Recenzja Exit 8 (Xbox Series X|S, PlayStation 5 i PC)

Muszę przyznać, że przeszłem ten sam korytarz co najmniej dziesięć razy, zanim zrozumiałem, że proste podejrzenie nie wystarczy, aby mnie zbliżyć do schodów białej komnaty Exit 8. Chłopie, wciąż nie mogę uwierzyć, ile czasu straciłem na odczytywanie japońskich plakatów na ścianie, czy nawet ile minut straciłem na bezczynne przyglądanie się białej cegle, licząc, że pokaże mi drogę do przodu. Szczerze mówiąc, straciłem trochę za dużo czasu na Exit 8, nie dlatego, że chciałem, ale dlatego, że nie pozwalał mi odejść.

Myślałem, że jeśli cały świat składa się z jednego korytarza, sześciu plakatów, tablicy z napisem i przechodzącego biznesmena, to będę mógł łatwo zauważyć anomalie i przejść przez osiem zakrętów w pięć minut lub mniej. Ale, pomimo moich najlepszych starań, aby uwierzyć, że będzie to spacer, Exit 8 nie działał w ten sposób. Szłem, obserwowałem te same wydarzenia, a potem nagle znajdowałem się z powrotem na początku – na parterze stacji ośmiopoziomowej. Czasami wydawało mi się, że robię postępy; nagłe olśnienie otwierało drogę do następnego poziomu. Ale potem, znikąd, coś mnie zatrzymywało – prosta pomyłka lub kapryśny dźwięk, który zaciemniał moje osądy. Pętla resetowała się, a ja byłam z powrotem na początku.

Exit 8 nie jest najłatwiejszą grą obserwacyjną na słabo oświetlonym korytarzu, to pewne. Chociaż jest jedną z najbardziej liminalnych gier swojego rodzaju, oferuje dość złożone wyzwanie. Pomysł, podobnie jak te, które przyszły przed, jest mniej więcej identyczny: zauważ nieprawidłowość w atmosferze – “anomalie”, która ingeruje w zwykłą scenę – i podejmij decyzję, czy przejść do przodu, czy wrócić do poprzedniego korytarza. Jeśli coś wydaje się nie na miejscu, cofnij się. Jeśli natomiast spotkasz scenę, która wygląda normalnie, idź do przodu. Jeśli nie zauważysz anomalii lub podejmiesz błędną decyzję, pętla resetuje się, a cykl powtarza się, tylko z większą ilością anomalii do odkrycia.

Oczywiście, Exit 8 nie dostarcza przerażającego doświadczenia obserwacyjnego, ani nie zwiększa czynnika strachu, aby uciszyć The Cabin Factory. Jeśli cokolwiek, to bardziej przypomina grę puzzle z lekkimi elementami horroru. Ściany mogą krwawić, a stukanie w drzwi mogą wstrząsnąć tobą, ale w żadnym momencie Exit 8 nie przekracza swoich granic jako horror. Najwyżej wywołuje strach, ale to wszystko. I niestety, nie dzieje się to zbyt często, biorąc pod uwagę, że jego trzydzieści sześć anomalii jest szeroko rozproszonych, a skoki strachu są rzadkie.

Niestety, Exit 8 jest równie frustrujący, jak i niepotrzebnie trudny. Scena – jeden korytarz z kilkoma drzwiami, garstką plakatów i średnio wiekiem biznesmenem – nie jest szczególnie niezwykła. Ale to właśnie drobne szczegóły sprawiają, że często mają problemy z ich znalezieniem. Na przykład, w kilku pętlach scena jest identyczna z poprzednią, ale jeden mały szczegół – lekki skręt kamery lub wyblakły kafel na podłodze, na przykład – często umyka twoim oczom i powoduje, że podejmujesz błędną decyzję. I szczerze mówiąc, to zajęło mi kilka prób, aby zrozumieć, jak to wszystko działa. Czasami było to oczywiste, ale częściej niż nie, było boleśnie niejasne, co brakowało w korytarzu.

Nie myśl, że nie kocham krótkie momenty horroru – zniekształconego biznesmena, nagłego przepływu wody przez stację, a także ponurych oczu obcego, który wpatruje się w ciebie przez szpary drzwi tunelu. Ale, zajęło mi dużo czasu, aby odblokować te delikatne momenty. Chciałbym powiedzieć, że tylko jeden na dziesięć pętlach miał coś nowego do zaoferowania. Poza tym, było to dość powolne doświadczenie. Było tak powolne, że często wyruszałem, aby znaleźć anomalie, które dałyby mi coś, o czym mogłemby pisać. I kiedy w końcu znalazłem jedną, było to mile widziane, które mogłem serdecznie powitać. Ale ponownie, nie działo się to zbyt często.

Niech będzie powiedziane, że jeśli chodzi o gry obserwacyjne, Exit 8 ma kilka kreatywnych sposobów, aby pobudzić twoją wyobraźnię. W jednym przypadku szedłem na koniec korytarza, tylko po to, aby usłyszeć nagły głośny dźwięk kroków. Szybko spojrzałem wstecz i zobaczyłem biznesmena, który oddychał mi na karku. Były to momenty, kiedy wydawało się, że Exit 8 w końcu przyjmuje swoje naturalne korzenie horroru. Ale potem pętla resetowała się, a przedstawiła mi kolejne dziewięć pętlach absolutnej pustki. Chciałem więcej, a chciałem czuć strach przed tym, co czaiło się po drugiej stronie następnego korytarza. Exit 8 po prostu nie dostarczył tego. Przynajmniej nie wystarczająco, aby mnie utrzymać na jawie przez całą krótką dwudziestominutową podróż.

Biorąc pod uwagę wszystko, co powiedziałem, Exit 8 jest nadal doskonałą grą i pionierem w dziedzinie obserwacji. Może nie jest tak straszna, jak inne gry swojego rodzaju – I’m on Observation Duty, na przykład – ale jest doświadczeniem, które ma wszystkie karty w odpowiednich miejscach. Dlatego uważam, że warto wybrać się tam, aby zobaczyć, gdzie gatunek łowienia anomalii znalazł nowy potencjał na rynku.

Werdykt

Exit 8 może nie mieć najbardziej imponującego pokazu kościotłuków w swoim liminalnym świecie, ale stoi dumnie jako symbol coraz bardziej popularnego gatunku – serii, która, słusznie, często pada pod tę samą parasol, co jego Exit 8 odpowiednik. Jako jeden z nielicznych pionierów w dziedzinie anomalii, zdecydowanie świeci jako odbicie potencjału, jaki jest w tej kategorii. Jako horror, niekoniecznie. Ale nie można wygrać wszystkiego.

Oczywiście, jest warte sprawdzenia Exit 8, jeśli akurat szukasz gry z anomalią o znajomej strukturze i szkielecie. Może nie wystraszy cię do szaleństwa, ale na pewno pobudzi twoją wyobraźnię na trzydzieści lub czterdzieści minut.