Monster Hunter Wilds Recensie (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Bent u bereid om nog eens honderden uren te besteden aan de nieuwste jacht op beesten in de Monster Hunter -serie? Het is een makkelijke keuze voor veteranen die twee decennia lang bij de franchise zijn gebleven. Nieuwkomers kunnen echter wat aarzelen, vooral omdat er veel uitzonderlijke actie-RPG’s zijn. Gelooft u het of niet, Capcom begrijpt dit heel goed. Ze zijn toegewijd om de franchise naar het grote publiek te brengen, en het briljante succes van Monster Hunter: World in 2018 is slechts het begin van de grootheid die moet komen.

Maar misschien is Capcom een beetje te ver gegaan in het proberen om het grote publiek te behagen. De kern van de franchise glipt langzaam door de spleten, waardoor veteranen een reden hebben om elders te kijken. Als het niet met Monster Hunter Wilds is, die nog steeds een heel goede tijd is, dan met toekomstige inzendingen als Capcom doorgaat met het maken van de serie toegankelijk voor iedereen. Maar genoeg in code spreken. Hier is wat we denken over de nieuwe titel in onze Monster Hunter Wilds-review hieronder.

Een reden om te jagen

Een van de manieren waarop Monster Hunter dieper in het grote publiek snijdt, is het nu volledig uitgewerkte verhaal in Monster Hunter Wilds. Zoals veteranen kunnen getuigen, is de serie nooit de beste geweest in het creëren van diepe verhalen. Misschien is dat waarom de solo-campagne in het nieuwe spel, ondanks dat het dieper en meer doordacht is, nog steeds niet helemaal de juiste plekken raakt. Maak u geen zorgen. Er is een verhaal waard om te ontwarren hier.

U gaat op onderzoek uit in ongekarteerde landen, waar u Nata tegenkomt, een verloren jongen die onthult dat de Verboden Landen mogelijk meer verborgen mysteries hebben dan u zich bewust bent. Als de Jager, bent u de laatste overgebleven hoop van een wereld waarvan het natuurlijke fenomeen vecht met zijn inwoners. Eerder waren liefelijke en vrolijke monsters veranderd in woedende beesten die schaarse middelen verslinden en chaos zaaien.

Maar voordat u vrede en natuurlijke orde kunt herstellen, moet u door de diverse biomen van Monster Hunter Wilds navigeren. Dorp na dorp zult u allerlei problemen tegenkomen die uw aandacht nodig hebben, vaak geassocieerd met een krankzinnig beest. Vandaar beginnen uw monsterjacht-taken. Alles kan vertrouwd klinken; zeker niet het meest verzonnen verhaal dat Capcom had kunnen komen.

Niet alleen zijn de personages persoonlijk, maar ze bewijzen ook nogal memorabel, zelfs na de aftiteling. Hoewel de schrijfstijl soms een beetje kaasachtig kan zijn en het verhaal meestal saai is, stelen de personages de show. De personages zijn uiteindelijk de loffelijke inspanning voor de solo-campagne en de reden waarom we aannemen dat toekomstige inzendingen de betrokkenheid van verhalenvertelling zullen blijven verhogen.

Waar monsters gedijen

Monster Hunter-werelden zijn altijd uitnodigend geweest. Zelfs voor veteranen kunt u niet helpen maar onder de indruk zijn van de wonderen van mensen die samenleven met reusachtige beesten. Maar Monster Hunter Wilds neemt het een stap hoger, tenminste wat visuele kwaliteit, variatie en detail betreft. Het is vaak makkelijk om even te pauzeren en de weelderige bossen en bloeiende jungles over u heen te laten komen. Biomen variëren, van uitgestrekte woestijnduinen tot koraalhooglanden. Hoewel kleiner in schaal in vergelijking met Monster Hunter: World, is wat aanwezig nog steeds vasthoudend in zijn vermogen om te intrigeren.

Het detailniveau is ook lovenswaardig. Capcom heeft duidelijk veel werk gestoken in het ontwerp van bijna alle regio’s van Monster Hunter Wilds. Zelfs de geluidseffecten zijn immersief, of het nu gaat om het glinsterende water of het ritselen van de bladeren. Het is jammer dat de schoonheid en het overtuigende ontwerp van de wereld niet volledig worden benut.

Wanneer u in de Low Rank van de solo-campagne verkent, springt u op uw kip versus dinosaurussenwezen Seikret en drukt u op een knop om naar uw volgende doelwit te gaan. De traversie is automatisch, dus u kunt uw rijdier niet overhalen om van de gebaande paden af te wijken en een opvallend element te verkennen. Als u middelen wilt verzamelen, heeft u de enterhaak die u vanaf uw rijdier kunt lanceren. Het dekt een behoorlijke afstand zonder ooit af te stappen.

Het is allemaal efficiënt en alles, maar het ontmoedigt ook om te verkennen, zelfs als het spel is beschreven als een open wereld. Dus speelt uw Low-Rank-playthrough vrij lineair, met de cinematische setstukken en monstergevechten die u gaande houden. Misschien zou het oké zijn geweest als de cinematische setstukken bijzonder grijpbaar waren. Of de monstergevechten uitdagend, wat we nu dieper zullen onderzoeken.

Makkelijk voor mij

De kern van Monster Hunter-spellen is het aanvaarden van een opdracht om een reusachtig monster te bevechten en hun onderdelen te plunderen voor middelen en upgrades voordat u uw volgende doelwit jaagt. Het is een systeem dat, hoewel herhalend, wonderen werkt, genoeg om honderden uren gameplay op te bouwen. Dat komt omdat de monsters niet altijd de makkelijkste noten zijn om te kraken tot Monster Hunter Wilds.

Low Rank zal voor veteranen aanvoelen als een bries. Het is een tutorial-achtige playthrough die u nauwelijks uitdaagt om wapens te switchen of te upgraden. U kunt het doen met de eenvoudigste uitrusting in ongeveer 10 tot 15 uur, wat een behoorlijke hoeveelheid waardevolle tijd is om door te zetten in een niet-bijzonder boeiend verhaal en relatief eenvoudige gameplay.

Toch zullen veteranen genieten van het feit dat Monster Hunter-spellen het potentieel hebben voor honderden uren gameplay. Ziet u, het volgende deel is de High-Rank-sectie die meer wapens en monsters toevoegt, waardoor de moeilijkheidsgraad toeneemt. Het is waar u begint te zweten, met het roepen van metgezellen en online-spelers om u te helpen bij het neerhalen van de meest angstaanjagende monsters.

In werkelijkheid komt de druk tijdens multiplayer, wanneer u wanhopig probeert aanvallen te coördineren en schaapachtig lacht om de mislukte pogingen van uw metgezellen. Er zijn nooit genoeg keren dat u in een nieuwe monsterjacht-sessie met uw vrienden kunt springen, vooral met het ingewikkelde ontwerp van de beesten en de cinematische spectacula van gevechtsmomenten die de gevechten vaak nemen.

Dus, aan het einde van de dag, komt het neer op hoe geduldig u bent om Low-Rank te doorstaan. Als u het door Low-Rank heen kunt komen, ben ik ervan overtuigd dat u meer bevredigende en lonende actiesequenties zult ontdekken.

Gemengde zak

Ik ben verdeeld over de nieuwe gevechtsmechanieken. Namenlijk, Wounds en Focus, Capcom heeft zijn belofte gehouden om de franchise fris en innovatief te houden. Het maakt de speelvelden een beetje gelijker. Aangezien u tegen monsters vecht die duizend keer groter zijn dan uzelf, geeft u Wounds en Focus een overhand.

U moet een vijand meerdere keren op dezelfde plek slaan om een wond toe te brengen. Dit verzwakt de plek, die wordt versterkt door Focus, waardoor u de wondplek duidelijk kunt markeren en met een speciale aanval kunt gaan, waarvan de schade bijna onherstelbaar is. Uiteindelijk zult u veel significante schade toebrengen, waardoor de meeste monsters gemakkelijker te verslaan zijn.

Terwijl de eerste paar succesvolle pogingen om Wounds en Focus te gebruiken zeker bevredigend aanvoelen, kan het langzaam beginnen aan te voelen alsof het te krachtig is. Gevechten die eerder tien minuten duurden, spelen nu af in minder dan vijf of minder. Het is deels de reden waarom gevechten gemakkelijker zijn, wat de hoop wegneemt dat Capcom de cijfers kan aanpassen om de moeilijkheidsgraad een beetje te verhogen.

Meer gestroomlijnd

In elk geval maakt het meer gestroomlijnde gevechtssysteem van Monster Hunter Wilds de deal zoeter. In plaats van terug te keren naar het hub om nieuwe opdrachten op te halen en te upgraden, zijn regio’s met elkaar verbonden, zodat u van de ene regio naar de andere kunt rijden zonder in een laadscherm te komen. U kunt middelen verzamelen aan boord van uw rijdier met uw enterhaak, die ook handig is bij het omgaan met omgevingsvalstrikken tegen monsters.

Bovendien kunt u uw rijdier op elk moment oproepen, of het nu is tijdens gevechten, om wapens, genezingsdrankjes of voorwerpen te wisselen met de middelen die aan hun rug zijn bevestigd. Of u kunt op uw Seikret springen om weg te komen nadat u significante schade heeft opgelopen. Er is een speciale manier waarop Monster Hunter Wilds uw gameplay heeft gestroomlijnd, zodat alles meer samenhangend is.

Toch is het moeilijk om de ontbrekende community-hub van eerdere spellen te negeren. Vroeger kon u tijd doorbrengen in het kamp, verhalen vertellen en banden smeden. U kon zelfs uw hub aanpassen. Nu is aanpassing, hoewel nog steeds even diep als voorheen, beperkt tot uw personage. Het zou ook leuk zijn geweest als de multiplayer dezelfde gestroomlijnde playthrough had gekregen. U snijdt nog steeds in en uit het spel tussen opdrachten. Het heeft nauwelijks zin waarom Monster Hunter Rise‘s vrijheid om cutscenes samen te consumeren niet naar Monster Hunter Wilds zou komen.

Uitspraak

We kunnen doorgaan over de voor- en nadelen van Monster Hunter Wilds. Zoals de meeste spellen, zijn er enkele uitstekende aspecten van gameplay. Echter, u zult ook ontbrekende kernfuncties tegenkomen en tegen hobbels op de weg komen. Hoewel de nieuwe inzending nieuwe veranderingen en kwaliteitsverbeteringen heeft toegevoegd, hebben ze de algehele ervaring niet volledig verhoogd.

Toch is het de moeite waard om op te merken dat Monster Hunter Wilds trouw blijft aan de spanning van de jacht. Geen enkele franchise doet spectacle monster battles beter dan Monster Hunter. Met de onvermijdelijke aanstaande updates en uitbreiding, ben ik ervan overtuigd dat Monster Hunter Wilds zowel nieuwkomers als veteranen zal behagen.