De Casting van Frank Stone Recensie (PlayStation 5, Xbox Series X|S, GeForce Now & PC)

Van de makers van Dead by Daylight en Until Dawn, The Casting of Frank Stone is een nieuwe toevoeging aan het interactieve horror-genre. Het spel combineert ideeën uit Dead by Daylight met de cinematische verhaalvertelling waar Supermassive Games bekend om staat. Het is een perfecte mix van spanning uit slasher-films, psychologische terreur en bovennatuurlijke elementen, allemaal in één verpakt. Levert deze samenwerking van horror-meesters een goed resultaat, of raakt het verloren in zijn ambitie? Laten we dat uit deze review van The Casting of Frank Stone zien.

Een Verse Snede van Angst

De Casting van Frank Stone voelt aan als een klassiek Supermassive-spel, maar met een twist. Het is een 5-6 uur durende cinematische avontuur, vol met keuzes, QuickTime-gebeurtenissen (QTE’s) en exploratie. Als je bekend bent met Until Dawn of The Quarry, weet je wat je kunt verwachten. Lange cutscenes, spannende beslissingen en die plotselinge QTE’s die een personage zijn lot kunnen bepalen.

Nu is hier de twist, het verhaal speelt zich af in drie verschillende periodes: de jaren 60, 80 en 2024. Het begint met een huiveringwekkende sequentie in de jaren 60, waar we Frank Stone ontmoeten. Hier is Frank een seriemoordenaar die centraal staat in het verhaal van het spel. Na deze korte introductie, springt het spel meestal tussen de jaren 80 en het heden.

In de tijdslijn van de jaren 80, besluit een groep tieners om een horrorfilm op te nemen in een oude, verlaten staalfabriek. Ze weten niet dat het de locatie is van brute moorden uit de jaren 60, Franks oude jachtgebied. Ondertussen, in 2024, controleer je een personage genaamd Madison. Madison verkent een eng, plattelands landhuis, waar ze voor mysterieuze redenen is uitgenodigd. Deze twee verhaallijnen, een retro-slasher en een spookhuis-thriller, werken samen om spanning op te bouwen en je aan de rand van je stoel te houden.

Er is Altijd een Addertje Onder het Gras

Een groot nadeel van The Casting van Frank Stone is hoeveel het afhankelijk is van Dead by Daylight-achtergrondverhaal. Als je Dead by Daylight niet hebt gespeeld, kan het verhaal verwarrend of onvolledig aanvoelen.

Het spel verwacht dat je dingen begrijpt zoals de Entiteit en hoe die verbonden is met Franks transformatie tot moordenaar. Maar als je hier alleen bent voor het horror-verhaal, maken deze connecties geen zin, omdat het spel ze niet goed uitlegt. Het is frustrerend, vooral als je niet bekend bent met de Dead by Daylight universum.

Het spel introduceert het concept van tijdreizen en een multiversum, maar deze elementen worden nooit volledig uitgelegd of onderzocht. Het verhaal springt tussen de jaren 60, 80 en 2024. Echter, de regels omtrent hoe deze tijdslijnen interactie hebben, zijn vaag. Er is veel potentieel in dit concept, maar het voelt alsof het spel alleen het oppervlak schraapt.

Bijvoorbeeld, lijken personages te bestaan in meerdere tijdslijnen, en sommigen zelfs te interacteren met hun vroegere zelf of alternatieve versies van zichzelf. Maar het spel duikt nooit in de mechanismen van hoe dit werkt. Is het een parallel universum? Smelten de tijdslijnen samen? Waarom lijken sommige personages onaangetast door de passage van de tijd, terwijl anderen duidelijk ouder worden? Dit zijn allemaal interessante vragen die onbeantwoord blijven, waardoor het verhaal onvolledig aanvoelt.

Een Moordenaar om te Onthouden

Frank Stone is de soort horror-schurk die je niet snel zult vergeten. Hij is niet zomaar een doorsnee moordenaar; er zit een bovennatuurlijke twist aan hem. Zijn achtergrondverhaal is verbonden met een oude vloek, waardoor hij meer is dan alleen een gewone eng figuur. Wat Frank onderscheidt, is hoe onvoorspelbaar hij is. Je weet nooit wanneer of waar hij zal opduiken, wat de spanning hoog houdt.

In het spel ben je constant op je hoede, wachtend tot Frank verschijnt. Hij volgt geen patroon en geeft geen duidelijke waarschuwingen. Een moment voel je je veilig, het volgende is hij recht achter je, door deuren brekend of stilletjes dichterbij komend. Het is die onvoorspelbaarheid die hem zo eng maakt. Elke ontmoeting voelt anders, en je bent constant je strategie aan het aanpassen.

Bovendien doet Supermassive Games een geweldige job om Frank te laten voelen als een constante bedreiging. Zijn onvoorspelbaarheid maakt elke ontmoeting uniek. Soms ontsnap je hem maar net, terwijl hij je op andere momenten volledig verrast. Het is de soort spanning die je aan de rand van je stoel houdt.

Visueel is Frank ronduit eng. Hij heeft een verwrongen uitstraling die hem meer dan alleen een gewone menselijke moordenaar maakt. Het is niet alleen over hoe eng hij is. Het is over hoe zijn aanwezigheid de wereld om je heen buigt, waardoor alles nog enger aanvoelt.

Een Donkere Wereld Wacht

The Casting van Frank Stone biedt een meeslepend interactief horror-ervaring waarin je keuzes het verhaal vormgeven. Het spel begint met een langzame opbouw, waarbij exploratie en beslissingen worden gecombineerd. Aanvankelijk voelt het aan als een point-and-click avonturenspel met een cinematische twist.

Je begint met het verkennen van enge locaties, van oude landhuizen tot spookachtige bossen. Je personages zijn uitgerust met ghostbusting-technologie, die je gebruikt om aanwijzingen te ontdekken en cruciale beslissingen te nemen. Deze keuzes kunnen het verhaal aanzienlijk beïnvloeden. Soms zul je in QuickTime-gebeurtenissen zitten, knoppen indrukken of combinaties om intense momenten te overleven.

Een uniek kenmerk is de optie voor de ‘cutting-room floor’. Dit laat je toe om terug te gaan naar beslissingen en te zien hoe ze het verhaal beïnvloeden. Het is alsof je een blik achter de schermen krijgt op hoe je keuzes uitpakken. Deze replay-waarde voegt diepte toe en houdt de spanning hoog.

Dat gezegd hebbende, betekent de lineaire aard van het spel dat, zelfs met de ‘Cutting Room’-modus, de replay-waarde enigszins beperkt is. Je volgt nog steeds hetzelfde algemene verhaal, alleen met enkele aanpassingen in bepaalde scènes of uitkomsten onderweg. Als je iemand bent die van alle mogelijke uitkomsten geniet, krijg je meer uit deze functie. Maar als je alleen in het verhaal geïnteresseerd bent, kan één playthrough genoeg zijn.

Aan de andere kant kan de pacing ongelijkmatig zijn, met sommige hoofdstukken die te kort aanvoelen en anderen die te lang duren. Het schakelen tussen tijdslijnen kan soms ongecoördineerd aanvoelen, maar het voegt bij aan de spanning. Al met al is het spel eng, met een mix van exploratie, puzzels en survival-horror-elementen.

Schoonheid in de Duisternis

Vanuit een technisch oogpunt presteert The Casting van Frank Stone goed op moderne hardware, vooral als je een krachtige computer hebt. Op high-end gaming-pc’s met een RTX 4090, kun je soepele frames per seconde verwachten, zelfs in visueel intensieve momenten. Het spel ondersteunt verschillende upscaling-technologieën, waaronder DLSS en FSR, die de prestaties verhogen zonder al te veel visuele kwaliteit te offeren.

Dat gezegd hebbende, heeft het spel enkele ruwe plekken. Texturen die plotseling verschijnen, vooral in grotere omgevingen, kunnen afleiden. Bovendien voelen bepaalde animaties, vooral wanneer personages met de omgeving interacteren, stijf aan.

Een opvallend aspect van de presentatie van het spel is het audiodesign. De geluiden zijn fenomenaal. Van het kraken van oud hout tot de verre geluiden van iets of iemand die in de schaduw beweegt. Het helpt je onder te dompelen in de wereld en verhoogt de spanning, vooral als je rondsluipt om Frank te ontwijken. De filmmuziek verdient ook lof, door cinematische orkestratie te combineren met atmosferische geluiden om de enge ervaring te verhogen.

De Kunst van Overleven

In The Casting van Frank Stone is overleven als een hoogspannings spel van verstoppertje. Je bent constant op zoek naar items en aanwijzingen. Die kunnen het verschil maken tussen het overleven van de nacht of een voortijdig einde. De spanning van het vinden van iets nuttigs, of het nu een belangrijk item of een stuk bewijs is, voegt toe aan de opwinding van elke nieuwe ontdekking.

Het verkennen van de donkere en enge omgevingen van het spel houdt je op je tenen. Net als in Dead by Daylight, waar gevaar om elke hoek loert, creëert de sfeer in The Casting van Frank Stone een intense spanning. Elke schaduw en elk geluid kan een naderend gevaar aankondigen, dus je moet alert blijven.

De puzzels in het spel zijn een ander belangrijk element van overleven. Ze gaan niet alleen over het vinden van oplossingen, maar ook over het beheren van je middelen en strategisch denken. Het oplossen van deze puzzels vereist een combinatie van creativiteit en probleemoplossende vaardigheden. Als gevolg daarvan houden ze je bezig en maken elke overwinning een echte prestatie.

Uitspraak

The Casting van Frank Stone biedt een unieke draai aan het horror-genre. Het spel combineert een huiveringwekkende sfeer met een verhaal dat zich over verschillende tijdslijnen uitstrekt. Het spel doet een geweldige job om een spannende ervaring te creëren, met zijn donkere, immersieve settings en onheilspellende soundtrack. Echter, het is niet zonder zijn fouten.

De afhankelijkheid van Dead by Daylight-lore kan een obstakel zijn voor nieuwkomers. Het verhaal springt tussen verschillende decennia met een concept van tijdreizen dat intrigerend is, maar niet volledig uitgelegd. Dit kan je het gevoel geven dat je verloren bent en je afvraagt hoe alles in elkaar past.

Als je een fan bent van interactieve horror-spellen, is dit spel het bekijken waard. De meerlagige verhaalvertelling, hoewel niet perfect, is boeiend genoeg om je geïnteresseerd te houden. De keuzes die je maakt, voelen zwaar en invloedrijk. Bovendien is Frank Stone een moordenaar die bij je zal blijven lang na de credits.

Uiteindelijk is The Casting van Frank Stone een solide toevoeging aan het interactieve horror-genre. Het is niet baanbrekend, maar het biedt genoeg spanning, rillingen en echt spannende momenten om het een waardige ervaring te maken. Wees alleen voorbereid op enkele ruwe plekken onderweg.