Storage Hunter Simulator Recensie (PC)

Storage Hunter Simulator klinkt op papier als een geweldig idee. In feite komt het over als een eenvoudige manier om overtollige stoom af te blazen terwijl je heen en weer kunt schieten tussen opslagruimtes en pawn shops, veilingen en schroothopen. Verdomme, als je een fan bent van Storage Wars, dan klinkt het bijna als een perfecte baan. En ik zal eerlijk zijn, terwijl het spel wel dezelfde niveau van vreugde en verwachting heeft met elke passerende veiling, heeft het vaak moeite om zijn eigen prijskaartje te rechtvaardigen met zijn repetitieve gameplay-loop en frequente technische missers. Dat gezegd hebbende, het bevat veel geweldige functies – een redelijk grote open wereld om te verkennen, een solide variëteit aan winkels om te bezoeken en een overvloed aan upgrades om te ontgrendelen, om er een paar te noemen. Maar het lijkt dat we een beetje vooruit lopen, dus laten we het terugdraaien.

De duivel zit in de details hier, echt. Storage Hunter Simulator is, niet verwonderlijk, een gedigitaliseerde replica van uw moderne opslagoorlog-serie. En als dat geen belletje doet rinkelen, dan weet je dit: het is het bezoeken van verlaten garages en opslagruimtes, bieden tegen andere concurrenten voor de items erin, en dan proberen om ze te verpanden om winst te maken. Hier is de catch: je kan de items in de opslagruimte niet analyseren, en je kan ze niet waarderen totdat je de bieding wint. Dat, echt, laat je met een van de belangrijkste vragen: Is het waard om te bieden? Hierin ligt het probleem dat jij, de scherpe curator van afval, de oplossing moet vinden.

Het begint met een eenvoudige veiling, een zak vol geld en een oude flatbed-truck. Vanaf het moment dat je de weg op gaat en een verrassend schone en, durf ik te zeggen, soepele rit maakt, vind je jezelf aan de voet van een oude opslagruimte. Een paar momenten later zie je een paar oude items, sommige kapot, sommige vuil en sommige met een ogenschijnlijk dure buitenkant. Een paar biedingen later, en je krijgt toegang tot deze items, op het moment dat je elk stuk analyseert en waardeert, en vervolgens, na een strijd om alles in de truck te proppen, verpand je het aan een lokale dealer. Van daar wordt het een herhaling van zetten. Je biedt, je waardeert en je verpand, recht tot je genoeg geld verdient om te investeren in betere upgrades, reparatietools en voertuigen. Naast al deze grote verbeteringen, heb je ook de taak om een netwerk op te bouwen en een reputatie te verdienen – een taak die inhoudt dat je je moet richten op grotere veilingen en je voorraad op een efficiënte manier moet beheren.

Zoals ik al zei, is er een eenvoudige maar bevredigende gameplay-loop hier die zeker aanvoelt als beloning, zelfs tijdens de zesde, zevende of zelfs vijftiende veilingfase. Gegeven, het biedt niet veel in de weg van endgame-inhoud, en het gaat niet uit van zijn weg om je to-do-lijst te vullen met iets bijzonders buiten de generieke A-tot-B-carrousel-systeem. Dat gezegd hebbende, met elke passerende eenheid die je verkrijgt, begint het spel meer plezier te worden – een nieuwe winkel om je items op te slaan, een grotere auto voor het vervoeren van items en meubels, en een fatsoenlijke variëteit aan specialisten en tools om uit te breiden, om er een paar te noemen. Weer, er is niet veel punt van het een of ander, aangezien het meer of minder het geval is van rondrijden in de stad en bieden op lots. Maar dan, Storage Hunter Simulator is niet ontworpen met diepte en duurzaamheid in gedachten; het is met de bedoeling om je gedachteloos afgeleid te houden terwijl het nieuwe veilingen voor je uitbraakt.

Hoewel het rijden, bieden en algemene beweging schoon en eenvoudig is, Storage Hunter Simulator lijdt aan veel technische problemen. Bijvoorbeeld, objecten hebben de vervelende gewoonte om door muren heen te glippen; voertuigen hebben de neiging om in dunne lucht te verdwijnen; en items hebben geen interactieve effecten, waardoor veel van de in-game “stimulansen” nutteloos en zonder plaats in zijn wereld aanvoelen. Om toe te voegen, de multiplayer-modus komt tekort van een naadloze ervaring, aangezien het spel gewoon niet aanvoelt alsof het was gebouwd met het schema om meer dan één speler te accommoderen. Bijvoorbeeld, voertuigen accommoderen zelden meerdere spelers, en prompts dwingen beide spelers om dezelfde taak uit te voeren, zoals het verlaten van een voertuig, om er een te noemen. Het punt is, er zijn helaas veel ruwe plekken die een beetje extra tijd in de oven kunnen gebruiken.

Om toe te voegen aan de bovengenoemde opmerking over endgame-inhoud, Storage Hunter Simulator heeft niet veel functies in zijn core-aanpassingssysteem. Om het even, terwijl je wel een pawn shop en zelfs je eigen huis kunt kopen, op geen enkel moment geeft het bezit van een van beide je de kans om nieuwe functies te verkennen, laat staan items die je kunt gebruiken. Met andere woorden, je kunt dingen verkrijgen, maar het doen ervan voegt niets toe aan de algehele ervaring. En dat is jammer, want terwijl het daadwerkelijke proces van bieden en flippen van items kunt aanvoelen als beloning, het feit dat je niet veel kunt doen met je loon behalve het ontgrendelen van nieuwe veilingmogelijkheden en het occasionele gereedschap, maakt het zo dat je vaak het gevoel hebt dat je vastzit in een eindeloze cyclus zonder zilveren rand.

Maak je geen zorgen, er is een leuke ervaring hier. Echter, gezien het feit dat de toegangsprijs een stuk hoger is dan je gemiddelde bedrijfssimulator, roept het de vraag op of er genoeg hier is om de prijskaart te rechtvaardigen. Het is een leuke rit met veel hart, maar met de technische problemen en het gebrek aan endgame-inhoud die zijn positieve kanten verstoren, maakt het het moeilijk om het aan te raden, vooral aan diegenen die op zoek zijn naar een spel dat even belonend is als het intrigerend is.

Verdict

Storage Hunter Simulator vindt troost in de armen van zijn tong-in-cheek-fixatie op late-night veilingoorlogshows, maar faalt om een ervaring te leveren die zowel bevredigend als eeuwigdurend aanvoelt, voornamelijk vanwege het gebrek aan endgame-inhoud en aanpasbare componenten, en niet te vergeten zijn pool van technische fouten en online multiplayer-problemen. Dat wil niet zeggen dat het een slecht spel is, hoor, aangezien het veel fantastische functies naar de garage brengt – een schone open-wereld-setting, soepele rijmechanica en een solide catalogus van upgrades en items om op te bieden, om er een paar te noemen. Dat gezegd hebbende, voor de hoge vraagprijs, kan ik me niet quite brengen om te zeggen dat het waard is om te investeren. Met de tijd, misschien zal het de moeite waard zijn om een bieding te doen, maar ik zou persoonlijk wachten op een beter aanbod voordat ik mijn hand in mijn zak steek, om eerlijk te zijn.