Leaf it Alone Review (PC)

Als PowerWash Simulator cultstatus kan verwerven met iets simpels als, bijvoorbeeld, een spel over het schoonspuiten van Shrek’s Swamp met een stroom zeepwater, en als House Flipper dezelfde status kan bereiken met een spel over afval opruimen en verf zien drogen, dan kan Leaf it Alone dat zeker ook bereiken met een bladblazer. Het is een win-winsituatie voor Eternity, want als alles gezegd en gedaan is, zal iemand zich erop storten om de kans te grijpen om twee uur lang bladeren van de oprit van een vreemde te vegen. Het is zo dat ik, hoe pijnlijk het ook is om toe te geven, in die categorie mensen val die troost vinden in het uitvoeren van vervelend bevredigende ‘chore core’-taken. Het zal wel het seizoen zijn. Leaf it Alone is, op bepaalde manieren, PowerWash Simulator zonder de hogedrukreiniger. Het concept blijft echter min of meer hetzelfde: een klusjesman die toevallig de sleutels bezit tot een schat aan opdrachten, krijgt de kans om, nou ja, tuinen op te ruimen en forse stapels bladeren en ander knisperend gebladerte te verwijderen. En ja, het is net zo bevredigend. Het zijn de natuurkundige principes; het is de manier waarop de bladeren wegwaaien en de tuin sierlijk beweegt op een confetti-achtige manier terwijl je langzaam door de hopen heen werkt. Het is saai werk, maar dat is PowerWash Simulator ook, als je erover nadenkt. Dat weerhoudt je er echter niet van om er meer van te willen doen.

Stick Season

Leaf it Alone is precies wat je denkt dat het is: een spel over bladeren harken en blazen. En niet alleen een klein hoopje bladeren, maar een overweldigende hoeveelheid bladeren. Laten we zeggen, een heel landgoed met tuinen van meerdere acres, aan hoeveelheid bladeren. Het doel, in lijn met de essentie van het spel, is om handmatig een relatief groot gebied door te werken, je gereedschap te gebruiken en in wezen de rommel te verwijderen die de natuurlijke schoonheid eronder verbergt. Niet dat er iets onnatuurlijks is aan een paar gouden bladeren, natuurlijk. Maar je snapt het idee: er komt een opdracht binnen, en jij ruimt de rommel op in ruil voor een paar euro en een opkikker. Als dat niet klinkt als jouw idee van een goede tijd, dan wil je misschien uit deze review klikken voordat we dieper in de stapel duiken. Leaf it Alone bestaat uit slechts één level – een groot landgoed met een voortuin, een achtertuin, een zwembad en een kas. Om te beginnen heb je de taak om bladeren met je blote handen te verzamelen, waarna je de genoemde bladeren in een vuilniszak kunt deponeren. En zie, de vuilniszak levert je dan een beetje zakgeld op, en voor je het weet verandert dat geld in meer gereedschap – een hark en een bladblazer, natuurlijk – evenals een “geheime kamer” die in de verte opdoemt. Met andere woorden, je verzamelt en verwijdert de rommel, en je ontwikkelt geleidelijk een repertoire aan gereedschap terwijl je een voortgangsbalk doorloopt. Eenvoudig, maar effectief.

A Needle in a Leaf Stack

Geloof het of niet, Leaf it Alone is, ondanks dat het wat korter is dan de meeste baan-simulatiespellen van dit soort, een geladen ervaring die een behoorlijke diepgang aan het schoonmaakproces toevoegt. Het is nog steeds zo simpel als bladeren pakken en ze in een vuilniszak gooien, maar het is ook gemaakt om therapeutisch en belonend te voelen. En nogmaals, hoewel het niet te lang blijft hangen of probeert je door te laten ploeteren nadat de laatste stapel is opgeruimd, maakt het de kleine stappen op weg naar die altijd ongrijpbare geheime kamer op een vreemde manier bevredigend om te voltooien. Ik denk dat we daarvoor de stroom van de bladeren en de seizoensgebonden sfeer de eer kunnen geven. Hoewel ik wel zou willen dat er een paar meer biomen waren om door te werken in Leaf it Alone, blijf ik bij mijn woord en zeg dat er, voor een korte indie ‘clean ’em up’-sim, veel is om van te houden. Bovendien speelt het goed, en op geen enkel moment heeft het last van in-game haperingen of technische mankementen – en dat alleen al telt enorm, echt waar. Natuurlijk, Leaf it Alone blinkt niet bepaald uit in de visuele afdeling, maar het is toch een warme en levendige werkplek met veel persoonlijkheid en seizoensextracten om trots op te zijn. Het ziet er niet geweldig uit, maar ik zou ook liegen als ik zei dat het het slechtste ontwerp in het boek was. Zoals bladeren aan een boom, valt het in het midden. Het heeft niet de wow-factor, dat geef ik toe, maar het vangt in ieder geval de essentie van de herfst. Daarvoor geef ik een bonuspunt.

Verdict

Leaf it Alone benadrukt opnieuw het feit dat wij, als mensen, ons in allerlei bochten zullen wringen om de meest belachelijke tijdverdrijven op digitale schaal te ervaren voor weinig tot geen beloning. Het was hetzelfde met House Flipper en, om eerlijk te zijn, met de meeste ‘chore core’-simulators die de afgelopen jaren zijn uitgebracht. Toch is er iets aan het proces dat ons terugtrekt. Leaf it Alone biedt bijvoorbeeld een goede manier om te ontspannen en een pauze te nemen van de drukte van de moderne, door RPG’s overspoelde markt. Meer in het bijzonder is het bevredigend werk dat gewoon ontzettend goed voelt om doorheen te ploeteren. Het is doelloos, maar dat betekent niet dat het niet leuk is. Misschien is dat wat het zo bijzonder maakt. Omdat Leaf it Alone een stuk korter is dan de meeste ‘flipping’-sims, kan het zijn dat je jeuk krijgt naar meer zodra het laatste blad uit de tuin is verwijderd en de voortgangsbalk zijn omslagpunt bereikt. Alles bij elkaar ben je ongeveer drie uur bezig, wat natuurlijk hetzelfde is als een enkele klus in bijvoorbeeld PowerWash Simulator. Met andere woorden, als je je geld wilt uitgeven aan een ‘chore core’-klusje dat je dagen, weken of misschien zelfs maanden bezig zal houden, dan kun je beter op zoek gaan naar werk in een ander vakgebied. Als het echter een snelle ‘clean ’em up’ is die je aanspreekt, dan moet je zeker overwegen om Leaf it Alone een goede oude bezembeurt te geven.