Ultieme Guess Game Recensie (PC)

Je hebt een ernstige vorm van bewegingsziekte na het binge-watching van twaalf box sets van die zo beroemde misdaad-dramaserie. Er is niets meer om te kijken en je voelt je plotseling beroofd van digitale inhoud. Een potlood, een stuk papier en een lichtbron doen een idee ontstaan. Je schetst wat je denkt dat een vliegtuig is en plakt het op het voorhoofd van je vriend. Je vertelt ze dat ze moeten raden wat het is met eenvoudige ja/nee-vragen. Ze zuchten, schokschouderen en spelen mee. Je denkt aan achttien andere dingen die je zou kunnen doen, maar je gaat ervoor. De vragen beginnen als snelle stoten en de saaiheid begint te verdwijnen.

Bijna iedereen en zijn buurman heeft Ultimate Guess Game gespeeld. Misschien niet de adaptatie van DNA ARMY GAMING, maar een of andere vorm van papier-gedreven versie. Als dat niet zo is, dan is het misschien Monopoly of een andere kaartspel dat alleen tevoorschijn komt als de kamer zijn kleur verliest. Het is een spel dat je kent, zoals Steen, Papier, Schaar of Blackjack. Het is ook een spel dat je zelden kiest om te spelen, tenzij je doodsbang bent of iemand het voorstelt nadat ze een Monopoly-bord hebben omgekeerd.

Als je onbekend bent met het concept, werkt het als volgt: twee spelers ontvangen willekeurige afbeeldingen, waarvan geen van beiden hun eigen afbeelding kan zien. Met vragen krijgt elke speler de kans om zijn respectievelijke afbeelding te raden en zijn antwoorden te delen. Hier is de catch: elke vraag kan alleen worden beantwoord met een eenvoudig ja of nee. Als een speler correct raadt voordat de andere, wint hij de ronde. En ja, het is zo eenvoudig als dat. Daarmee heb je geen bonusniveaus om te ontgrendelen, geen mijlpalen om te bereiken en geen echte doelen om te voltooien. Het is alleen jij, een vriend en een rollende lopende band van prompts.

Als je je afvraagt of een digitale versie van het klassieke papier-spel beter is dan het origineel — nee, dat is het niet. Aangezien je het spel kunt spelen met niets meer dan een pen en een stuk papier in je eigen woonkamer, heb je geen reden om Ultimate Guess Game te kopen. Dat gezegd hebbende, je hebt wel een beetje extra speelruimte hier. Zie, Ultimate Guess Game doet veel van het werk voor je; het biedt je thema’s, afbeeldingen en prompt-kaarten, bijvoorbeeld. En dus hoef je hier niet perse op je tenen te staan. In plaats daarvan moet je een categorie selecteren, een afbeelding ontvangen en de juiste vragen stellen. Is dat de moeite waard? Eh, niet echt.

Terwijl Ultimate Guess Game een hoop gewicht draagt hier, is de eenvoudige feit dat er maar zo veel spellen zijn die je kunt spelen voordat de nieuwheid eraf is. Hoewel het je de kans biedt om je eigen categorie te maken en de ervaring te personaliseren met lichte aanpassingsmogelijkheden, is de waarheid dat het nog steeds een vrij generiek PvP-spel is dat niet veel toevoegt aan de originele ervaring. Het is gedigitaliseerd — maar dat is zo ver als het gaat.

Om credits te geven waar credits toebehoren, doet Ultimate Guess Game wat het zegt op de doos. Als de meest nabije alternatief voor de traditionele tijdverdrijf, biedt het een transparante gameplay-ervaring die, hoewel het duidelijk ontbreekt aan de frivoleit en effecten van een big-budget deductie-spel, nog steeds weet te doen wat het moet doen met de middelen die het tot zijn beschikking heeft. Of tenminste, het doet dat voor het eerste uur of twee. Daarna wordt het, denk ik, een beetje saai en herhalend. Maar dat is Ultimate Guess Game voor je, in een notendop.

Gezien er niet veel is om uit Ultimate Guess Game te halen, behalve de standaardmodus en hetzelfde handjevol prompts, is er niet veel hier dat je wilt blijven spelen. Gegeven dat het het proces vereenvoudigt met zijn automatisch gegenereerde thema’s en objecten, en dat het je een achtergrond biedt om tussen vragen door te staren, is dat het wel. Het vindt de uitvinding van het wiel niet opnieuw uit; het voegt alleen zijn eigen kleine tandwiel toe en hoopt dat je lang genoeg blijft om het in actie te zien.

Terwijl ik zou beweren dat het spelen van een spel als dit veel beter is met pen, papier en een groep vrienden op een sociale bijeenkomst, kan ik nog steeds de aantrekkingskracht van de digitale incarnatie zien. Zeker, het is een beetje licht voor de gemiddelde hardcore gamer, en het doet niet veel om je te laten doorgaan met het indrukken van de replay-knop. Toch is er een markt voor. Mits je het kunt benaderen met de juiste mindset en, natuurlijk, met relatief lage verwachtingen, zou je het moeten kunnen waarderen om wat het te bieden heeft. Alleen verwacht niet dat het de volgende Jackbox killer is.

Oordeel

Ultimate Guess Game digitaliseert een vertrouwd rondspeel-spel met de intentie om te bereiken wat pen en papier niet konden: een leuk gespreksstarter dat de kamer kan laten praten en de prompts kan laten rollen bij de vleet. En, in zekere zin, doet het dat ook, maar niet voordat het verschillende slechte problemen onthult. Zie, terwijl het doet wat het zegt op de doos, lijdt het ook aan een van de slechtste mogelijke bijwerkingen: een gebrek aan replay-waarde en diepte. Maak me niet wijs, het heeft een goede selectie aan thema’s en objecten, maar het ontbreekt ook aan de diepte van een grote PvP-titel. Ik denk, als er al iets is, het is een beetje dun.

Als je het geld over hebt, zou ik Ultimate Guess Game een kans geven, maar alleen als je weet waar je aan begint. Als je meer dan blij bent om traditionele spelregels te volgen, dan zou ik je niet kwalijk nemen als je bij pen en papier blijft. Het is veel beter als je te maken hebt met tegenstanders die niet kunnen tekenen. Het kost je ook geen arm en been om hun interpretatie van een walvis te zien. Neem daaruit wat je wilt, mensen.