Storebound Recensie (PC)

Het enige dat nog verdachter is dan een IKEA-winkel, is de vraaglijk goedkope gehaktballetjes die het in overvloed serveert. Ik voel me eigenlijk een beetje sorry voor de supermarkt, want het lijkt erop dat, waar je ook kijkt, er altijd een horror game is die ernaar streeft om de Zwitserse keten na te bootsen en het als een natuurlijk angstaanjagende werkplek weer te geven. Persoonlijk heb ik nog nooit een IKEA gevonden die me onwelkom of ongemakkelijk heeft gemaakt. Storebound, daarentegen, is ervan overtuigd dat er meer is achter de duplex dan gehaktballetjes en betaalbare meubels. Vraag niet waarom. Laten we het maar gewoon wijten aan SCP voor het starten van een trend.

Storebound volgt een soortgelijke traject als de likes van SCP: 3008 – Infinite Store, in die zin dat het vasthoudt aan de mentaliteit van, als het overweldigend claustrofobisch is en doorspekt met kleine ruimtes, dan is het de ideale vorm van psychologische voer voor de gewone toeschouwer. In deze winkel, echter, is er iets meer aan de gangpaden dan torenhoge meubels en verdachte verkopers. O, het probeert nog steeds om een vertrouwde grote supermarkt te hergebruiken, maar het probeert ook om een handige plek te bieden voor multiplayer-fanatici om hun voeten te vegen, ook.

Als een co-op “puzzle” horror game wordt Storebound aangeprezen, nodigt het maximaal drie spelers (of shoppers, zoals ze hier meestal worden genoemd) uit om een ogenschijnlijk eindeloze queeste door de donkere hoeken en gaten van een supersized winkel te ondernemen. Met zes hoofdstukken om door te werken, elk waarvan zich afspeelt in verschillende delen van de winkel in kwestie, moeten spelers samenwerken om logische puzzels op te lossen, de problemen van de winkel te ontrafelen en een walkie-talkie te gebruiken om met hun teamgenoten te communiceren. Maar, dat is niet alles. Aangezien dit een horror game is in hart en nieren, brengt elke nacht een paar zorgwekkende problemen met zich mee. De medewerkers van de winkel hebben één taak: om “hulp” te bieden aan shoppers op hun reis. Het duurt niet lang om te begrijpen dat één uit, echter.

Het hele punt achter het spel is simpel: om samen te werken om te ontsnappen uit de winkel. Net als uw typische megastore, echter, heeft elk departement hier zijn eigen set problemen, waarvan de meeste vereisen dat u door de eindeloze gangen navigeert om, weet u, de kassa te vinden. In tegenstelling tot uw gemiddelde walking simulator, echter, Storebound nodigt u uit om deel te nemen aan een reeks zeer ingewikkelde puzzels, elk met zijn eigen unieke kenmerken en oplossingen. Als team, valt het aan elk van u om in te zetten op het meest plausibele antwoord en een uitstapstrategie te garanderen.

Met de hulp van proximity chat, zult u zichzelf essentieel vinden diep in de onderbuik van de winkel, ofwel rondsnuffelen naar waardevolle voorwerpen, ofwel uw hersenen pijnigen over een puzzel die lijkt gemakkelijk genoeg om op te lossen, maar vaak een paar capabele handen nodig heeft om te voltooien. En dat is meer of minder waar u de meeste tijd doorbrengt hier: in een soort van limbo, vluchtend tussen gangpaden, ontwijkend vreemde werknemers en schreeuwend tegen uw teamgenoten via de walkie-talkie. Het is chaotisch, nonsensicaal en noch vreemd genoeg vermakelijk.

Er is een functie hier die de aandacht van de gemeenschap verdient, en dat is het sanity systeem. Ziet u, als u te lang in het donker doorbrengt, dan ervaart u essentieel hallucinaties – episoden waarin de wereld uw perceptie van de realiteit verandert en u vaak dwingt om uw eigen teamgenoten in twijfel te trekken. Het is een goed idee, en het voegt een goede hoeveelheid extra gewicht toe aan de steeds escalerende spanning. Het geeft u ook een excuus om los te gaan op uw vrienden wanneer ze het het minst verwachten – maar dat is een heel ander verhaal.

Natuurlijk, als u niet hallucineert of de poppenmeesters hier ontwijkt, dan bent u bezig met het verkennen van de verste uithoeken van de supermarkt, het verzamelen van inlichtingen, het ontgrendelen van delen van de kaart en het ontcijferen van aanwijzingen voordat de lichten uitgaan. Maar, daarna bent u uiteindelijk overgelaten aan één doel: om samen te werken en in unisono te werken, terwijl de winkelbedienden naar buiten komen om uw inspanningen te dwarsbomen. Het walkie-talkie systeem geeft u een beetje controle over de kamer, maar praat te lang, en de collega’s zullen meeluisteren en uw eigen woorden gebruiken om u te flankeren.

Om het zo maar te zeggen, Storebound heeft meer creatieve ideeën dan ik aanvankelijk dacht. Bijvoorbeeld, in het tweede hoofdstuk, werden twee mensen in een beveiligingskamer geplaatst, en een derde werd in een labyrint geplaatst. Het viel aan elk van ons om een rol te spelen en aanwijzingen te ontcijferen om de verdwaalde medeplichtige te helpen een uitgang te vinden, hetzij via een reeks schijnbaar willekeurige knoppen, triggers of gebeurtenissen. Het hielp niet, trouwens, dat elk segment in de puzzel de cast van Sesame Street had om de proverbial spanner in de werken te gooien. Maar toen, vreemd genoeg, genoot ik van het idee; de knipoog naar My Friendly Neighborhood ging niet onopgemerkt voorbij.

Verpulverd met een handvol poppen-achtige collega’s en een dynamisch puzzelset, Storebound heeft duidelijk zijn prioriteiten op de juiste plaats. In tegenstelling tot uw goedkope en vergetelijke ontsnappingsspel, probeert het om een stap verder te gaan dan de traditionele slot- en sleutelmethode. Creatief gaat het boven de instapniveau-normen, niet zozeer in zijn grafische afdeling, maar in zijn puzzels en in zijn teamopbouwoefeningen. Met al dat in het centrum van zijn kader, creëert het een goede balans die de complexiteit van Poppy Playtime combineert met de terreur van Order 13. Of tenminste, elk ander spel dat zijn focus legt op een schaduwbedekte supermarkt.

Als Storebound de ademruimte heeft om zich vast te klampen aan meer vleugels van zijn winkel en nieuwe hoofdstukken in de nabije toekomst te introduceren, zou ik zeggen dat het de moeite waard is om het te ervaren met een paar vrienden. Nog beter, als u op zoek bent naar een spel dat Lethal Company combineert met My Friendly Neighborhood, dan is dit een gouden kans om kennis te maken met een onechtige bastaardkind.

Verdict

Storebound combineert poppen met puzzels in een punch bowl van creatief gecreëerde labyrintische segmenten en vreemd opwindende confrontaties, allemaal met de hoop om een langdurige multiplayer-ervaring te creëren die de likes van My Friendly Neighborhood en Lethal Company te schande kan zetten. En voor het grootste deel doet het exact dat. Zeker, het ontbreekt aan hetzelfde niveau van replay-waarde als Lethal Company, maar het biedt een heleboel interessante ideeën en kansen voor beginnende shopaholics om hun bestedingsgewoonten te verbreden. Misschien is dat genoeg, misschien niet. Persoonlijk denk ik dat er een uitstekend spel is, en een dat zeker zal aanspreken bij de gemiddelde SCP fan.