Retro Rewind Review (PC)

De algemene consensus voor de gemiddelde millennial is dat videoverhuurzaken de “chef’s kiss” waren voor elke goede jeugd. Vóór streamingdiensten, toen VHS-verhuur en late-night popcornrondes de norm waren, had iedereen iets om op terug te vallen om “die” kriebel te bevredigen. Het was vertrouwd—eenvoudig, maar toch vertrouwd. De handeling van het handmatig terugspoelen van cassettes; de schatten aan gecategoriseerde films; de plakkerige tapijten die een sterke geur van zout en boter afgaven; en de rijen mensen die vastbesloten waren om een middernachtrelease bij hun lokale verhuurwinkel te pakken te krijgen, alleen maar om de volgende dag bij het koffieapparaat iets te hebben om over te praten. Toen voelde alles meer gemeenschapsgedreven, bijna alsof het hele entertainmentcircuit één enkele “veilige” haven had om op terug te vallen in tijden van nood. En als Retro Rewind iets doet, dan is het diezelfde vertrouwde lont weer aanwakkeren om ons terug te brengen naar de gouden jaren van VHS-gedreven gemeenschapszin. Het houdt zelfs vast aan de met zout en boter doordrenkte plakkerige tapijten, al was het maar om de rustieke charme en het nostalgische gevoel intact te houden. Vanaf het moment dat je een vleug neemt van Retro Rewind’s gezouten popcornmachines en de controle over je eigen retro videoverhuurwinkel overneemt, wordt het doel duidelijk: een winkel beheren en kapitaliseren op de liefde van het goede volk voor oude films en tapes, met de bedoeling de volgende go-to plek voor entertainment te vestigen. Je hebt blockbuster-favorieten om te categoriseren, nichefilms om aan te bevelen, apparaten om te installeren en upgraden, en zelfs een team van gelijkgestemde filmfanaten om te managen. Er komt veel meer bij kijken dan dat, maar het doel wijkt eigenlijk niet zo ver af van je traditionele job-simulatiespel. Het is een klassieke sweep-and-serve sim die, net als Rental Store Simulator, je uitnodigt om terug in de tijd te stappen en je eigen zaak te runnen, niets meer, niets minder. Wat Retro Rewind onderscheidt van andere business- en job-simulatiespellen van zijn soort, is zijn seizoensgebonden aanpak. Want, in tegenstelling tot je gebruikelijke management-sim waarbij spelers normaal gesproken op een eenspoorsysteem werken en kleine aanpassingen maken, verplicht Retro Rewind je om door elk seizoen heen te werken en de kracht van marktmanipulatie te gebruiken om je aan de veranderingen aan te passen, of het nu gaat om het scouten van tijdgebonden releases of het toepassen van een bedrijfsmodel dat past bij een specifiek evenement of festival. En dat is iets wat Retro Rewind doet en goed doet: het gebruikt de wisseling van de seizoenen om de ervaring fris en interessant te laten aanvoelen. Een voorbeeld: regen brengt een hogere vraag met zich mee; feestdagen vereisen meer voorraad; en speciale evenementen—Halloween, Kerstmis, enzovoort—vereisen dat je een bibliotheek aan producten promoot die passen bij het seizoen en de behoeften van je klanten, als je begrijpt wat ik bedoel. Hoewel het grootste deel van Retro Rewind voornamelijk steunt op de gebruikelijke pijlers van een klassieke job-simulator—de voorraadcontroles, kassa-transacties en de kleine upgrades die komen met uren aan diensten en monotone werkpraktijken—voegt het verstrijken van de seizoenen wel een extra laag complexiteit toe aan een anders generieke ervaring. De kern gameplay-loop is echter ongelooflijk vergelijkbaar met wat je al een dozijn keer eerder hebt gezien in alternatieve winkelpuien. Met andere woorden, als je de formule niet zorgvuldig verfijnt om een nieuw seizoen te accommoderen, dan ben je ofwel nieuwe films aan de schappen toevoegend, boterpopcorn in emmers scheppend, je financiën beherend, of werkend achter de kassa om wat extra geld te verdienen om te investeren in cosmetica en andere items voor je winkel. Ik geef toe dat, hoewel Retro Rewind bijna alle kenmerken van een conventionele winkeliers-sim koestert, het spel wel veel geweldige elementen bevat, waaronder een aanpasgereedschap waarmee je het uiterlijk van je winkelinterieur kunt veranderen—de kunstwerken, stickers, posters, tapijten en kleurcombinaties, bijvoorbeeld—evenals een ton aan Easter Eggs die hulde brengen aan klassieke blockbuster-films en geliefde franchises. Bovendien biedt het een solide progressie-hook die je gedurende de seizoenen geboeid kan houden, met tal van films om te managen, behoeften om te vervullen en een constant veranderend schema om in de gaten te houden. En dat is veel meer dan wat andere winkelgerichte sims te bieden hebben, echt waar. Natuurlijk, als iemand die de gouden eeuw van VHS-winkels heeft meegemaakt (rust in vrede, Blockbuster), moet ik zeggen dat Retro Rewind visueel min of meer de spijker op de kop slaat en dat trouwe, zij het kitscherige jaren negentig-essence echt weet te vangen. Van de lelijke tapijtpatronen tot de gedateerde neonborden, de arcade-stijl popcornmachines tot de spijkerbroek-zware outfits—Retro Rewind vindt die look en bouwt erop voort met alle pulp-extracten die je ooit nodig zou kunnen hebben van een ode aan ouderwetse winkels. En het zijn ook de kleine details die het zo veel aantrekkelijker maken voor de gemiddelde bediende—de klachten; de belachelijke vragen; en het gebrek aan helpende handen, bijvoorbeeld. Retro Rewind bevat al dit, en nog meer. Laat duidelijk zijn dat, hoewel de aandacht voor detail hier geweldig is, Retro Rewind nog steeds een paar gebreken heeft die wat extra werk kunnen gebruiken. De beweging is bijvoorbeeld ongelooflijk houterig, en het gebrek aan visuele afwerking maakt het spel vaak meer een doorn in het oog dan een opvallend kunstwerk. Maar toch heeft Retro Rewind veel geweldige facetten om met zijn publiek te delen, waarvan de meeste zwaarder wegen dan de negatieve punten. Het is misschien niet het perfecte job-simulatiespel, maar het is er wel een die de doelgroep zal aanspreken en degenen die een liefde delen voor ouderwets zwoegen en winkeliersavonturen.

Oordeel

Retro Rewind is een absolute reis terug in de tijd—een trouwe afdaling in de gouden eeuw van gezouten popcorn en plakkerige cassettes, vreselijke tapijten en idiote vragen. Hoewel nog steeds met de gebruikelijke aspecten van een klassieke business-sim, zijn zijn aandacht voor detail en uitgebreide seizoensvariatie en filmsynergieën meer dan genoeg om het dat beetje extra oomph te geven. En dat is iets waar ik meer dan blij mee ben uit deze hele ervaring: het feit dat het aansluit bij een nostalgische wereld en de spijker op de kop slaat met alle tijdgebonden stukjes en beetjes.