Super Battle Golf Review (PC)

Ik had nooit verwacht dat Super Battle Golf een picknick zou zijn, maar ik had ook nooit gedacht dat het uiteindelijk zou eindigen in een totale oorlog op de open green. Ik wist dat er problemen zouden komen, en ik wist dat er enkele verhitte discussies zouden zijn over wie de volgende slag zou nemen en wie de golfkar zou besturen. Maar ik kon niet voor het leven van me voorspellen dat het zou eindigen als een slagveld van gebroken harten en bebloede handpalmen. Ik dacht dat het leuk zou zijn – een snelle negen holes golf met een paar vrienden, een soort leuk. Maar dat was het niet. Het was, vreemd genoeg, meer een bloedbad met een paar vieze nine irons en een sfeer die aanvoelde als een schoolreisje van kleuters. En, weet je wat? Ik hield van elke seconde ervan. Noem het Stockholm-syndroom, denk ik.

Voor alle tijd dat ik gedachteloos ballen sloeg tegen tijdelijke objecten en ontsnapte gaten, had ik diep in mijn hoofd dat Super Battle Golf minstens een opgevoerde versie van Golf With Your Friends was. De DNA was levend en actief – het brute en vaak chaotische spel; het gelijktijdige actie dat nooit leek te eindigen; de zweterige schoten en de schijnbaar onmogelijke taak om een onoverwinnelijke baan te temmen. Het had alles van dat. Maar toen, net toen ik dacht dat ik het kon afdoen als “nog een kloon van een iets complexer golfspel”, begon ik zijn ware kleuren te ontdekken. Het was geen Golf With Your Friends; het was Super Smash Strikers met golfclubs en konijnenoren.

Het zou niet juist zijn om Super Battle Golf een klassiek golfspel te noemen. Natuurlijk bestaan de holes , evenals de banen en de algemene regels van de green. Nou, zo je wilt. Zie, terwijl het doel hetzelfde blijft, is het proces van het maken van een hole een beetje, zal ik zeggen, onorthodox. Denk eraan als een minigolfbaan voor de gemiddelde razend fanatieke; het bevat dezelfde elementen, maar het geeft je ook de flexibiliteit om de put te maken op elke manier die je passend acht. Je kunt het op de ouderwetse manier spelen – maar dat is buiten het punt, en eerlijk gezegd, niet hoe het spel bedoeld was. In deze wereld is hoe vreemder je bent, hoe beter je kansen zijn om eigenlijk, weet je, te winnen . En ja, je kunt de green gebruiken om de kansen in je voordeel te buigen. Maar, meer daarover later.

Super Battle Golf is net zo veel een PvP-brawler als het een partygame is. Het is een vechtspel , niet omdat het je de vrijheid geeft om de baan te manipuleren en je tegenstanders te saboteren, maar omdat het actief aanmoedigt om oneerlijk te spelen en twijfelachtige tactieken te gebruiken. Met andere woorden, het keurt geen camaraderie en sportiviteit goed, en het beloont slechte gewoonten en slecht gedrag. Neem het spel bijvoorbeeld. In elk ander spel zou je, en terecht, een straf krijgen voor het aanzetten tot geweld of het vervalsen van de regels, terwijl in Super Battle Golf het voorkomen dat een tegenstander een schot maakt moreel acceptabel is. En dat is alles wat je hier doet: de appel (of golf) kar schudden om iedereen op de baan of groen van jaloezie of rood van woede te maken. Een put maken is een bonus, maar het is niet het punt van de ervaring, zogezegd.

Het idee is, tot op zekere hoogte, simpel. Als een beginnende golfer, heb je de monumentale taak om punten te scoren op de green – een daad die het saboteren van je tegenstanders en het voorkomen dat ze de hole bereiken inhoudt. Met mijenvelden om te navigeren, wapens om te gebruiken en zelfs golfkarren om te rijden, hebben jullie elkaar de taak om een verder vertrouwd bindend oefening een absolute nachtmerrie te maken. Het is niet elegant, en het is zeker niet professioneel. Maar dan, dat is een beetje waarom het zo verdomd leuk is. Het is een beetje gimmicky en silly, maar ik denk dat dat een beetje is waar het naar streeft. Het is niet PGA Tour, we zullen het daarbij laten.

Voor een spel dat niet zozeer over golfen gaat als over het afslaan van de schedel van je ergste vijand en het veroorzaken van totale chaos, levert Super Battle Golf een kwaliteitscollectie unieke banen en zandbakken. Met 27 holes om in te schieten en een schatkist aan setstukken, objecten en wapens om op de green te gebruiken, evenals een volledig ontwikkelde aanpassingsuite die spelers in staat stelt om hun eigen avatars te maken en te ontwikkelen, Super Battle Golf bevat veel in zijn wereld. Het enige dat ontbreekt is de optie om een kippenpoot te dragen. Oh, wacht, die is er wel . Ga maar kijken.

Als je jezelf uit de situatie kunt halen en accepteren dat Super Battle Golf niet je gebruikelijke zondagmiddag golfervaring is, dan kun je misschien genieten van de wereld voor wat het werkelijk is: een passief-agressieve Battle Royale met een paar golfballen en projectielen. Het noemen van iets anders zou niet werken, omdat het is, ondanks al zijn beste pogingen om zich te vermommen als een ode aan een geliefde tijdverdrijf, een pantomime met vage ondertoon die basisgolfaspecten waxt. Dat is alles wat het is, en op geen enkel moment doet het alsof het iets meer is. Het is belachelijk, maar in de beste mogelijke zin van het woord, echt.

Uitspraak

Super Battle Golf is net zo ridicuul vermakelijk als het genadeloos uitdagend is, wat het allemaal een genoegen maakt om te zien gebeuren, of het nu vanaf de zijlijn of op de green is – zelfs als het betekent dat je op een landmijn moet zitten en een bal in je kin moet krijgen om de zoveel tijd. Het is niet technisch, en het is niet een spel dat eerlijk spel in overweging neemt. Maar dat is een beetje het punt, omdat het alles in zijn macht doet om je typische zondagmiddag tijdverdrijf zo chaotisch en onconventioneel mogelijk te maken. Het zal je gek maken, zeker, maar je kunt misschien genieten van wat het is: een vreemde PvP-ervaring met golfclubs. Als je iets zoekt dat een beetje klassieker is, dan kun je misschien beter je golfkar en caddie naar een andere green brengen.