Recenzja Demonschool (Nintendo Switch, PS4, PS5, Xbox One, Xbox Series X|S & PC)

Od momentu, gdy Necrosoft po raz pierwszy ujawnił Demonschool w 2022 roku, był to jeden z tych niezależnych gier, które cicho utkwiły w mojej pamięci. Odważna sztuka pikselowa, taktyczna walka RPG z silnym naciskiem na ruch i obietnica lekkiej historii horroru brzmiały jak idealne dopasowanie. Po długim cyklu rozwoju i kilku opóźnieniach, oczekiwania były słusznie wysokie.

Teraz, gdy Demonschool wreszcie jest tutaj, duże pytanie brzmi, czy spełnia tę obietnicę. Odpowiedź, podobnie jak gra sama, jest trochę niechlujna. Demonschool nie zawsze osiąga emocjonalne lub narracyjne szczyty, do których zdaje się dążyć. Jednak, gdy chodzi o czystą grę, absolutnie dostarcza. Więc, rozłożmy to i zobaczmy, czy ten długo oczekiwany tactical RPG był wart oczekiwania.

Polowanie na demony

Demonschool opowiada o Fay, młodej łowczyni demonów, która zapisuje się do tajemniczej akademii na odległej wyspie. Od samego początku gra rzuca wiele rzeczy na ciebie. Jest nadciągająca apokalipsa, tajne stowarzyszenia, zaginieni uczniowie, nawiedzane kasety VHS, podejrzani nauczyciele i rywalizujący łowcy demonów, którzy wszystkie konkurują o uwagę. Dodatkowo, Fay i jej koledzy z klasy są zadani z odkryciem tajemnic wyspy, jednocześnie próbując zapobiec końcowi ludzkości, jak ją znają.

Problemem nie jest brak pomysłów. Jeśli cokolwiek, ta RPG gra ma ich zbyt wiele. Wczesne godziny poruszają się w szybkim tempie. Ciągle wprowadzają nowe wątki fabularne i postacie bez dawania im czasu na oddychanie. Jesteś bombardowany intrygą, ale zajmuje to trochę czasu, zanim cokolwiek z tego naprawdę przyklei się. Są momenty, kiedy historia wydaje się, że zaczyna się zagłębiać, tylko po to, by skoczyć do czegoś zupełnie innego.

Ton jest kolejną dziedziną, w której narracja się boryka. Demonschool rzadko traktuje siebie poważnie, nawet gdy zajmuje się wysokimi stawkami pojęć, takimi jak proroctwo i zagrożenia na poziomie wyginięcia. Ten zabawny podejście działa dobrze dla humoru i interakcji między postaciami, ale podkopało elementy horroru i utrudnia uznanie się w większym obrazie. Do czasu, gdy fabuła zaczyna się łączyć, jest wystarczająco angażująca, ale nigdy nie osiąga emocjonalnej zapłaty, której wydaje się, że jest w stanie osiągnąć.

Wszystko o obsadzie

Gdzie Demonschool świeci narracyjnie, to w swoich postaciach, szczególnie w swojej głównej bohaterce. Fay jest prawdziwie zabawną postacią. Jest intensywna, niezręczna, nadmiernie entuzjastyczna i całkowicie nieprzepraszająca za to. Obserwowanie, jak odbija się od innych postaci, jest stale rozrywkowe. Dodatkowo, jej energia utrzymuje wiele scen, które w przeciwnym razie mogłyby upaść.

Jej wczesne interakcje z Namako, który jest o wiele bardziej powściągliwy i ugruntowany, ustawiają ton dla dynamiki grupy. Ich kontrast daje niektóre z najśmieszniejszych i najbardziej uroczych momentów gry. Gdy więcej członków dołącza do grupy, chemia wewnątrz grupy pozostaje silna. Każdy członek czuje się odrębny, a dialog dobrze radzi sobie z sprzedażą ich osobowości.

To powiedziawszy, głębia nie zawsze jest tam. Demonschool posiada wydarzenia relacyjne, które pozwalają Fay na zacieśnienie więzi z jej kolegami z klasy, i chociaż te sceny są zwykle przyjemne, rzadko zagłębiają się w głębsze poziomy postaci. Masz poczucie, kim są na powierzchni, ale nie masz wielu wglądów w to, co ich naprawdę napędza.

Duża obsada jest zarówno siłą, jak i słabością. Nowe postacie pojawiają się nawet późno w grze, co pomaga spełnić obietnicę kolorowej grupy, ale także oznacza, że niektóre postacie ledwo dostają się do reflektorów. Trudno nie czuć, że jest tu niewykorzystany potencjał, szczególnie od czasu, gdy rdzeń grupy jest tak sympatyczny. Z bardziej skupionym podejściem i mniej wprowadzeniami w późnej grze, Demonschool’s postacie mogłyby być czymś naprawdę wyjątkowym.

Idąc taktycznie

Walka jest miejscem, gdzie Demonschool naprawdę ożywa. Na pierwszy rzut oka, system wygląda prosto. Każda postać ma podstawowy atak i specjalny ruch decyzyjny, który staje się dostępny, gdy ich miernik wypełnia się. Nie ma tradycyjnego wzrostu statystyk, a postacie nie uderzają coraz mocniej, gdy gra postępuje. Zamiast tego, Demonschool koncentruje się na pozycjonowaniu, planowaniu i sprytnym użyciu umiejętności.

Bitwy są podzielone na dwie fazy: planowanie i wykonanie. Podczas fazy planowania możesz zająć tyle czasu, ile potrzebujesz, aby umieścić swoje jednostki i zaplanować akcje. Gdy klikniesz wykonaj, wszystko odbywa się jednocześnie. Obserwowanie starannie zaplanowanej strategii jest niezwykle satysfakcjonujące, szczególnie gdy wrogowie zaczynają latać po siatce jak domino.

Wiele postaci może pchnąć lub pociągnąć wrogów za pomocą ich podstawowych ataków, zachęcając do ustawienia wrogów w celu wielokrotnych trafień lub ataków łańcuchowych. Jeśli dwie postacie są umieszczone poprawnie, mogą łączyć ataki razem za dodatkowe obrażenia. To zamienia każde spotkanie w małą zagadkę, gdzie celem nie jest tylko przetrwanie, ale rozwiązanie walki jak najwydajniej. Rezultatem jest system walki, który czuje się szybki, inteligentny i głęboko satysfakcjonujący. Każdy udany ruch czuje się zasłużony, a nawet późno w grze, bitwy rzadko tracą swój urok. 

Oczywiście, nie jest to idealne. Brak tradycyjnego postępu może sprawić, że wczesne bitwy będą czuć się trochę powtarzalne, a odblokowywanie umiejętności przychodzi powoli na początku, ograniczając twoje opcje w pierwszych godzinach. Walki z bossami są również trafne lub nieudane, z niektórymi spotkaniami, które nie w pełni wykorzystują mechanikę opartą na pozycjonowaniu, która sprawia, że regularne bitwy są tak angażujące. Jednak te problemy nigdy nie przewyższają sił. Nawet późno w grze, walka rzadko traci swój urok, a każdy udany ruch czuje się dobrze zarobiony.

Postęp

Zamiast tradycyjnego poziomowania i zwiększania statystyk, Demonschool opiera się na postępie poziomym poprzez umiejętności. Podczas eksploracji wyspy, ukończenia zadań pobocznych i budowania relacji, odblokowujesz nowe umiejętności, które mogą dramatycznie zmienić, jak postacie funkcjonują w walce. Niektóre umiejętności są prostymi ulepszeniami, podczas gdy inne całkowicie zmieniają rolę jednostki.

Jedna z wybitnych umiejętności pozwala Fay na teleportację po siatce, znacznie zwiększając jej mobilność i pozwalając jej uderzyć wrogów z daleka od jej pozycji startowej. Umiejętności takie otwierają nowe taktyczne opcje i utrzymują walkę w świeżym stanie, nawet bez postępu statystyk.

Wadą jest to, że odblokowywanie umiejętności przychodzi trochę za wolno we wczesnej grze. Możesz zbadać nową umiejętność tylko wtedy, gdy postać jest gotowa do niej, co może sprawić, że pierwsze godziny będą czuć się trochę ograniczone. Gdy twoja grupa rośnie, staje się to mniej problematyczne, ale nieco szybszy wczesny temp odblokowywania pomógłby ułatwić graczom wejście w system.

Jednak różnorodność jednostek i umiejętności zachęca do eksperymentowania. Nawet jeśli niektóre postacie nieuchronnie zostaną pominięte, posiadanie tak wielu opcji sprawia, że jest zabawnie próbować różnych składów drużyny i strategii.

Walki z bossami

Podczas gdy regularne spotkania są wyróżnieniem, walki z bossami są mieszanką. Wiele z mechanik, które sprawiają, że standardowe walki są zabawne, nie przenosi się dobrze na pojedynczych wrogów z ogromnymi pulami zdrowia. Niektórzy bossowie czują się niedostatecznie wyjaśnieni, a niektórzy polegają na atakach, które nie są jasno sygnalizowane, sprawiając, że sukces czuje się bardziej jak szczęście niż umiejętność. Na szczęście, bossowie nie całkowicie niszczą doświadczenie, ale wyróżniają się jako słabszy element w przeciwnym razie silnym systemie walki. Z nieco większą klarownością i wykończeniem projektu, mogliby one dopasować jakość regularnych walk.

Po stronie technicznej, Demonschool nie jest bezbłędny. Podczas mojego czasu z tą RPG, napotkałem na okazjonalne awarie, które wysyłały mnie z powrotem do ekranu tytułowego w trakcie walki. Autosave są częste, ale utrata postępu jest nadal frustrująca. Napotkałem również błędy wizualne, gdzie pole bitwy przesunęło się poza ekran, wymuszając ponowne załadowanie. Te problemy nie były stałe, ale występowały one często wystarczająco, aby być zauważalnymi. Mam nadzieję, że po wydaniu łatki usuną te problemy.

Werdykt

Prezentacja jest jedną z dziedzin, w której Demonschool absolutnie wygrywa. Sztuka pikselowa jest piękna, z silnym oświetleniem, szczegółowymi środowiskami i pamiętnymi projektami postaci. Animacje są płynne, ruch jest żywy, a faza wykonania walki wygląda szczególnie elegancko, gdy postacie ślizgają się i zderzają na siatce. To jest rodzaj sztuki pikselowej, który czuje się zamierzony i wysokiej jakości. Pokazuje to wiele dbałości w projekcie i wykonaniu.

Z drugiej strony, ścieżka dźwiękowa jest równie imponująca. Syntezatorowe tematy bitewne dodają prawdziwą energię do walki. Podobnie, reszta ścieżki łączy wpływy nowoczesne i retro, tworząc nastrój mistyczny i okultystyczny, który pasuje do gry idealnie. Muzyka robi wiele ciężkiej pracy, jeśli chodzi o nastrój. Niewątpliwie jest to powodem, dla którego gra czuje się tak stylowo w każdej chwili.

To powiedziawszy, Demonschool nie jest pozbawiony wad. Historia nigdy nie łączy się w pełni w satysfakcjonujący sposób. Dodatkowo, tempo może czuć się nierówne. Jest to zauważalne na początku, gdy gra rzuca wiele pomysłów na ciebie bez dawania im czasu na oddychanie. Niektóre postacie również czują się niedorozwinięte, a niektóre walki z bossami nie w pełni wykorzystują mechanikę opartą na pozycjonowaniu, która sprawia, że system walki jest tak angażujący. Jednak te problemy nigdy nie przewyższają sił. Demonschool jest grą kontrastów w najlepszy i najgorszy sposób. Jego taktyczna walka jest inteligentna i głęboko satysfakcjonująca, jego prezentacja jest stylowa, a gra na moment jest stale zabawna. Jeśli cenisz silną strategię i estetykę ponad ściśle skupioną narrację, Demonschool jest absolutnie wart twojego czasu. Może nie być idealny, ale jest to pewna, kreatywna gra RPG, która pozostawia trwałe wrażenie długo po ostatecznej bitwie.