SOPA: Verhaal van de Gesteelde Aardappel Recensie (Xbox Series X/S, PlayStation 5 & PC)

Mijn nana zei altijd: “je kunt geen goede soep maken zonder een roze kikker door woedende watervallen te achtervolgen in een zelfgemaakte boot.” Ze zei ook dat als ik ooit per ongeluk in een magische wereld van sarcastische dolfijnen en zwarte markttransacties terechtkom, ik dan mijn weg moet betalen om op een badkuip te komen en een kwal te vrienden. Nou, technisch gezien zei ze geen van beide. Maar SOPA: Verhaal van de Gesteelde Aardappel zou net zo goed kunnen zijn.

Het vergt veel om een feel good-spel te maken dat niet alleen je ziel kan verwarmen, maar je ook iets te lachen geeft. Maar met SOPA voelt het allemaal vreemd genoeg natuurlijk. Vreemd, maar natuurlijk. Zelfs zonder grote dialoog of zinnige plot, voelt het aan als uitnodigend. De accordeon; de komische personages; de edele queeste voor een aardappel; en de korte momenten die zo’n belachelijke premisse op de juiste plekken raken. SOPA heeft dat speciale ingrediënt dat een glimlach op je gezicht tevoorschijn tovert en je doet verlangen naar een volgende hap.

De titel zegt het openlijk: Verhaal van de Gesteelde Aardappel gaat over een jongen die, nadat hij van zijn nana de eenvoudige vraag kreeg om “een zak aardappelen” uit de voorraadkast te halen, per ongeluk achteruit valt in een mystieke wereld van pratende dieren, irritant vangende oren, en lichte puzzels die insecten, vet en ongeduldige meeuwen betreffen. En dat is nog maar het topje van de ijsberg, geloof het of niet.

Een derde-persoon avonturenspel in hart en nieren, Verhaal van de Gesteelde Aardappel ziet jou, een jongen, op weg naar huis in een korte maar onvergetelijke reis die een tropisch paradijs van weelderige groene en banjo-gebooste omgevingen omvat. Met een eenvoudig doel voor ogen — om een gestolen aardappel van een ondeugende roze kikker terug te krijgen, natuurlijk — ga je zijn domein binnen met de intentie om je grootmoeders beroemde soep af te maken. Dingen gaan snel verkeerd, echter, en voordat je het weet, zit je diep in de onderbuik van een reusachtige vis. De plot wordt dikker, en, nou, je snapt het idee. Het is allemaal een beetje verzonnen en verwarrend, maar dat is allemaal deel van zijn charme.

Als een “emotionele” ervaring in zijn kern, SOPA neemt de vreemde momenten om zijn vreemd komische optredens en grijns-waardige animaties te kruiden met lichte coming-of-age-elementen, sommige in de vorm van een vraag, anderen die openlijk de belangrijkheid van familie en de “kleine momenten” illustreren die veel, veel diepere betekenissen hebben. Het gaat nog steeds over soep — maar het gaat ook over leven en de subtiele emoties die we ervaren met onze familieleden. Dat, en het gaat ook over kikkers. Vraag niet. Het is een vreemd verhaal dat veel open laat voor interpretatie.

Als je op zoek bent naar een spel dat complexe puzzels en gedachten-provokerende plotwendingen implementeert gedurende zijn reis, dan kun je je wasmand en bezem elders neerzetten, want dit is niet een van die spellen. In plaats daarvan is het een beginner-vriendelijk avontuur dat voornamelijk bestaat uit lopen, praten, items uit je inventaris gebruiken en af en toe een dialoog-gerelateerde invoer. Maar afgezien daarvan is het een eenvoudige ervaring die de boot niet echt uit de haven brengt. Het is een wilde rit, en jij, de ontvanger, gaat gewoon mee met de stroom.

Ik zal mijn hand opsteken en zeggen dat ik een paar kruispunten tegenkwam tijdens de korte reis van het spel. Omdat het een beetje ongebruikelijk is, voelden de ” puzzels ” vaak nonsensicaal, tot het punt waarop ik vaak doelloos rondzwierf zonder enig idee waar ik heen moest of wat ik moest doen. Een papegaai; een accordeon; een hete kop koffie; een leeggeblazen voetbal, bijvoorbeeld. Soms duurde het even voordat ik alles bij elkaar kon passen om een plausibele verhaallijn te creëren. Eenmaal de bal begon te rollen, vielen de puzzelstukjes al snel op hun plaats en onthulden de weg vooruit.

Aan de positieve kant speelt SOPA: Verhaal van de Gesteelde Aardappel net zo goed als elk low-budget indie-avonturenspel zou moeten. Dat gezegd hebbende, ik liep tegen een paar technische problemen aan tijdens de twee uur durende expeditie. Bijvoorbeeld, de camera zou vaak uitzoomen, het zicht op het personage verliezen of gewoon weigeren om op de juiste locatie te focussen. In andere situaties vond ik een gebrek aan vloeiendheid in de animatie, met een lage frame rate en veel trillende beweging. Om te zeggen dat het allemaal een beetje half-gebakken was, zou niet eerlijk noch waar zijn. Hoewel, om te zeggen dat het allemaal glad verliep, zou ook een beetje een leugen zijn.

Om de credits waar ze toe zijn, Verhaal van de Gesteelde Aardappel is net zo uitnodigend als het visueel aantrekkelijk is. Met een rijke Zuid-Amerikaanse essentie die vibratie, tropische landschappen en harmonieuze scores uitstraalt, voelt het spel geweldig aan om doorheen te wandelen. Om eraan toe te voegen, het bevat enkele briljante dialoog, evenals enkele hilarische momenten die, hoewel ze geen complete buiklach verdienen, de juiste plekken raken en alle juiste noten aanslaan. Nogmaals, het is allemaal een beetje vreemd, maar dat wil niet zeggen dat het vergetelijk is. Verdomd, ik kon de roze kikker niet vergeten, zelfs als ik dat wilde.

Met al het bovenstaande gezegd, SOPA: Verhaal van de Gesteelde Aardappel is een geweldige crowd-pleaser. Het mag niet lang blijven hangen of een gewoonte creëren om zijn kern te vullen met iets buitengewoons, maar ik kan getuigen van zijn eigenaardigheden. Het is Frog Detective ontmoet Harold Halibut. Als dat een combinatie is die je aanspreekt, dan zul je waarschijnlijk van bijna alles houden wat deze indie vlees uitmaakt.

Oordeel

SOPA: Verhaal van de Gesteelde Aardappel bakt en serveert een hartverwarmende coming-of-age-reis die het beste van twee werelden combineert, met een prachtig rijke Zuid-Amerikaanse esthetiek en een charmant komisch verhaal dat je van oor tot oor kan doen glimlachen van begin tot einde. Hoewel het vrij kort is en ernstig ontbreekt aan technische glans, raakt het veel van de juiste akkoorden, waardoor het een makkelijke peul is die elke fan van cozy adventure games onmiddellijk zal liefhebben. Dat, voor mij, is genoeg. Het mag geen meesterwerk zijn, maar het is een reis die je waarschijnlijk voor de komende seizoenen zult onthouden.