Hockey Beasts Recensie (Xbox Series X|S & PC)

Super Smash Strikers ontmoet Party Animals op het ijs in Hockey Beasts, een splinternieuw, over-the-top PvP sports game waarin twee kuddes ambitieuze zoogdieren vechten om een plek op het podium tijdens korte en chaotische rondes van schattig maar verre van onschuldig hockey. Met arena’s, hongerige teams en slap‑shot‑besturingen die zijn handpalm‑grote wereld vormgeven, stapt Revulo Games naar voren om zijn eigen draai aan deze tijdloze sport te geven. De vraag is, houdt het stand tegen zijn dichtstbijzijnde rivalen, of is het een spel dat beter op het ijs had kunnen blijven liggen? Laten we erover praten.

Hockey Beasts comprimeert de geliefde ijshockeysport tot een hapklare, achtertuin‑achtige biome—een wijk die, net als Backyard Baseball of vrijwel elke andere Little‑League‑achtige sport, de volledige veldlengte verkort tot een microscopisch ijsveld, met kleinere teams, eenvoudigere spelregels en snellere doorlooptijden. Hoewel het nog duidelijk hockey is, streeft Revulo Games ernaar alle kenmerkende elementen te bundelen in een makkelijk verteerbare, iets minder gewelddadige online‑ en lokale multiplayer‑ervaring. En in grote lijnen werkt het als een op zichzelf staand party‑spel. Het zit misschien niet op dezelfde golflengte als de NHL, maar het dient zijn doel als een schattig instap‑hockeyspel.

Zoals de titel vol trots suggereert, is Hockey Beasts volledig afhankelijk van zijn zoogdier‑zware selectie. Van stieren tot krokodillen, olifanten tot giraffen, Hockey Beastsvindt vanzelfsprekend zijn plaats diep in het dierenrijk. En de beesten in kwestie zijn hier niet bedoeld als een gimmick, wat een goede zaak is. Integendeel, elk team van hongerige zoogdieren is uitgerust met eigen speciale eigenschappen; apen zijn sneller, terwijl stieren veel zwaarder en, nou ja, omvangrijker zijn, enzovoort. Het punt is dat, ongeacht het team dat je kiest, elke sessie aanvoelt als een frisse ervaring met verschillende voordelen en nadelen.

Aangezien Hockey Beasts in de kern een beginnersvriendelijk spel is, zijn de algemene besturingen tamelijk eenvoudig te leren. Net als bij elke goede nabootsing van een hockeyspel kun je op gedurfde hoge snelheden schaatsen, botsen met andere spelers, vechten om de puck en de puck met een flinke slag uit de lucht slaan om een doelpunt te scoren. Het is niet al te ingewikkeld, en eerlijk gezegd kun je de basis in minder dan twintig of dertig minuten onder de knie krijgen. De enige problemen die je hier moet doorstaan, zijn uiteraard de teamdynamiek en het algemene leerproces van wat elke factie drijft. Zijn olifanten sterker dan stieren? Hebben apen een grotere kans om de puck te slaan? Natuurlijk biedt het spel je een paar basisvragen, en hoopt het dat je lang genoeg blijft om de antwoorden te vinden.

Natuurlijk draait Hockey Beasts net zo veel om chaos op het ijs als om het perfecte slap‑shot. Zoals bij elk goed, zij het vaak frustrerend party‑spel, wordt hier weinig gedreven door logica. In verschillende gevallen kun je per ongeluk scoren, of zelfs de puck laten afketsen van de slanke nek van een wraakzuchtige giraffe met een goddelijke complexiteit. Het punt is dat elke wedstrijd is ontworpen om snel, chaotisch en volkomen absurd aan te voelen, waardoor je nooit echt weet hoe elke sessie zal verlopen. De basis leren is een goed begin, maar als het om het ijs gaat, doet dat er eigenlijk niet toe.

Al met al is er veel plezier te halen uit Hockey Beasts. Hoewel het helaas de gebruikelijke campagne‑zware tropes en traditionele voortgangselementen mist, compenseert het zijn tekortkomingen met verschillende geweldige functies. Met even sterk gebalanceerde teams, multifunctionele ijsbanen en online toernooien om je in te verdiepen, brengt Hockey Beasts een flinke hoeveelheid content op tafel. Zoals bij alle party‑games, is het echter een ervaring die veel beter past bij gelijkgestemde spelers, en niet, bijvoorbeeld, de NHL-veteranen die enkel authenticiteit zoeken en de onlogische spelregels negeren.

Als we het over onlogische spelregels hebben, is Hockey Beasts een ongelooflijk bizar spel dat, hoewel het nog steeds een trotse vertegenwoordiger van de sport is, authentieke simulatie‑elementen combineert met komische en vaak onsamenhangende praktijken. Vreemd genoeg is juist het ontbreken van een degelijke structuur wat het des te leuker maakt om in snelle sessies te spelen. Is het altijd eerlijk? Absoluut niet. Is het nog steeds erg leuk om te spelen na een zware dienst op kantoor? Ja. Persoonlijk vind ik dat hier het belangrijkste is.

Laat het duidelijk zijn dat, als je op zoek bent naar een spel dat openlijk NHL 27 in zijn eigen achtertuin uitdaagt, je waarschijnlijk best verrast zult zijn door hoe weinig Hockey Beasts in vergelijking biedt. Dat gezegd hebbende, voor een genereus lage prijs biedt het een volkomen acceptabele instap‑ervaring die jou en tot vijf vrienden enkele uren kan vermaken. Als dat je aanspreekt, overweeg dan zeker om het ijs te breken met Hockey Beasts de volgende keer dat die drang opkomt.

Conclusie

Hockey Beasts zal nooit het perfecte middelpunt worden in de achtertuin van de NHL, noch zal het ooit zijn plaats veroveren als het grootste hockey‑spel, voor zover dat gaat. Maar uiteraard is Hockey Beastsgeen spel dat probeert de bal ver te slaan, maar eerder een lachwekkend vermakelijke underdog die alleen maar dient om je verlangen naar ijs te ondersteunen met een budgetvriendelijke ervaring met lichtere mechanieken en flinterdunne richtlijnen. En, als we eerlijk zijn, is dat op zichzelf al genoeg om het tij in zijn voordeel te keren. Zeker, het is wat licht qua content, en het mist duidelijk alle gebruikelijke kenmerkende elementen van een degelijk formaat NHL‑achtig spel. Echter, het houdt zijn belofte om een hapklare portie hockey in je woonkamer te brengen. Het had alleen een olifant en een giraffe nodig om de puck te tillen.