Recenzja Golazo! 2 (Xbox One, Xbox Series X/S, PlayStation 4 i PlayStation 5)

Gdyby miałem pensa za każdy raz, kiedy mój starszy brat albo mnie przelatywał i zdobywał wygrywającego gola w FIFA Street, albo kopnął piłkę prosto w moją twarz i zażądał wiecznej chwały w Mario Strikers, to pewnie miałbym już wystarczająco dużo pieniędzy, aby zacząć karierę w tym sporcie. Wystarczy powiedzieć, że jeśli chodzi o artykułowanie wygrywającej formuły w piłce nożnej, to nie jestem zbyt dobry w wymyślaniu niepokonanych strategii, które mają “tajemniczy” składnik do sukcesu na boisku. Niestety, fakt, że nie potrafię stworzyć tak niepokonanych składów i taktyk, sprawia, że jestem słabym trenerem piłkarskim w Golazo 2. Wyzywam się, chyba?

Pomimo licznych porażek i siniaków, które musiałem znosić w czasach mojej młodości, nauczyłem się jednej ważnej lekcji w trakcie wszystkiego: nie musisz być doświadczonym graczem piłkarskim, aby poniżyć innego gracza. Wręcz przeciwnie, nie musisz wiedzieć nic o piłce nożnej, aby wygrać kilka kolejnych meczów; jak w Tekkenie, po prostu musisz wiedzieć, jak naciskać przyciski i powtarzać te same dwie lub trzy kombinacje. I ta sama pół-sztuczna metoda przekłada się dość dobrze na Golazo! 2, co jest dość dziwne.

Minęło cztery lata, odkąd Purple Tree po raz pierwszy przedstawił plany swojego ulepszonego arcade’owego wejścia, i tak, aby powiedzieć, że reguły gry są nadal dość świeże w mojej pamięci, nie byłoby zbyt daleko idącą prawdą. Ale, jak zwykle, wyprzedzam się, więc cofnijmy się do początku – do momentu, kiedy po raz pierwszy zawiązałem sznurowadła i ruszyłem biegiem, zdecydowany na wznowienie dawnej rywalizacji rodzinnej.

Boisko bez reguł

Przyznajmy, że jest tu pewien słonie w pokoju: Golazo! to nie jest tradycyjna gra piłkarska – przynajmniej nie w takim stopniu, w jakim znajdziesz gobelin reguł i przepisów, czy nawet sędziego. Nie, to produkt, który pochodzi z odmiennego gatunku, i nie trzeba dużo czasu, aby zrozumieć, że jeśli chodzi o naśladownictwo piłki nożnej, to nie jest to bezpośrednia kopia FIFA, ale raczej arcade’owa wersja, która idzie ponad reguły boiska i tworzy coś mniej formalnego, czy nawet moralnie poprawnego, co jest dość dziwne.

Golazo! 2 oferta wiele trybów do przejścia: szybki mecz, który mówi sam za siebie; tryb ligi świata, który pozwala wybrać jedną z kilku międzynarodowych drużyn i przejść przez serię pucharów i sezonowych spotkań; oraz tryb uliczny, który jest po prostu wersją 3 na 3 tej samej gry, z wyjątkiem tego, że ma wyjątkowych i czasem dziwacznych postaci. Niezależnie od trybu, jaki wybierzesz, każdy mecz rozgrywa się w podobny sposób: kopiesz piłkę po średniej wielkości boisku i strzelasz bramki. To po prostu piłka nożna, i tak, to dość prosta gra, która nie potrzebuje wielkiego wprowadzenia – nawet dla tych, którzy nie mają pojęcia, jak to działa.

Podobnie jak wiele gier ulicznych, Golazo! 2 nie ukrywa się pod parasolem surowych reguł; wręcz przeciwnie, daje ci swobodę, aby złamać schemat i rzucić na wiatr, co jest podwójnym ostrzem, co jest dość dziwne.

Piłka nożna dla małych

Golazo! 2 koncentruje się na małym boisku, i tak, standardowe reguły niekoniecznie mają zastosowanie w żadnym z dostępnych trybów. Bez wątpienia, kiedy chodzi o fizyczne posiadanie piłki i strzelanie bramek, podania muszą być szybkie, a decyzje muszą być podejmowane w ułamku sekundy, aby zwiększyć szansę na strzelenie wygrywającej bramki. Ale jest tu problem: postacie AI – one często nie wiedzą, co robią, ani co się dzieje w rutynie, którą możesz lub nie możesz wcześniej wymyślić przed gwizdkiem. Na szczęście, jednak, nie zawsze jest to prawdą; tryb online rozgrywa się nieco inaczej, co sprawia, że łatwiej jest połączyć punkty i strzelić celne bramki.

To nie musi być powiedziane, ale chciałbym zwrócić uwagę na fakt, że Golazo! 2 nie jest zbyt płynny pod względem technicznym. Przykładem jest to, że strzały często nie docierają do wyznaczonego celu, a inni gracze często nie mają kontaktu z piłką, pomimo że mają ją podaną na srebrnej tacy i zaledwie kilka kroków od siebie. W wyniku tego, gra może być trochę kapryśna i może ostatecznie zepsuć to, co byłoby naprawdę zabawnym i ekscytującym doświadczeniem arcade. Może to być drobiazg, ale fakt, że często padałem na ostatniej przeszkodzie z powodu jakiegoś technicznego przeoczenia, szczególnie detailował momentum i pozostawił mnie bardziej sfrustrowanym niż zmartwionym.

Przyprawa neony

Jednym z wyróżniających się cech Golazo! 2 jest jego styl artystyczny: to trochę mieszanka, jeśli cokolwiek, ale tworzy coś, co jest wartym rozmowy i pomaga oddzielić go od innych gier tego samego rodzaju. Poza tym, że ma ogromną warstwę neony, ma również wyjątkowy design, który jest zarówno unikalny, jak i pamiętny, lepiej lub gorzej. Jak przewracanie stron komiksu, każdy segment historii opiera się silnie na żywych kolorach i animacjach w twarz – dwie rzeczy, które mają tendencję do współgrania, gdy chodzi o ulubione gry arcade. Ale to nie oznacza, że jest to wizualnie przyjemne; niekoniecznie spodoba się każdemu graczowi i jego sąsiadowi, ponieważ wymaga pewnego rodzaju uwagi, której niekoniecznie potrzebujesz gdzie indziej.

Oczywiście, Golazo! 2 nie jest grą, która traktuje się zbyt poważnie, co jest widoczne w jego dziwacznych ego i szalonych mechanikach gry. W tym kontekście, nie byłoby uczciwe porównywać go z FIFA lub PES – ponieważ nie jest tym samym, pomimo jego tematycznego charakteru i połączenia z realnymi, choć karykaturalnymi wersjami prawdziwych drużyn, które wypełniają niektóre z najbardziej znanych lig sportowych na świecie. Pytanie brzmi, czy jest to dobra gra piłkarska? W pewnych ways, tak – ale nie jest to coś, co nazwałbym “hat-trick”. Czy jest to lepsza wersja oryginału, który ukazał się w 2020 roku? Nie jestem przekonany.

Werdykt

Przeszedłszy przez oryginalny rozdział w serii arcade, mogę bezpiecznie powiedzieć, że Golazo! 2 nie jest tak bardzo krokiem w dobrym kierunku, jak raczej dużym skokiem na bok. Z jednej strony, udaje się on powiększyć wiele funkcji pierwszej gry – jej neonowe wizualizacje i mechanizmy sterowania – ale z drugiej strony, często pada ono, gdy chodzi o animacje AI i inne efekty mechaniczne. Na przykład, kiedy próbujesz konkurować z offline przeciwnikami, wiele z tych graczy ma tendencję do zgubienia się w swoich własnych myślach – co skutkuje tym, że gra jest nieco jednostronna i nudna. I niestety, to rzeczywiście psuje ogólne doświadczenie – szczególnie dla tych, którzy wolą testować swoje umiejętności w środowisku offline.

Na szczęście, część online gry działa znacznie lepiej niż jej odpowiednik, choć jest to głównie dlatego, że gracze mogą taktycznie pokonać AI i manipulować mechanikami na swoją korzyść. Oczywiście, nadal jest to trochę ospałe i wymaga trochę czasu, aby się do tego przyzwyczaić, ale jest to wciąż zabawne doświadczenie, które jest lepiej dostosowane do krótkich sesji z lokalnymi przyjaciółmi niż cokolwiek innego. Czy jest to godny duchowy następca FIFA Street i innych kultowych ulubieńców z końca lat 90.? Niezupełnie, choć mogę powiedzieć, że pomimo wszystkich technicznych błędów i graficznych niedociągnięć, udaje się ono tworzyć dość dobrą treść. Z tym powiedzianym, nie trzyma ono świecy swoim przeciwnikom; jeśli cokolwiek, to ledwie znajduje skrzynkę, aby zapalić zapałkę.