De Crust Recensie (PC)

2024 blijkt een traktatie te zijn voor fans van koloniesimulatiespellen. Neem bijvoorbeeld Empire of Undergrowth van Slug Disco Studios, dat spelers in de kleine zes benen van mierensoorten plaatst. Ocean Punk dwingt je diep in de oceaan met een cyberpunk-achtergrond om de diepten te verkennen terwijl je je overlevingsvaardigheden test. Deze spellen hebben de harten van velen veroverd. Ideaal gezien is het doel van elke koloniesimulatiespel overleving. Hoeveel mijlen of offers ben je bereid te maken voor nog een dag leven?

Dit type avontuur zet je op de rand van je stoel, waar je verlangt naar de volgende uitdaging die een fluitje van een cent kan zijn of een harde noot om te kraken. Als dit jouw type opwinding is, dan The Crust zou een spel waard zijn om je tijd aan te besteden. De koloniesimulator neemt je mee op een wilde Martiaanse avontuur waar je een nieuwe omgeving verkent of, zoals ik zou zeggen, de nieuwe thuis van de mensheid. Zonder verder oponthoud, hier is The Crust-review.

Thuis weg van huis

Het is een algemene regel voor koloniesimulaties om spelers te onderwerpen aan extreme situaties waarin ze constant moeten balanceren tussen overleving, bronbeheer en het welzijn van hun kolonieleden. The Crust wijkt hier niet helemaal van af met zijn gameplay en verhaal. Stel je voor: het potentieel of de langverwachte neergang van de Aarde is eindelijk hier. De weelderige planeet die we ooit kenden en liefhadden is nu leeg, zonder bronnen om het leven te ondersteunen. De enige optie is om de Elon Musk-manier te volgen en te proberen een kolonie te vestigen op een van de planeten in het zonnestelsel. Maar in plaats van naar Mars te gaan, dat de dichtstbijzijnde bewoonbare planeet is, is de maan de juiste optie.

Je speelt als directeur voor het Crust-initiatief, dat een groep wetenschappers is die zijn belast met het vinden van de volgende bewoonbare hemellichaam. Je rol is om elke spleet op de maan te verkennen, bronnen te identificeren en structuren te bouwen die het thuis zullen zijn voor de toekomst van de mensheid – noem het een lichtbaken. Ideaal gezien moet de kolonie zelfvoorzienend zijn, wat betekent dat je bronnen moet extraheren, fabrieken moet bouwen en een delicate balans moet vinden tussen overleving en kolonisatie.

In wezen is dit geen nieuw concept in de gamewereld. Echter, The Crust neemt een unieke aanpak en rent mee. Als je Factorio, Frostpunk, of Starfield, hebt gespeeld, zul je duidelijk de overeenkomsten zien. Als je alle drie spellen hebt gespeeld, zal deze koloniesimulator uiteindelijk aanvoelen als een kruising tussen de drie.

Bouw, bouw, bouw

Vanaf het moment dat je The Crust lanceert, word je in het hart van de actie gegooid: fabrieksbouw. In tegenstelling tot andere spellen waar je begint met een blanco canvas, erf je hier een maan die al vol zit met high-tech resten van eerdere maankolonisatie. Je bedrijf heeft de afgelopen decennium besteed aan het onderhouden en repareren van mijnbouw- en robotische apparatuur, evenals het ontwikkelen van baanbrekende onderhoudstechnologie voor deze maanmissies.

Toen de bronnen van de Aarde afnamen, keerde de mensheid zich tot de maan voor redding. Voordat je een bloeiende kolonie kunt vestigen, moet je eerst drones inzetten om vitale bronnen te delven. Maar net als je begint, wordt de maanoppervlakte getroffen door een catastrofale gebeurtenis, die een groot deel van de apparatuur vernietigt. Deze ramp betekent een doodvonnis voor de maanbewoners en onderbreekt essentiële bronnen naar de Aarde, waardoor de verantwoordelijkheid voor overleving en herstel vierkant op jouw schouders rust.

In wezen biedt het spel een unieke uitdaging waarbij je zowel op het maanoppervlak als eronder bouwt en uitbreidt. Met oppervlakte-infrastructuur in ruïnes, moet je zien te redden wat er over is om de ondergrondse faciliteiten te versterken. Essentiële structuren zoals lanceerplatforms en voertuigbouwplaatsen moeten bovengronds worden herbouwd, terwijl ondergrondse bunkers kunnen worden gecreëerd om je kolonisten te beschermen.

Allemaal aan boord

Vanaf het begin is het duidelijk dat The Crust geen typische fabrieksbouwer is. Dit komt doordat niet elke fabriek die je opzet geautomatiseerd is, wat betekent dat sommige mankracht vereisen. Naast het runnen van de fabriek, zal je team je ook helpen met onderzoek. Voor nu heeft het team onder jou niet veel eisen, behalve voedsel en water. Dit wijst erop dat het spel meer een basisbouwer is dan een koloniesimulator. Misschien zal dit aspect van personeelsbeheer in de toekomst worden gepolijst na de vroegetoegangslancering.

Bovendien zullen bedrijven van de Aarde continu om bronnen vragen, en je moet ervoor zorgen dat de aanbod van bronnen de vraag ontmoet.

Door de vraag te voeden, kun je de markt naar je hand zetten, met een scherpe blik op de fluctuerende behoeften van de Aarde en jezelf positioneren als een cruciale speler in de ruimte-economie. Deze strategische manoeuvres kunnen immense winsten opleveren, maar ze vereisen zorgvuldige planning en een beetje risicovol gedrag. Timing is alles, en de juiste beslissing kan de dominantie van je bedrijf in de maanhanel garanderen. Als alternatief kan het investeren van je overschot in mega-projecten de maanlandschap transformeren en de menselijke capaciteiten vooruit helpen.

Het uiteindelijke doel is om Homo sapiens een multi-planetaire soort te laten worden. Je beslissingen op de Maan zullen terugwerken naar de Aarde, met invloed op de mondiale politiek en economieën. Zul je de magnaat zijn die de stroom van maanbronnen controleert of de visionair die de volgende stap in de menselijke evolutie baant?

Er op uit

Expeditie zijn het hart en een van de meest spannende aspecten van het spel. The Crust-expeditiefunctie combineert briljant exploratie, bronbeheer en strategische planning, waardoor elke onderneming een cruciaal onderdeel van je maanreis wordt. Terwijl je de onbekende ruimte in trekt, zul je nieuwe materialen ontdekken en elke vondst ten goede gebruiken, waardoor de vooruitgang en overleving van je kolonie worden gestimuleerd.

Bovendien is het vormen van transportteams essentieel voor deze expeditie. Je moet je bemanning zorgvuldig selecteren en uitrusten met de juiste gereedschap dat het verschil kan maken tussen succes en falen. Je teams zullen het ruige maanlandschap doorkruisen, onvoorspelbare uitdagingen tegenkomen terwijl ze zelden bronnen en waardevolle artefacten zoeken.

Wetenschappelijke en reddingsmissies voegen een extra laag diepte toe aan het spel. Deze missies leiden vaak naar afgelegen locaties, waar unieke geologische formaties geheimen over de maangeschiedenis kunnen verbergen of zeldzame mineralen kunnen bezitten die cruciaal zijn voor de ontwikkeling van je kolonie. Bovendien vereisen reddingsmissies snel denken en strategische planning om gestrand personeel te redden of defecte apparatuur te recuperen, waardoor een gevoel van urgentie en heldendom aan je ondernemingen wordt toegevoegd.

Een ruwe rit

Met kolonie-uitbreiding komen politieke aangelegenheden. De twee zijn als twee peulen in een pod, waarbij je ook allianties moet smeden in je zoektocht naar het verzekeren dat de mensheid twee planeten heeft die ze thuis noemt. Natuurlijk, laat dit soort dingen maar aan deze soort over. De toekomst van de mensheid rust in jouw handen. Je zou niet willen dat je inspanningen worden gedwarsboomd door een meningsverschil met de Martianen. Je leiderschap zal bepalen of de burgers slechts overleven of echt floreren als een multi-planetaire soort.

Het spel heeft een vaardigheidsboomaspect dat toegang geeft tot upgrades. De vaardigheidsboom vordert na onderzoek; echter, het spel onthult niet wat je moet onderzoeken. Terwijl sommige elementen van naturel zullen komen als onderdeel van de gameplay, kan het frustrerend zijn om te bepalen wat moet worden bestudeerd.

Het goede

The Crust doet een onberispelijke job in het creëren van de setting met zijn contrasterende witte en grijze tinten. Aangezien het de maan is, krijg je geen complete kleurenpalet op de achtergrond, wat goed is omdat het de notie van op de maan zijn creëert. Ik bedoel, dit komt vrij dicht bij de maanlandingvideo’s, dus als je altijd al op een maanexpeditie hebt willen gaan, is dit je eerste klas ticket daar. Visueel, natuurlijk.

Ik was vooral onder de indruk van het niveau van realisme, van hoe de zon een schaduw werpt tot het immense detail. Natuurlijk, als vroegtoegangsspel, voelden sommige gebieden onvoldoende in termen van detail, maar het is genoeg om de dingen op gang te brengen voor een start.

Bovendien doen de stemacteur van de personages en de soundtrack een goede job in het complementeren van de gameplay. De stemacteur klinkt natuurlijk en klinkt niet als een AI-gegenereerd script, wat een groot pluspunt is voor het spel, gezien de hoeveelheid dialoog die op de achtergrond plaatsvindt. Op geen enkel moment wilde ik het geluid uitzetten, omdat het heads-up informatie geeft over hoe je je door het maanlandschap moet bewegen en hoe soepel de conversaties zijn.

Uitspraak

The Crust is een solide spel dat de grenzen van koloniesimulatie uitbreidt met zijn mechanismen. De visuele aspecten van het spel hebben een opvallende aantrekkingskracht, en de soundtrack verheft de gameplay tot grote hoogte. Echter, de mechanismen kunnen soms frustrerend zijn. Het komt eigenlijk neer op een hoop engineer-fixes. Het is niet rechttoe rechtaan in zijn uitvoering, dus je moet idealiter wild gegokte vermoedens maken over wat nodig is en wanneer. Ik zal mijn uitspraak voorbehouden totdat de volledige release alle problemen heeft opgelost. Wat de prijs betreft, is het de moeite waard om je voeten te laten zakken en een gevoel te krijgen van de dingen.