Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 2 Recensie (PS5, Xbox Series X/S, Switch 2, Switch en PC)

Sommige franchises zijn gewoonweg onmogelijk om afscheid van te nemen. Misschien zal ik dat nooit doen. Weinig series uit de jaren ’90 en 2000 hebben een zo’n indruk achtergelaten als Metal Gear Solid. Ook al lenen moderne games de mix van stealth, actie en politieke drama, niets vangt de magie van die originele titels volledig. En Konami weet dat. Daarom blijven ze ons te overladen met remakes en re-releases, meer dan ik kan tellen. Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 1 zette echter een interessante koers voor de franchise. Het was een volledige manier voor fans en nieuwkomers om de originele games in één pakket te ervaren. 

De originele Metal Gear 1987 MSX-versie. Gevolgd door de Metal Gear 2: Solid Snake 1990 MSX-versie. En daarna de Metal Gear Solid uit 1998. De Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty (2001) en Metal Gear Solid 3: Snake Eater (2004) HD-collecties, allemaal onder één dak. Maar Volume One voegt ook bonusinhoud toe. Deze omvatten de NES‑versies van Metal Gear en Snake’s Revenge. Je krijgt digitale graphic‑novel‑video’s van Metal Gear Solid en Metal Gear Solid 2. Daarnaast de digitale soundtrack voor de games die in het één‑pakket‑aanbod zitten. Voor het grootste deel behoudt Konami de originele games zoals ze zijn. Je zou ze zelfs ports kunnen noemen, maar ze hebben technische verfijning en quality‑of‑life‑updates die ze tot het beste instappunt voor de serie maken.

En nu is Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 2 gear­riveerd. Wat kun je verwachten van dit nieuwe één‑pakket‑aanbod? Is het de aankoop waard?

Wat te verwachten

Volume One bevat vijf hoofdgames, plus drie bonusgames. Dus in totaal acht speelbare games. En dat is een mooie deal, gezien de extra graphic novels en soundtrack. Ik had gehoopt dat Volume Two net zo vol zou zitten. Helaas (of gelukkig) bevat het slechts drie games. Deze omvatten de Metal Gear Solid IV: Guns of the Patriots 2004 PS3‑versie. Je krijgt de Metal Gear Solid: Peace Walker 2010 PSP HD‑collectie. Daarnaast de Metal Gear: Ghost Babel 2000 Game Boy Color‑titel. 

Het is jammer dat het pakket slechts drie games bevat, inclusief een paar bonusonderdelen zoals de soundtracks en digitale scenario. Fans van de serie weten echter hoe lang de pijnlijke wachtperiode was voor een moderne port van Guns of the Patriots. Tot nu toe was dit spectaculaire stealth‑spionagespel beperkt tot de verouderde PS3‑consoles. Misschien kunnen jullie nu jullie PS3 eindelijk laten rusten en Guns of the Patriots eindelijk op PS5 of andere platformen spelen.

Ja, Guns of the Patriots is zo’n sterke toevoeging in Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 2 dat zelfs als het de enige game in het pakket was, plus bonusinhoud, het nog steeds een aanbod zou zijn dat de moeite waard is. En ja, dat betekent ook dat Peace Walker en Ghost Babel net zo goed weggelaten hadden kunnen worden zonder dat je het gevoel hebt veel te missen. 

Guns of the Patriots

Twee aspecten zijn de meest aantrekkelijke factoren in Guns of the Patriots. Het verhaal en de gameplay, zoals in elk respectabel spel, worden perfect overgebracht. Terwijl Konami de structuur en mechanica van het origineel behoudt, stroomlijnen en polijsten ze ook technische tekortkomingen. Toetsenbordindeling is toegankelijker. Ze remasteren de prestaties en visuals om je een consistente 4K/60 fps te bieden. Zelfs met de opschoning en nieuwe laag verf blijft dit de originele game qua naam en inhoud. Het blijft indrukwekkend in de weergave van militaire oorlogsvoering. De explosieradius van granaten ziet er nog steeds explosief uit, rondom Snake terwijl hij een heimelijke route door de chaos snijdt. Omgevingen zijn gedetailleerd en dompelen je onder in een gespannen oorlogszone vol geschreeuw en schoten. 

Hoewel stealth eenvoudig genoeg is – hurken en sluipen langs vijanden – blijft het spannend. Er zijn echter momenten waarop het beter is om te schieten. Naast de structurele stroom van gevechten moet je meters beheren. Je gezondheid is cruciaal, maar ook je psyche. Je wilt die balken niet laten leeglopen, anders wordt Oude Snake minder efficiënt in de strijd en bezwijkt hij onder de stress. 

Vreemdere dingen

Het is een plezierige tocht, het verhaal ontrafelen. Maar ik moet nieuwkomers waarschuwen dat Guns of the Patriots is als duiken in het diepe van de Metal Gear Solid‑mythologie. Zoveel dramatische gebeurtenissen hebben zich tot nu toe voorgedaan. Sommige zijn realistische weergaven van oorlogsvoering. Andere hebben zich uitgebreid tot AI‑ideologieën en sci‑fi‑mogelijkheden. Konami is niet bang om praktische ideeën te mixen met fantasierijke verbeeldingen. En soms kan het zelfs verwarrend, wellicht hilarisch en vreemd zijn. Dit is het soort franchise dat nanomachines, vampiers en ondoden bevat. Het heeft krachtige AI met uitgebreide controle over soldaten en hun persoonlijke gegevens. Experimenten zijn alledaags, ook op de hoofdpersoon, Solid Snake, die een kloon is van de Big Boss. Ideeën als armtransplantaties zijn niet ver gezocht in Metal Gear Solid, en hoe ze kunnen leiden tot een vermenging van de persoonlijkheden van donor en ontvanger. 

Oorlogseconomie

Het is niet altijd logisch, echter. Je reis beginnen met Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 1 zou zeker moeten helpen de gaten op te vullen. Tenminste voordat je bij Volume Two komt en meteen in een andere dichte verhaallijn van een gedigitaliseerde oorlog springt. Het is een verhaal dat veel van je schermtijd zal innemen, gezien de lange cinematografische expositie. En ik veronderstel dat sommige gamers de cutscenes te lang vinden. Maar dan, iedereen die de originele Metal Gear Solid IV heeft gespeeld, weet dat je niet aan de lange cutscenes kunt ontsnappen. Heck, het herbeleven van de verhalen kan op zichzelf een motiverende factor zijn om het spel te kopen. 

Ook al is het complex, het verhaal kent zijn piekmomenten. Het is boeiend, vooral met de interactieve prompts. Je bepaalt niet waar het verhaal heen gaat, maar je kunt ten minste oude scènes herbeleven via flashbacks om de context beter te begrijpen of de perspectieven te wisselen naar het gezichtspunt van Snake.

Peace Walker

Je kunt zeggen, rot op de legers die particuliere militaire bedrijven en de overheid op de een of andere manier controleren. Je kunt alles achter je laten om je eigen particuliere leger te starten, een waarin jij volledige controle hebt over de rekrutering. Dat deel wordt een kern gameplay‑element van je tijd in Peace Walker. Je zult kleine missies uitvoeren die je gemakkelijk in een paar minuten kunt voltooien. Dat is het oorspronkelijke doel van de PSP‑handheld device waarop het werd gelanceerd. Ik veronderstel dat bij het spelen op een groot scherm het na een tijdje wat repetitief kan worden. 

In elk geval worden de vijanden die je verslaat je nieuwe rekruten. Ze sluiten zich aan bij je particuliere leger, gaan naar de Mother Base en worden toegewezen aan verschillende rollen en teams. En zo komt het basisbeheer van het spel op gang, terwijl je de Mother Base uitbouwt en teams op missies stuurt. Het is een andere gameplay‑ervaring dan Guns of the Patriots, meer hands‑on. Toch gemakkelijk over te slaan.

Ghost Babel

Hetzelfde geldt voor Ghost Babel. Dit is een top‑down stealth‑game, waarbij je muren beklimt en sluipt door zwaar bewaakte gebieden. Het is meer tactisch dan gevechtsgericht. Omdat het non‑canon is, kun je het gemakkelijk overslaan. De retro‑charme die Konami behoudt kan je ook afschrikken. En het feit dat Konami de Versus Battle‑multiplayermodus heeft verwijderd. 

Conclusie

In elk geval doet Guns of the Patriots genoeg zwaar werk om Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 2 tot een over het algemeen de moeite waard nostalgisch avontuur te maken. Het is een één‑pakket‑aanbod van drie games dat de integriteit en stijl van de originelen behoudt. Hoewel niet alle games een sterk verhaal en gameplay‑ervaring bieden, wordt het genoeg gewaardeerd zodat Guns of the Patriots eindelijk zijn weg uit de grenzen van de PS3 vindt. 

Had Konami meer games aan deze collectie kunnen toevoegen? Zeker. Metal Gear Solid Online had een mooie aanvulling op de multiplayer‑ervaring kunnen zijn. En Metal Gear Solid: Portable Ops. Fans hebben ook protest gevoerd tegen het weglaten van Snake’s sigarettenrook‑laadschermen. Maar wat zou je liever kiezen? Snake’s rookgewoonten of snellere laadtijden? Laatstgenoemde werkt voor mij prima.

Bovenal is de performance spot‑on, net als de visuals, die er schoner en scherper uitzien dan voorheen. Toch behouden ze, zelfs met de moderne flair, hun oorspronkelijke charme. Ghost Babel is vooral een traktatie voor retro‑liefhebbers. En nu kijken we uit naar Volume Three, dat idealiter Metal Gear Solid V: The Phantom Pain zou remasteren, en hopelijk een uitgebreider pakket‑aanbod biedt.