Ravenous Devils Review (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Ik kan mijn innerlijke Sweeney Todd niet onderdrukken, met een scheermes in de ene hand en een verdacht knapperig vleespasteitje in de andere. Moreel failliet en omhuld door borsthaar en met bloed bevlekte armoede, lijkt het erop dat ik verloren ben in een hel van mijn eigen maken – een somber Victorians droomlandschap van driedelige pakken en botbrood, vleeskanalen en twee-voor-een-gizzard. Geestelijk ben ik afwezig van de gruwelijkheid van de zaak. Toch, financieel, bloei ik. De wereld heeft pasteitjes en gebakjes nodig, en ik heb de munten nodig om een rijk te creëren van de skeletachtige resten van de klanten. Het is vuil werk, maar wie ben ik om een blinde oog toe te knijpen voor bloedgeld en een snelle hap te eten? Het is Ravenous Devils, en de zaken gaan goed.

In het geval dat u het nog niet heeft geraden, is Ravenous Devils een overdreven knik naar Sweeney Todd. Heck, het is Sweeney Todd. Eerlijk gezegd, het enige wat ontbreekt aan de soep is de barbier; het is een kleermaker die hier aan de touwtjes trekt, vreemd genoeg. Maar behalve dat, is het hetzelfde verhaal. Ja, er is een duivels duo – een kleermaker en een bakker – en ja, er is een kannibalistische relatie tussen de pasteitjeswinkel en de bedrieglijke kledingwinkels. U heeft geen diploma in de culinaire kunst nodig om hier de wiskunde te doen, eerlijk gezegd.

Het idee is heel eenvoudig: beheer twee kanten van een bedrijf, waarvan de ene kant een kledingwinkel is waar u klanten accepteert en regelmatig hun keel doorsnijdt om vlees te verdienen, en de tweede kant een keuken beneden waar u dat vlees omzet in pasteitjes en andere vreemde lekkernijen om winst te maken in een vreemde cafetaria. Maar hier is de catch: u heeft beide kanten van het bedrijf nodig om een salaris te verdienen en uw bedrijf uit te breiden, zogezegd. Met andere woorden, u moet beide gelijktijdig bedienen om verder te komen in de campagne en uw bedrijf uit te breiden. Veel gemakkelijker gezegd dan gedaan, houdt u dat in gedachten.

Hier is nog een catch: niet elke klant kan worden vermoord. Sommige mensen, bijvoorbeeld, vereisen een bepaald doel dat moet worden vervuld voordat u kunt doorgaan. Zeg, als een opvallende persoon interesse toont in een outfit, dan moet u ook uitvinden hoe u moet opereren terwijl u andere behoeften aan de kant behandelt. Naarmate u vordert, beginnen deze kleine tegenslagen echter vorm te krijgen als een goed geoliede machine. Sweeney Todd komt uiteindelijk binnen om u op de rug te slaan, en dat kleine omhulsel van een dubbelzijdig bedrijf van u bloeit uit tot het ultieme Victorians hybride winkel. Maar meer over de vruchten van uw arbeid later.

Pasteitjes & Lapels

Ravenous Devils is, in ieder geval tot op zekere hoogte, een traditioneel point-and-click bedrijfssimulatiespel dat een typische manier van vooruitgang volgt als uw gebruikelijke strategie-gebaseerde sim. In een soortgelijke ader als veel standaard rags-to-riches ondernemingen, vraagt het u om manageriale taken rond een winkel te balanceren en, door de kracht van koud bloed en munten, de fundamenten ervan te verhogen om een bloeiend centrum voor de lokale bevolking te creëren. Het enige verschil hier, echter, is dat u geen echt product levert; u slacht slachtoffers in de bovenste kwart van uw winkel en hakkt hun lichaamsdelen in stukken om pasteitjes te maken in de benedenste kwart. Een beetje een vreemde, maar blijf bij ons.

Het spel zelf is verdeeld in twee secties, met beide secties die bijdragen aan de evolutie van uw bedrijf. Het gaat als volgt: een klant komt uw kledingwinkel binnen, en u, als de sluwe kleermaker, kiest of u hen spaart of hun leven neemt. Als hun leven in uw handen valt, kunt u hun kleding verwijderen, het lichaam via een handige schacht wegsturen en afwisselen met uw metgezel – een tweede hand die de mogelijkheid heeft om vlees te wassen en producten te creëren voor een gebakjeswinkel. Het doel is om een goed geoliede machine te creëren die u in staat stelt om een constante stroom van kleding, vlees en voedsel te creëren. Een eenvoudige taak op papier, zeker, maar een die verrassend moeilijk is om te beheersen.

Hoewel het spelen van het spel niet al te moeilijk is, kan leren hoe u alles tegelijk moet bedienen een beetje overweldigend zijn. Bijvoorbeeld, aan het begin van elke shift moet u ervoor zorgen dat er genoeg producten beschikbaar zijn in beide kanten van de winkel, evenals uw voorraad en ruimte voor potentiële upgrades controleren. En met upgrades bedoel ik, meer tiers voor uw pasteitjes, mannequins voor uw outfits en meer ademruimte voor uw vrijwel sadistische uitvindingen.

Bloedbanden & Verdachte Vlees

Terwijl er niet veel canvas is om te verkennen, doet Ravenous Devils een goede poging om veel kleine details toe te voegen aan zijn Victorians blauwdruk, met thematische personages, frequente verwijzingen en een goede hoeveelheid tong-in-cheek Easter Eggs. Wat meer is, het maakt volledig gebruik van zijn vrijwel kleine formaat met een kwaliteitsselectie van upgrades en een bevredigende haak die u door een fatsoenlijk web van mijlpalen en voordelen, uitdagingen en kruispunten leidt. Met occasionele “regelmatige” klanten en veeleisende klanten om ook bij te houden, hebt u bijna een constante stroom van taken om te voltooien met elke passerende shift. De meedogenloze aard van het werk bloeit, en langzaam maar zeker, komt die innerlijke Sweeney Todd tevoorschijn.

Voor een relatief klein spel, heeft Ravenous Devils veel te bieden, met een vrijwel grote campagne en veel fijne details die leunen op die Victorians-achtige momenten van periodieke turbulentie en ellende, sociale hiërarchieën en een constante behoefte om het hoofd boven water te houden in een moeilijke tijd. Gegeven, het duikt niet te diep in een gedachtenprovokerende plot, maar de elementen zijn zeker aanwezig, en ze komen vaak door in specifieke delen van de gameplay-ervaring en voorbijgaande ontmoetingen met de personages zelf.

Gelukkig speelt het spel zoals het zou moeten, met weinig tot geen grote technische fouten of audiovisuele bugs om een anders near-perfecte ervaring te bederven. Het is nog steeds een klein spel dat veel overlaat aan de verbeelding. Maar, voor wat het waard is, het bereikt veel met zijn schaal. Met een verscheidenheid aan opties en mechanismen om u gegrepen te houden, houdt het zijn waarde als een goed geoliede bedrijfssim die niet alleen goed aanvoelt om doorheen te snijden, maar ook enorm belonend is om te voltooien. En dat spreekt volumes, echt.

Uitspraak

Ravenous Devils’ knik naar Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street is zo thematisch op punt als het is op gelijke hoogte met enkele van de meest gruwelijk gecreëerde point-and-click bedrijfssimulators aller tijden. Het is jammer, eigenlijk, dat het een van de weinige slaapkoppen is die niet dezelfde lof heeft ontvangen als een cult culinair sim. Heeft het het potentieel om te verschijnen als een triomferende ode aan de Victorians-cultuur? Absoluut. Maar, misschien is die tijd allang voorbij.

Natuurlijk, als u ernaar verlangt om een wandeling te maken aan de wilde kant van het culinaire veld, dan moet u de tijd nemen om door Ravenous Devils’ meedogenloze banket van gebraden vlees en driedelige pakken te snijden. Het is vreemd, gruwelijk, en bovenal, een echte indie die de aandacht verdient om te delen met zijn meest geliefde tegenstanders.