Two Point Series Recensie (Xbox, PlayStation, Nintendo & PC)

Plotseling ben ik weer terug in de quirky wereld van Bullfrog Productions’ opblaasbare hoofden en bovennatuurlijke fecale materie – een plek waar ik me thuis voel, maar zoals gewoonlijk volledig de kluts kwijt ben. Zeg, als het alleen maar ging om het verzorgen van een zieke patiënt of een lokale nietsnut, dan zou ik daar geen probleem mee hebben. Maar, omdat het Two Point is, is niets ooit zoals het lijkt. Ik wil de beste dokter zijn, de perfecte leraar en de beste curator van historische artefacten – maar dat zal niet gebeuren. Het is niet omdat het vervullen van deze aspiraties een moeilijke zaak is; het is dat Two Point een bepaalde zin heeft dat het dramatisch anders moet zijn dan uw gemiddelde bedrijfssimulatieserie. In deze wereld kunt u een medische beoefenaar zijn, maar alleen als u bereid bent om een paar patiënten te doden door massale nalatigheid. Vergelijkbaar kunt u een curator van verboden erfstukken zijn, maar alleen als u bereid bent om uw museum te delen met een paar geesten en ghouls. U begrijpt het punt.

Two Point heeft een manier om u op uw achterste benen te houden, niet noodzakelijkerwijs met zijn leerboekprogressietropen, maar met zijn frequente curveballs en nonsensuele gebeurtenissen en uitdagingen. Het is niet zoals uw traditionele sim, in die zin dat het u niet wilt laten genieten van de panoramische uitzichten en vrolijk langs een gestippelde lijn lopen, maar eerder, om een sneeuwstorm frontaal aan te pakken en te accepteren welke rare dingen erbij horen. Gegeven, het is niet op hetzelfde niveau als Civilization of, durf ik te zeggen Frostpunk – maar het weet wel hoe het de grenzen van een typische sandboxsim kan buigen en u iets kan geven om te prikken met een dozijn verschillende gereedschappen. Waar een spel als Frostpunk u normaal gesproken iets zoals een spork zou geven om bergen te verplaatsen, geeft Two Point u een stofzuiger en vraagt u om geesten op te graven. En het beste deel is, het lacht ook nog eens om u uit als u het doet.

Voldoende om te zeggen, Two Point valt in een categorie van zichzelf – een capsule die openlijk conventionele middelen van vooruitgang afwijst en komische methoden en open-eindige sandbox-geintjes aanneemt voor u om mee te experimenteren. Met een overvloed aan opgeklopte afleveringen die drie kenmerkende instellingen omvatten – Ziekenhuis, Campus en Museum, respectievelijk – gaat elke aflevering vrolijk de deuren open en nodigt u uit om onder te dompelen in wand-naar-wand-vreemdheid en vormbare werkelijkheden van een fictief soort. Van onderwijsinstellingen tot spookachtige medische afdelingen, prehistorische tentoonstellingen tot bovennatuurlijke huizen, hebben beginnende directeuren de kans om te genieten van vlezige Carrièremodi en, waarheen de geest van tong-in-de-wang-sandboxspellen, om miserabel te falen terwijl een meteorenregen de fundamenten van uw ambitieuze thuis verpulvert. Bedankt daarvoor, Two Point.

Er is, natuurlijk, veel om uit te pakken hier, en niet om te vermelden een ton aan kleine details die Two Point het bundeltje van vreugde maken dat het is. Frank, het is niet alleen een sandboxspel met een kloppend hart; het is een parade van gekkigheid – een sneeuwbal van voorbijgaande momenten en komische fluiten, hilarische waterkoelergrappen en ogenschijnlijk onschuldige praktijken. Ingrijpend in al deze handtekeningen is een verrassend luchtig sandbox dat u toelaat om uitgebreide creatieve mogelijkheden te verkennen en in te graven op enkele unieke werelden – toewijzingen die u kunt bouwen, versieren en geleidelijk ontwikkelen via een reeks van quests, off-the-cuff-taken, onderzoekstechnieken en scenario’s. En om eerlijk te zijn, dat is amper het topje van de ijsberg.

Terwijl Two Point de onconventionele sandbox-blauwdruk niet heeft gepionierd, heeft het een enorme chunk van zijn invloed van de studio’s Bullfrog Productions-tijdperk – een periode waarin titels zoals Theme Park World en Theme Hospital langskwamen om de pot te roeren. Daarom is Two Point, in het kort, een geestelijke opvolger van Bullfrog – en het is niet moeilijk om de verbinding tussen de twee series te leggen, ook al. Het zit allemaal in de geestige opmerkingen en opblaasbare voorhoofden, denk ik. Maar nee, het is ontzettend duidelijk dat de twee veel van dezelfde elementen delen. Het feit is, u hoeft geen scepticus te zijn om te begrijpen waarom Two Point ervoor koos om waar Theme ophield, verder te gaan; het was niet kapot, en dus hoefde het niet te worden gefixeerd.

Two Point heeft misschien niet de meest geavanceerde creatiesuite op de markt, hoewel het wel een aantal geweldige facetten heeft om te overwegen, waaronder een dynamische UI, unieke setstukken en kamers, en een ton aan originele quests die talloze seizoenen van gameplay omvatten. Met multi-site-sandboxes en omvangrijke modi om door te werken, heeft elke aflevering ook een ton aan replay-waarde. En dat is een zegen op zich: het feit dat u gemakkelijk uit de architectuurstoel kunt glijden en gelukkig terug kunt vallen om een helemaal andere scenario te ervaren. En, met een myriade aan locaties en uitbreidingen om te verkennen, bent u eigenlijk verwend voor keuze, ook al. Nogmaals, een enorme plus voor het Two Point-team.

Verdict

Als een moderne opvolger van de studio’s oorspronkelijke werken, heeft Two Point min of meer alle juiste puzzelstukjes op zijn plaats om talloze ideeën te incuberen, evenals de basisinfrastructuur om zijn architecten te laten graven in honderden banen en instellingen om grotere, gedurfdere en complexere werelden te creëren. Het is duidelijk dat het de middelen heeft om door te gaan, ook al, met alle gereedschappen van de handel en een wereldwijd ondersteunend netwerk om zijn jas in elke alternatieve realiteit te hangen die het passend acht. En ik hoop dat het deze weg blijft volgen, ook al, omdat het het potentieel heeft om de leiding te nemen als een van de beste sandboxseries op de planeet, met zijn eigenaardige manier van scenario’s weven en presenteren als zelfstandige episodische verhalen. Het is Bullfrog in een andere huid – dus de credits voelen hier passend, alles in overweging genomen.

Natuurlijk is Two Point niet de moeilijkste koek om te kraken, noch is het in lijn om de troon te stelen van een van de meest iconische strategische stad-bouwsimulators à la Civilization. Toch kan ik een goed oud-fashioned sandbox waarderen als ik er een zie, en eerlijk gezegd, Two Point verdient meer dan genoeg de zelfde niveau van ondersteuning en aandacht als zijn peers. Het is gek, lief, en bovenal, briljant. Het is Bullfrog 2.0, in een notendop – wat meer zou u kunnen willen?