8 Videospel-Sequels die We Niet Nodig Hebben

Er is een oud gezegde: “een keer is genoeg, twee keer is te veel, en drie keer is een gift die een persoon kan doden.” Videospel-sequels, hoewel niet in staat om iemand echt te doden, kunnen nog steeds een dodelijke beet produceren – een virtuele beet, maar eentje die een franchise en alles wat de oorspronkelijke versie heeft opgebouwd, kan vernietigen. Er is een dunne lijn tussen iets dat een sequel verdient en iets dat dat niet doet. Het vinden van die balans is het probleem.

Het spreekt voor zich dat, ongeacht wat we willen en niet willen, sequels toch worden uitgebracht. Dat gezegd hebbende, als we acht near-perfecte spellen moesten kiezen die, naar onze mening, beter geschikt waren als standalone eenmalige verhalen, dan zouden we eerlijk gezegd voor deze kiezen.

8. The Last of Us: Part 2

We hebben het eerder gehad over The Last of Us Part 3 en de dingen die we idealiter zouden willen zien als het ooit tot stand zou komen. Dat gezegd hebbende, zouden we niet al te bedroefd zijn als het nooit zou gebeuren, omdat de manier waarop het tweede hoofdstuk eindigde misschien een van de beste routes was die de franchise had kunnen nemen. Zeker, het liet veel ruimte over voor manoeuvreren, maar het feit dat het spelers ook in staat stelde om bepaalde aspecten en conclusies te interpreteren, was een van de dingen die het einde zo krachtig maakte.

7. The Witcher 3: Wild Hunt

Een van de beste beslissingen die CD Projekt Red had kunnen nemen na The Witcher 3: Wild Hunt was om ruimte te maken voor een paar uitbreidingen, en niet, bijvoorbeeld, een volledige sequel. Aangezien het derde deel in de trilogie een einde maakte aan Geralt’s verhaalboog, evenals alle aspecten van de plot en zijn lore afrondde, zou het geen zin hebben om de lont weer aan te steken en andere personages terug te brengen. Een spin-off, zeker – maar voor zover Geralt van Rivia betreft, is dat boek allang gesloten.

6. Mass Effect: Andromeda

Mass Effect was altijd beter geschikt als een trilogie, en niet als een hele reeks spin-offs en ongewenste toevoegingen. Niet dat dit BioWare ervan weerhield om het te proberen, natuurlijk, met 2017’s Mass Effect: Andromeda dat binnenkwam om de perfecte balans te verstoren die het al had bereikt. Het is veilig om te zeggen dat de ontwikkelaars van hun fouten hebben geleerd na de vierde entry, die wereldwijd een lauwe reactie kreeg. Als dat iets zegt, dan kunnen we erop vertrouwen dat een vijfde spel waarschijnlijk niet snel in productie zal gaan. Net zo goed – want eerlijk gezegd, is het niet nodig.

5. A Plague Tale: Requiem

Als je de twee-delige actie-avonturenserie A Plague Tale hebt gemist, dan moet je weten: dingen eindigden perfect. Nou, niet perfect, maar goed genoeg om te overwegen dat elke losse draad was vastgeknoopt. Het was niet het beste einde van een serie met gemengde emoties, maar het voelde passend, en het deed een opmerkelijke job om elk personage’s verhaalboog af te ronden en geen enkele reden over te laten om door te gaan. En dus, hoewel een derde spel in de serie geen verschrikkelijke zaak zou zijn, zou het onnodig en niet passend voelen.

4. L.A. Noire

Aangezien een remake van L.A. Noire zo complimentair voor de franchise zou zijn, is het redelijk om te zeggen dat, voor zover potentieel sequels gaan, het er niet om smeekt om een uitbreiding. En eerlijk gezegd, als er een sequel was, zou Rockstar Games het waarschijnlijk allang hebben aangekondigd, wat ons doet denken dat de serie zelf eindigde met de VR Case Files-uitbreiding die een paar jaar geleden werd uitgebracht. Toch eindigde het verhaal van Cole Phelps (badge 1247!) zo goed, dat het geen zin zou hebben om een oude vlam opnieuw aan te steken voor het oplossen van een paar extra onopgeloste misdaden.

3. Kingdom Hearts 4

Kingdom Hearts 4 is al onderweg, dus het heeft geen zin om te proberen die ongewenste goederentrein te stoppen voordat hij de volgende halte bereikt. Laten we hopen dat, na twee decennia proberen om de overmatig ingewikkelde plotlijn te ontwarren, Square Enix het eindelijk zal afronden in de vierde hoofdinstallatie. Want laten we eerlijk zijn – niemand weet wat er gaande is in Kingdom Hearts, en door de steeds veranderende carrousel van schrijvers, weten de medewerkers van Square het ook niet, grappig genoeg. Wat er ook gebeurt, we houden onze vingers gekruist dat Kingdom Hearts 5 niet in enige vorm van pre-productiefase zit, want eerlijk gezegd, zouden onze geesten het waarschijnlijk niet aankunnen.

2. Wolfenstein: Youngblood

Wolfenstein, als een tweedelig spel, is fenomenaal – tot het punt waarop het idee om een derde spel te ervaren als een verlangen overkomt. De niet zo perfecte spin-off, Youngblood, daarentegen, is iets wat we niet willen voortzetten, dankzij zijn relatief saaie ontwerp en voorspelbare progressiesysteem. Natuurlijk kunnen we zien wat de ontwikkelaars probeerden te bereiken, maar het paste gewoon niet, en als zodanig was het meer of minder een directe kopie van Borderlands 3, maar met veel donkerdere tonen. Was het een oké-achtig spel? Zeker. Verdient het een sequel? Niet in een miljoen jaar.

1. Quantic Dream

Gewoon Quantic Dream, in het algemeen. De waarheid is dat de verhaalliefhebbende ontwikkelaar geen enkele reden heeft om terug te keren naar zijn vorige projecten, voornamelijk omdat, tja, er niets over is om naar terug te keren. En als alles is gezegd en gedaan, heeft elk spel het punt gemaakt om elk losse eindje af te ronden voordat het de climax bereikte, als dat al niet was om ongewenste verrassingen na de credits te voorkomen. Daarom, als we iets tegenkwamen dat er ook maar enigszins uitzag als Heavy Rain 2, Beyond Two Souls 2, of Detroit: Become Human 2 – dan zouden we bitter teleurgesteld zijn. Gewoon niet doen, QD.

Wat is jouw mening? Zijn er sequels die je zou willen zien? Laat het ons weten op onze socials hier.