanie piłek po zieleni i trafianie od czasu do czasu. Na przykład, możesz — i to nie jest nawet najdziwniejsza część całego zamieszania — kroić arbuzy na drobne. Możesz także wziąć udział w różnych wyzwaniach na całym polu. Przykładem mogą być gongi, pozornie nieistotne znaki i szalone owoce. Wiernie oddając ducha ekstrawaganckiej gry, Normal Golf Game nie jest grą, która trzyma się linii; chce, abyś był kreatywny na zieleni i zarabiał pieniądze na więcej niż jeden sposób.

Mimo wszelkich przeciwności, Normal Golf Game jest całkiem dobrą grą. Frustrująca, tak, ale także bardzo zabawna, wciągająca na trzy godziny, mimo wszystko. To zabawne, nie dlatego, że zalewa cię mnóstwem dodatkowej zawartości w przeciwnie prostym sesji golfowej, ale dlatego, że dostarcza wiele komicznych momentów, które możesz śmiało podziwiać. Jeśli na przykład nie wyrywiasz sobie włosów z powodu pudła, to śmiejesz się z fizyki drgań, losowych wyzwań i dziwacznych ideologii Lucas’a. Jeszcze raz, to wszystko jest trochę nieprawdopodobne, ale jest również (i boli mnie to przyznać) zaskakująco dobrze‑

Sednem jest to: jeśli lubisz gry, które napinają twoje nerwy i od czasu do czasu wynagradzają cię odrobiną humoru lub nielogiczną zabawą, to prawdopodobnie będziesz czerpać przyjemność z wbijania kilku puttów w Normal Golf Game. Traktuj to jednak z przymrużeniem oka. Jeśli chcesz czuć się jak kolejny Tiger Woods, powinieneś pozostać przy PGA Tour.

Werdykt

Normal Golf Game’s mieszanka zakrzywionego humoru, rozgrywki opartej na fizyce i nielogicznej narracji tworzy razem zaskakująco wciągające, choć niepotrzebnie frustrujące doświadczenie, które pokochasz i znienawidzisz z właściwych powodów. Połączona z intuicyjnymi, choć absurdalnie złożonymi mechanikami, dziwnie kreatywnymi wyzwaniami i ogólną opowieścią o nieszczęściu, wszystko to czyni z gry idealną rozrywkę na czas spędzony w łazience. To może nie być PGA Tour, ale może nie musi nim być.