Recenzja Marvel’s Spider-Man 2 (PS5)

Czy to tylko mnie, czy 2023 rok bije niesamowity rekord w historii gier? Wspaniałe tytuły pojawiają się w sklepach niemal co tydzień, a najnowszy z nich to Marvel’s Spider-Man 2 na PS5. Po pięknej hołdzie dla tytułowego bohatera w 2018 roku Marvel’s Spider-Man i kontynuacji, w której mentorka Spider-Mana została postawiona w centrum uwagi i kontynuowała dobre, przyjazne sąsiedztwo pracy superbohatera, gdzie Petey się skończył, Insomniac Games i Sony powracają z trzecim hitem: Marvel’s Spider-Man 2.

Trudno powiedzieć, czy Marvel’s Spider-Man 2 jest naprawdę dobry po ogromnie udanym wydaniu poprzednich części. Jak to często bywa w przypadku Sony i Insomniac, tytuły blockbusterów takich jak te często wprowadzają niewielkie poprawki, aby dostarczyć bardziej wypolerowane doświadczenie. W efekcie końcowy produkt jest zwykle, mniej lub bardziej, wyjątkowy. Ale nawet tak, spróbujemy naszego najlepszego, aby nie wykazywać żadnych uprzedzeń ani Marvel’s Spider-Man blues w tej recenzji. Po prostu weź Marvel’s Spider-Man 2 oddzielnie i ujawnij, co wszyscy umieramy, aby wiedzieć: Czy Marvel’s Spider-Man 2 jest warte?

Radioaktywny pająk ugryzł mnie, teraz walczę z przestępczością

Wszyscy wiemy, jak to działa. Rzadki radioaktywny pająk ugryza Petera Parkera, zmieniając go w superludzkiego pająka. Robi go silniejszym i szybszym, daje mu idealne refleksy. Co więcej? Sam się leczy i ma zaawansowane szóste zmysłowe zdolności. Ale wszystko to nie bije jego zdolności do wspinania się po ścianach i tworzenia sieci, stąd jego przydomek superbohatera: spiderman.

Jak w poprzednich częściach, Marvel’s Spider-Man 2 koncentruje się na przekonywującym opowiadaniu, aby przenieść misje i zadania poboczne. Wprowadza silne pisanie dostarczane przez wyjątkowe występy, które uchwyciły emocje i wyrażenia postaci. Wizualnie wygląda to również oszałamiająco, z animacjami emitującymi realizm i detalami godnymi blockbusterowego filmu.

Śledzimy nie jednego, ale dwóch Spidermanów, każdego z unikalnymi trajektoriami, a jednak noszącymi interpersonalne solidne połączenia i wewnętrzne walki, z którymi każdy Spiderman miał do czynienia przez lata. Żyją podwójnymi życiami. Peter zmaga się, aby znaleźć swoją drogę po ukończeniu studiów z biofizyki na Uniwersytecie Columbia. Miles, z drugiej strony, żegna się ze swoimi kolegami, gdy idą na studia, pozostawiając go z odpowiedzialnością za ochronę Nowego Jorku przed niedługo ujawnionymi złoczyńcami.

Obaj Peter i Miles są nieco starsi niż w poprzednich częściach. Jednak na więcej niż jeden sposób wciąż walczą ze sobą i relacjami wokół nich. Znalezienie idealnego balansu między normalnym człowiekiem a superbohaterem zawsze będzie trudne, zwłaszcza gdy olbrzymi Sandman atakuje miasto na początku nowej pracy Petera jako nauczyciela nauki w szkole Milesa.

Te same zadania, różne narzędzia

Posiadanie dwóch spidermanów w jednej grze jest przekonywujące. Ma sens, aby, wraz z unikalnymi liniami fabularnymi, zaprojektować odrębne rozgrywki dla każdego z nich. Dzięki temu gra wydaje się bardziej obszerna, niż jest w rzeczywistości, z wolnością przełączania się między Peterem a Milesem według własnego uznania i testowania ich możliwości w różnych sytuacjach.

Miles i Peter mają teraz indywidualne drzewa umiejętności i trzecie połączone dla obu. Pomaga to stworzyć iluzję gry różnymi postaciami, gdzie Peter będzie robił rzeczy, których Miles nie może zrobić, i odwrotnie. Miles kontynuuje rozwijanie swoich bioelektrycznych mocy do wyjątkowych poziomów, stając się silniejszym niż Peter w miarę postępu. Tymczasem Peter zaczyna z mechanicznymi ramionami i później wtapia się w słynny czarny kostium Venom. Bardziej subtelne różnice odróżniają ich, jak na przykład niewidzialność Milesa, większy zasięg i zwinność w porównaniu z Peterem.

Grając obu Peterem i Milesem, wynikiem jest oszałamiająca, pełna eksplozji akcja, o wiele więcej niż jakakolwiek gra Spider-Mana osiągnęła. Szokująca wartość i intryga w historiach poprzednich części są tutaj nieobecne. W ich miejsce jest jawny focus na akcji — bez żadnych skarg. Sieci Spidermana są bardzo przydatne w niemal każdej sytuacji, od podnoszenia wrogów i ich bicie, gdy są zawieszeni wysoko, po tworzenie prowizorycznych mostów sieciowych, aby iść po cichu i szpiegować wrogów, zanim zstąpi na nich z wybuchem sieci, kopnięciami, łańcuchowym piorunem — wiadomo, cały wir Spidermana.

Uderz. Trafić. Zabić.

Cichsze momenty w Marvel’s Spider-Man 2 to postępy w historii. Kiedy to się skończy, Peter i Miles szybko stają się zajętymi pszczołami, rozbijając i zabijając wszystko, co się im sprzeciwia. Kraven the Hunter i Venom przysięgają dać przyjaznym sąsiedzkim superbohaterom bezsennych nocy. Kraven, w szczególności, gromadzi armię, która cieszy się tylko ekscytacją polowania na superludzkie bohaterów, złoczyńców, mutantów, bestie — wszystko, co żyje w sercu Nowego Jorku.

Peter i Miles przychodzą, aby przywrócić porządek, walcząc z ogromną różnorodnością wrogów w porównaniu z poprzednikami, co pomaga utrzymać rozgrywkę w świeżym i żywym stanie. Wraz z podstawowymi ruchami unikania i ataku możesz jednocześnie uzyskać dostęp do gadżetów i mocy. Godne uwagi są te sekwencje walki, które mają nogę ponad poprzednikami, z płynnymi i wyważonymi ruchami, które czują się lepiej niż kiedykolwiek. Jest to imponujące, ponieważ walki były już fascynujące, jakkolwiek. Insomniac podnosi poprzeczkę, spełniając i przewyższając oczekiwania. Jako bonus możesz zagrać jako Venom w jednej misji, co prowadzi do spektakularnej walki z Kravenem i jego armią.

Bezpośrednio po bombastycznej, błyskawicznej ataku walki, momenty spowolnionej akcji naprawdę sprawiają, że czujesz się jak Spider-Man. W przeciwieństwie do tego, projekt symbiotycznego czarnego kostiumu wydaje się teksturą i nadziemny. Robi cię potężniejszym, ale również bardziej agresywnym, ponieważ korumpuje Petera, gdy próbuje się oprzeć. Gdy miernik Symbiote wypełnia się, uwalnia piekło po ciągłym udanym trafieniu wrogów, zwiększając twoją wydajność i umiejętności. Na szczęście mechanika pozostaje taka sama, więc fani powinni mieć łatwiejszy czas, aby postępować. Żałuję, że drzewa umiejętności miałyby więcej do zaoferowania w kwestii postępu, aby zachęcić do dalszej eksploracji. Jednak bez skarg.

Rzucić i uderzyć

Zarówno przemieszczanie się jest zawsze fantastyczne, nawet w poprzednich częściach. Wyobraźnia sprawia, że wiatr wydaje się wietrzny, gdy wijesz się między wieżowcami. Ale jakoś to czuje się bardziej podniesione z prędkością i płynnością godną PS5. Podczas gdy przemieszczanie się Petera i Milesa jest prawie takie same, obaj czują się niesamowicie szybcy. Możesz trzymać się zwykłego wspinania się po sieciach. Ale są sposoby, aby szybko przemieszczać się, w tym ślizganie się na skrzydłach sieciowych. Jest to przydatne, zwłaszcza ponieważ Nowy Jork jest dwa razy większy niż poprzednicy, z ogromną przestrzenią oceanu do pokrycia i rzeczywistym szybkim podróżowaniem z punktu A do B, które odblokowuje się później.

Mówiąc o bardziej rozległym świecie otwartym, większy nie zawsze jest lepszy. Poprzednicy wydawali się wypełnieni, z przytłaczającymi punktami kontrolnymi i celami do odhaczenia na twojej liście. Tym razem wydaje się wolne, aby biegać po Nowym Jorku. Nie musisz wyświetlać mapy, aby znaleźć zadania poboczne lub pominięte kolekcje. Zamiast tego są one podświetlone dla ciebie w grze. Ale mimo że jest więcej gruntów do pokrycia, nie ma zbyt wielkiej różnicy treściowej, aby cię zaangażować. Wrogowie są podobni; misje poboczne są zbyt. To ledwo zachęca do przemierzania miasta, nie mówiąc już o spędzaniu czasu, gdy już tam dotrzesz.

Mówiąc o misjach pobocznych, Insomniac zrobił fantastyczną robotę, czyniąc je rozszerzeniami głównego wątku. Spotkasz interesujących postaci z ciekawymi historiami. Misje poboczne różnią się, od powstrzymania przestępczości ulicznej po śledzenie kryjówek wrogów. Stealth zajmuje tyle samo miejsca (i na szczęście), z kontrolą tłumu i walką z grupami wrogów bardziej preferowaną. W pewnym momencie grasz jako MJ, która, mimo skarg poprzednio, nie zostaje zbyt długo. Krótko i słodko, powiedziałbym.

Werdykt

Od szybszego przemieszczania się po eksplozyjną akcję, Insomniac wydaje się dotykać każdego aspektu Marvel’s Spider-Man 2, który ma znaczenie. Czuję się fantastycznie, jeżdżąc po wypolerowanym Nowym Jorku i eksperymentując z twoimi ekscytującymi, zróżnicowanymi gadżetami i umiejętnościami.

Wydajność na PS5 robi kompromisy w innych obszarach, takich jak szczegóły włosów i gęstość ruchu, aby dostarczyć stałą szybkość 60 klatek na sekundę. Nigdy nie przeszkadzały czasy ładowania, spadające klatki, odbicia i tym podobne, które utrudniałyby doświadczenie.

Jedyna rzecz, która zawodzi, to świat otwarty, który czasem może wydawać się pustą naczyniem, potrzebującym różnorodności. Jednak to ledwo porównuje się z ogólnym ekscytacją skoku. W tej kwestii Marvel’s Spider-Man 2 wciąż czuje się lepiej i lepiej każdego dnia.