Let’s School Review (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Als voormalig schoolhoofd van een internationale school voor academische excellentie, geloofde ik eerlijk gezegd dat ik zelfs de meest uitdrukkingsloze geesten in nieuwsgierige kon veranderen. Gezien ik alleen maar positieve feedback had gehoord van de virtuele studenten van Two Point Campus, maar toch — ik had de aanbeveling om te complimenteren met het feit dat ik, hoe waardeloos het ook buiten een nepklaslokaal was, enigszins in staat was om de academie tot zijn superieure status te herstellen. En dat is maar goed ook, want net toen ik cloud nine als deze alomtegenwoordige grote tovenaar van mondiale studies afdaalde, kwam Let’s School aan en maakte het meteen duidelijk dat, rijkdom aan ervaring of niet, dingen de tweede keer niet zo gemakkelijk zouden zijn. Toch, toen de positie vacant werd, stemde ik er blind voor in om de voorwaarden en condities te accepteren, wanhopig om mijn waarde te bewijzen.

Let’s School, net als Two Point Campus, gaat over het creëren, upgraden en vooral het onderwijzen van studenten en docenten over wat het kost om te slagen in de klas. Als schoolhoofd begin je je carrière met de basisprincipes van lesgeven en management—twee dingen die je moet ontwikkelen om een onderwijsinstelling te creëren die niet alleen financieel onafhankelijk is, maar ook academisch concurrerend en het potentieel heeft om uit te blinken in zijn vakgebied. Het enige grote probleem hier, natuurlijk, is dat geen van deze dingen vrijwillig in je schoot vallen. Niettemin, als een soort van beginnend visionair, is het jouw verantwoordelijkheid om het publiek te overtuigen dat het anders is. En dat is nog maar het begin, helaas.

Om met de deur in huis te vallen, is Let‘s School net op consoles verschenen om zijn oorspronkelijke release op PC aan te vullen. Wil je meer over het spel weten? Laten we dan verdergaan.

Onderwijs om van te smullen

Conceptueel gezien ondersteunt Let’s School alle kenmerken van een traditionele zandbak en bedrijfsmodel, in het geval dat wij, als aspirant-ondernemers, de kans krijgen om de fundamenten te leggen van een instelling die winstgevend en duurzaam is. Tot die extensie hebben we geen controle over wat had kunnen zijn, maar eerder over wat kunnen, zolang we alles in ons vermogen doen om de kernwaarden van onze missie te behouden, enzovoort. Maar, zoals elke zandbak-sim die de bescheiden beginjaren van moderne academische normen volgt, begint de reis met een kleine stap—een stap die inhoudt dat je leert hoe je de grenzen tussen je collega’s en studenten moet trekken, en hoe je een sterke basis moet creëren voor wat kunnen, met een beetje geluk, een succesvolle leeromgeving worden.

Let’s School biedt veel meer dan de standaard bouwsim, en ik ben blij om te zeggen dat, ondanks dat het op papier een beetje een generieke zandbak lijkt, het eigenlijk een enorm aantal diepgaande functies heeft, waaronder een heel web van aanpasbare curricula, faciliteiten, menu’s en buitenschoolse activiteiten. Om te zeggen dat er een enorm aantal dingen zijn om te coördineren, zou niet ver van de waarheid zijn; in feite zou ik zelfs zo ver gaan om te zeggen dat er een belachelijk aantal dingen zijn om de kop boven water te houden—zo veel dat iemand zonder de basiskennis van hoe bedrijfsmanagement-sims werken, waarschijnlijk op een gegeven moment zal worstelen. Maar met een flinke hoeveelheid trial en error-cycli komt een gevoel van aanpasbaarheid, en in ruil daarvoor een toegankelijker manier van denken buiten de gebaande paden.

Het vormen van de geesten van morgen

De doelen in Let’s School zijn verdeeld over twee gebieden: architectonische planning en bedrijfsbevrediging, en managementontwikkeling en groei. Voor het grootste deel van de tijd houden je taken meestal in dat je nieuwe ideeën onderzoekt om je campus uit te breiden, of dat je docenten traint om hun vaardigheden te verbeteren en zo effectievere leerstof en -methoden te verkrijgen voor het onderwijzen van studenten. Maar dat is niet alles. Naast het algemene proces van het bouwen van een volledig functionerende campus, is er ook het geval van het omgaan met persoonlijke problemen van studenten, schoolkleding, dieetvereisten, transportnetwerken en zelfs rivaliserende scholen, waarvan er maar weinig het gemeenschappelijke doel delen om je inspanningen om de school te vernieuwen te kleineren door je een aantal vrij giftige brieven en dergelijke te sturen. En dacht je dat het zijn van een directeur een wandeling in het park zou zijn? Tut tut.

Ik zeg niet dat Let’s School overweldigend is, maar het vereist wel een flinke hoeveelheid tijd en moeite om het systeem te kraken, zogezegd. Het helpt ook niet dat er ook een reputatie in stand moet worden gehouden—een schuiver die de neiging heeft te fluctueren, afhankelijk van hoe je bepaalde situaties benadert en hoe je je uren als een academische figuur beheert. En eerlijk gezegd, dit illustreert mijn vorige punt over hoeveel er te zien en te doen is in Let’s School. De harde realiteit is dat, als je niet weet waar je arm of elleboog is, of in dit geval, je curriculum van je cafetariamenu, dan zal je waarschijnlijk moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen tijdens je tijd als toezichthouder. Maar laat dat je er niet van weerhouden om je doelen na te streven; het is niet allemaal doom en gloom in de onderwijssector.

Een zelfgemaakte leerling

Ik ga het gewoon zeggen: de aandacht voor detail in Let’s School is ongeëvenaard. Zeker, we hebben veel van zijn functies in andere werelden eerder gezien, maar ik kan niet zeggen dat ik ooit iets heb gezien dat zo diepgaand en inclusief is als de mechanismen en interne suites die dit spel biedt. Maak je geen zorgen, er is veel om je hoofd omheen te wrappen, wat de algemene leercurve een beetje een pijn in de kont maakt in vergelijking met sommige andere, iets meer vergevingsgezinde stad-bouw- en zandbak-sims. Toch merkte ik dat alle beste functies de neiging hadden om op te duiken uit het niets na een aantal uren werken door de bewegingen.

Uitspraak

Als je wanhopig bent om iets te vinden dat je kan afleiden van een eindeloze cyclus van saaie taken en herhalende chore core-oefeningen, dan is Let’s School zeker in staat om alle juiste vakjes aan te vinken en je iets te geven om over te schrijven. Laten we zeggen dat, voor zover school-georiënteerde zandbak-spellen gaan, dit waarschijnlijk een van de beste is—een verklaring die ik bijna moreel verplicht ben om te schrijven, gezien de enorme hoeveelheid uren die ik zelf heb besteed aan het vormen van mijn eigen onderwijsparadijs. En ik voel me niet slecht over dat, eerlijk gezegd; in feite duurde het niet lang voordat ik besefte dat, zodra de basis eenmaal was gelegd, de wereld mijn oester was, en ik meer dan blij was om te volgen en te zien waar het me heen zou brengen — zelfs ten koste van het verliezen van tientallen uren.

Als je een catalogus zou bekijken met een lijst van dit soort academie-gedreven zandbak-projecten, kan ik me niet voorstellen dat je er een zou vinden die op gelijke voet staat met Let’s School —en ik zeg dat met liefde, Two Point Campus, omdat het veel beter is op meer manieren dan één. En zeker, terwijl het niet zo excentriek of zo beginner-vriendelijk is als het bovengenoemde hoofdstuk, is het waarschijnlijk een van de meest doordachte en volgepakte iteraties van het genre, punt. Met zo veel materiaal om door te spitten, en niet te vergeten een campagne die zo diep kan gaan als je hart verlangt, is het bijna onmogelijk om het af te doen en het uiteindelijk te labelen als een armzalige kasstroom.