Hookah Haze Recensie (Switch & PC)

Het is bijna tijd voor het einde van de dienst en de lucht om me heen wordt steeds pijnlijker door de zoete geur van rook die rechtstreeks uit de tuit van talloze waterpijpen komt. In dit deel van de wereld zijn de klanten altijd op zoek om hun verhalen te delen en ze zijn vaak bereid om de last te verlichten die met de tijd zwaarder wordt. En geloof me als ik zeg dat tijd van het grootste belang is voor mij op dit moment; de dokter zegt dat, na mijn dodelijke ziekte, er niet veel anders te doen is dan om de laatste momenten te absorberen en elke wakende minuut te besteden aan het ontwarren van een nieuw stuk informatie uit het logboek van gedachten en aspiraties van mijn cliënt. Natuurlijk gehoorzaam ik deze advies, want morgen kan er wel eens niet zijn. In Hookah Haze kan ik echter in het vagevuur blijven voor de voorzienbare toekomst.

Hookah Haze, voor wie nog niet heeft gehoord over deze game, is een ” cozy ” bedrijf en mengsimulatiespel, waarin spelers de rol van een tijdelijke manager van een nicotine-geïnfecteerde hookah-café op zich nemen. Denk Coffee Talk ontmoet VA-11 Hall-A, en meng elke van hun respectievelijke verhalen met de wolkjes en wonderen van een hookah-geïnspireerde sfeer, en je hebt een ruw idee van waar we het over hebben. Dat, in het kort, is wat Hookah Haze probeert te vangen: een atmosferische simulatie-ervaring die absoluut barst van relatable personages, hartelijke boodschappen en bodemloze dialoog.

Het is al een paar uur geleden dat ik voor het eerst voet zette in het bedrijf, en dus, in mijn hoofd, is de helft van de strijd al gewonnen. En nog steeds, zelfs als ik nu begin om de tweede helft van de reis te omarmen, blijft de climax me ontglippen. Dood, aan de andere kant, niet.

Infusies van emotie

Het binnenkomen van Hookah Haze is een beetje zoals het begroeten van een oude vriend bij de deur van een parallel universum. Ik zeg dat, omdat, zelfs als je werelden uit elkaar bent, je onmiddellijk begint te voelen de warmte van de wereld en een onlosmakelijke verbinding tussen de lokale dorpelingen en de verhalen die ze zo hartstochtelijk willen delen. Dit is geen wereld die je eerder hebt gezien, en toch maken de mensen om je heen het lijken alsof je al een deel van de inrichting bent sinds het begon te draaien op zijn as. De klanten zijn vreemd voor je, maar voor hen is het bijna alsof je een permanente fixture in de handel bent. En dat, echt, is waar je je reis begint: thuis.

Voor het gemak van een beetje context, Hookah Haze speelt zich af op een soortgelijke manier als Coffee Talk, in de zin dat, als een nieuw gekozen manager van een lokaal bedrijf, je de verantwoordelijkheid hebt om te zorgen voor de lokale bevolking, evenals de vaste klanten die het als hun eigen privé-haven beschouwen. Het spel, dat je de rol van een jonge boekhouder genaamd Toru laat spelen, nodigt je uit om elke geheim en algemene rol van je cliënten in de gemeenschap te verkennen – een taak die inhoudt dat je je energie moet kanaliseren in uitgebreide conversaties die meerdere diensten beslaan, evenals vitale verbindingen maken door de kracht van – je raadt het al – hookah. Het blijkt dat elk van deze lokale klanten een paar dingen te verbergen heeft, en alleen de juiste hookah kan hun geheimen onthullen. Ga maar figuur.

Rook & Haze

Hookah Haze draait helemaal om drie meisjes: Amu, een aandachttrekkende socialite die verlangt naar aanbidding door de mensen van de stad en de omliggende boroughs; Meigetsuin, een optimist die blijkbaar een traumatische verleden verbergt; en Kurumi, een poppenmaker die, net als haar mede-klanten, ook een verlangen heeft om haar innerlijke geheimen te onthullen aan degenen die vertrouwd genoeg zijn om ze te begrijpen. En dat, in het kort, is eigenlijk wat je primaire doel is: leren wat elk van deze meisjes zo maakt, en het gebruik van de steeds evoluerende ingrediënten van hookah om levenslange banden te creëren die je door je laatste levensfase zullen dragen.

Het spel in Hookah Haze is niets om je zorgen over te maken, zal ik zeggen. In feite, als je niet door een enorme hoeveelheid tekst aan het zoeken bent en af en toe een dialoogkeuze aan het markeren bent om een nieuw verhaal te starten, dan ben je ofwel verse ingrediënten aan het verzamelen om warme dranken te maken, ofwel het mengen van smaken om een verzoek in te willigen. Voor het grootste deel is het enige dat ertoe doet de kunst van conversatie – een tijdverdrijf dat, als het goed wordt gedaan, je extra lore, routes en wegen kan geven om later te verkennen. Weer, het is niet zo anders als Coffee Talk; in een ideale wereld meng je drankjes en luister je naar verhalen, terwijl je de natuurlijke sfeer van de lounge in je opneemt. Met andere woorden, het vergt geen genie om twee en twee bij elkaar te voegen – alleen een natuurlijke conversationalist.

Pluimen van licht

Al met al, je kijkt naar een ruwe tien uur durende campagne – en dat is rekening houdend met het enorme volume aan dialoog en nachtelijke overgangen en dergelijke. Bovendien bevat het spel een flinke hoeveelheid content en verschillende eindes – klimaxen die, afhankelijk van de keuzes die je maakt tijdens je tijd als manager, het algemene resultaat en de toon van het spel zullen beïnvloeden. Bijvoorbeeld, als je ervoor kiest om één set recepten voor je hookah te gebruiken in plaats van een andere, dan is de kans groter dat je een van de verschillende speciale eindes voor elk van de drie meisjes die op bezoek komen, ontgrendelt. Natuurlijk zal ik de verrassing niet verpesten door te zeggen welke eindes corresponderen met welk personage – maar je snapt het idee: de keuzes die je maakt, bepalen het resultaat.

Dus, is Hookah Haze eigenlijk de moeite waard om een handvol uren in te steken, of is het iets van een visueel roman dat beter aan de verbeelding wordt overgelaten? Nou, zonder een beetje bevooroordeeld te klinken, zal ik zeggen: de uren die ik erin stak, waren niets minder dan exceptioneel. En het was niet alleen het mengen van recepten en het verzamelen van ingrediënten om mijn klanten te bedienen dat me deed voortgaan – ik kon me niet veel aan trekken van dat – maar het proces van leren over de verhalen van elk van de drie meisjes die ik uiteindelijk leerde kennen en koesterde. Dat, voor mij, was waar het allemaal om draaide: het vinden van gemeenschappelijke grond onder de bevolking en het creëren van onbreekbare banden tussen hen. Het was als Coffee Talk allemaal opnieuw, alleen met een verse collectie gezichten om vrienden te worden. En eerlijk gezegd, dat was genoeg voor mij.

Oordeel

Hookah Haze is niet bepaald schaars aan hartelijke momenten of transparante ontmoetingen, zoals duidelijk wordt gemaakt door zijn rijke tapijt van intrigerende personages en relatable tekst. En om te denken, het is niet bepaald een eenvoudige taak – het genereren van een tien uur durende campagne die je emotioneel kan betrekken voor de lange termijn – maar Hookah Haze weet het eruit te laten zien alsof het kinderspel is, en het verdient het om gevierd te worden voor het feit dat het meer dan capabel is om dat te doen. Zeker, het spel is allemaal nogal eenvoudig en zelfs een beetje kaal, maar dat verandert niets aan het feit dat, als product, het nog steeds de meest basale componenten kan laten zien als aangenaam – bevredigend goed, zelfs. Als alles is gezegd en gedaan, is het niet de gameplay die deze soort dingen aandrijft, maar de dialoog tussen de personages. Daartoe slaagt het erin om het kloppende hart van het genre ongelooflijk goed te vangen – en dan nog wat.

Als je een harde fan bent van alles wat de modieuze omtrekken van een visueel roman heeft, dan is de kans groot dat je bijna alles wat in ACQUIRE Corps schuimige kleine juweel wordt gestopt, zal aanbidden. Evenzo, als je van cozy games zoals Coffee Talk (schuldig als aangeklaagd), The Red Strings Club of Death and Taxes houdt, dan heb ik geen twijfel in mijn hoofd dat de wereld die Hookah Haze illustreert, meer dan capabel zal zijn om je aandacht te stelen voor de komende dagen, of misschien zelfs weken, grappig genoeg. Als je echter eerlijk gelooft dat praten goedkoop is, dan kun je beter uit de buurt van deze blijven, want Hookah Haze is, om het zacht uit te drukken, de nachtmerrie van een antisociaal persoon.