Hell is Us Recensie (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

De grootste ondergang van de mensheid zal waarschijnlijk het gevolg zijn van onze eigen maken, of het nu een nucleaire oorlog, klimaatverandering of milieucatastrofe is. En Hell is Us, nou, duwt een spiegel in ons gezicht, uitdagend om te zien hoe we onszelf hebben gedehumaniseerd. Meer specifiek, misschien, naar de eindeloze cyclus van oorlog, die onze kerninstincten voor empathie en morele waarden verandert, en onze gruwelijke daden rechtvaardigt met propaganda.

Het is veel om te verwerken, te overdenken en te betwisten in verband met de huidige problemen die we tegenkomen, de onrechtvaardigheden die we toelaten. Oorlog is zeker gaande in verschillende delen van de wereld, en we zijn op verschillende niveaus van desensitisatie voor de impact op mondiaal niveau. Toch zijn we allemaal met elkaar verbonden als mensen, gescheiden door geografie maar verbonden door geest en ziel. Er is geen solide conclusie uit Hell is Us. Het is echter een intrigerend verhaal voor debat en overweging.

Anderszins, andere gameplay-elementen gedijen op verschillende niveaus. En allemaal culminerend in een overall entry waard om een tweede gedachte aan te geven. Laten we naar de kern van alle goede (en slechte) dingen gaan die uw playthrough zullen omvatten via onze Hell is Us review hieronder.

Op zoek naar antwoorden

Onze protagonist is een VN-vredestichter wiens achtergrond en mogelijk zware motivaties meer diepgang hebben dan op het eerste gezicht lijkt. Zijn geschiedenis komt dichter bij huis, als een jong kind dat uit het fictieve land is gesmokkeld waar hij vrede probeert te herstellen. Nieuwsgierigheid krijgt uiteindelijk de overhand, en hij verlaat de VN op zoek naar zijn moederlijke ouders. Helaas heeft hij alleen de naam van de plaats waar hij is geboren, samen met de beroepen van zijn ouders. Geen zorgen, echter. Hell is Us is bereid om u alle tools te geven die u nodig heeft om uw weg te vinden.

Nou, niet de gebruikelijke tools: interactieve kaart, questmarkeringen of punten van interesse, nee; alleen een van de meest immersieve open-world-ish kaarten om vrij te verkennen. U kunt beslissen welk pad u wilt nemen, of u nu de hoofdverhaallijn volgt of afwijkt naar zijmissies. En de wereld zal u moeiteloos leiden door middel van landmarks, aanwijzingen, gloeiende verzamelobjecten enzovoort. Ondanks het gebrek aan hand-holding in termen van waar u naartoe moet, weet u uw weg te vinden, zolang u maar bereid bent om te observeren en aantekeningen te maken.

Goed of fout

Er zijn geen overtuigende cutscenes om het verhaal te laten evolueren. In plaats daarvan zal uw ontrafeling van het plot voornamelijk plaatsvinden door het samenstellen van de lore die u in de wereld ontdekt. Van meer open gebieden tot smalle gangen, zult u vooruitgaan, op zoek naar teksten om te scannen en omgevingsdetails om aanwijzingen uit te halen. Het zal allemaal opkomen in een gestructureerd tempo, misschien rechtstreeks door verminkte lichamen die in een hoop liggen of een vage hint van een NPC.

Dit zal zonder twijfel een van de meest martelende ontdekkingen zijn van een oorlogsgeteisterde wereld, doorspekt met pijn en dood. En terwijl het op het eerste gezicht lijkt alsof het een cyclische burgeroorlog is tussen twee strijdende facties, ontvouwen diepere en volwassener thema’s zich geleidelijk tijdens uw playthrough. De lelijkheid van mensen die proberen te overleven wordt duidelijk, evenals de ongevoelige aard van de corrupte. Maar wanneer er gruwelijke daden zijn gepleegd door beide partijen die elkaar op een desensibiliseerde manier beïnvloeden, worden de lijnen tussen goed en fout vervaagd.

Op zoek naar meer

De wereld is uw verhaal, dat een donkere geschiedenis ontrafelt die teruggaat tot in de oudheid. Hoewel het zich afspeelt in de late 1900er jaren, is er veel om uit te pakken, aangezien het zowel geworteld is in historische gebeurtenissen als doordrenkt is van futuristische ideeën. En te midden van al dit alles is de opkomst van bovennatuurlijke fenomenen: bijna humanoïde wezens, angstaanjagend om te zien en terug te vechten. Zij zijn uw belangrijkste vijanden die uitgeroeid moeten worden, en de tijdlussen waaruit ze opkomen, moeten worden afgesloten. Zeker veel om uit te pakken, en het is allemaal verspreid overal om u heen, of het nu gaat om levendige illustraties van de doden, lore-notities, NPC-conversaties en meer.

Voor het grootste deel is Hell is Us een exploratiegame over het samenstellen van de bits en stukjes van een ingewikkeld maar boeiend verhaal. De wereld van Hadea heeft veel te zeggen, en veel zal overkomen op de huidige problemen die we vandaag tegenkomen. Dus, ondanks het gebrek aan richting, wilt u leren en meer lore, meer geschiedenis en hoe het verband houdt met het heden. U wilt proberen een verlichting te vinden van de oorlog, zelfs als het conflict hopeloos en onredelijk lijkt. En ja, u heeft nog steeds uw verloren familie om op te sporen.

Schrijf verder

Het tweede centrale gameplay-element zijn puzzels, ook verbonden met het verhaal. De stukjes en brokjes van aanwijzingen die u vindt, zullen van cruciaal belang zijn om bepaalde geblokkeerde gebieden te decoderen. Of ze kunnen rechttoe rechtaan “sleutels” zijn die u nodig heeft om letterlijke en figuurlijke deuren te ontgrendelen. Het is vaak onduidelijk waar de oplossing ligt, soms vereist het terugkeren of het zuiveren van verschillende gebieden vooruit. En daarin ligt de absolute noodzaak om aantekeningen te maken. Ik bedoel, u kunt alle aanwijzingen en “interessante dingen” die u ziet in uw hoofd houden. Maar het zal een scherpe geheugen vereisen om de exacte oplossing te vinden die u nodig heeft voor een puzzel die u eerder tegenkwam of later tegenkomt.

Eerlijk gezegd kan het een beetje frustrerend worden om nooit te weten welke aanwijzingen en voorwerpen corresponderen met welke puzzels. En wanneer de puzzels een specifieke oplossing vereisen, wordt het onmogelijk om te experimenteren, te vertrouwen op trial-and-error of brute force. Niet dat de puzzels zelf verschrikkelijk zijn. Sommige voelen best bevredigend om op te lossen, met een fatsoenlijk niveau van uitdaging en intrige. Andere zijn eenvoudig genoeg om door te komen, met de oplossing die niet te ver weg ligt. Maar u zult zeker uw hoofd tegen een muur slaan bij een paar die ogenschijnlijk zijn ontworpen om te frustreren.

Creeps, sterf

En ten slotte, de gevechten. Hoewel het niet de focus is van Hell is Us, bereikt het nog steeds een competent en bevredigend systeem dat u tenminste enige lol aan zal beleven. Met uw lichte aanvallen kunt u combineren en experimenteren met verschillende kracht en schade-uitvoer. En uw geladen aanvallen kunnen het spel verhogen, meer schade uitdelen, samen met een punchy geluidseffect. Ondertussen doen uw vier hoofdtypen melee-wapens een fatsoenlijke job om vijanden op afstand te houden. Ze blokkeren en pareren inkomende aanvallen, met strikte timingvensters die lijken op Soulslikes. Het kan soms stijf aanvoelen, maar niet rechtstreeks onhandig en zeker gewicht.

Naast uw wapens en aanvallen, hebt u vaardigheden die u kunt gebruiken om uw gevechten te verlevendigen, inclusief elementaire vaardigheden. Deze breiden uw arsenaal en aanvallen verder uit, diversifiëren uw favoriete breukmakers en gezondheidsverlies. Het uitputten van de houding van vijanden, in het bijzonder, zal de kans openen voor een slick finisher-beweging. Bovendien is uw uithoudingsvermogen gekoppeld aan uw gezondheid, waarbij het verlies van gezondheid rechtstreeks uw uithoudingsvermogen vermindert. En dus zult u het vermogen verliezen om te ontwijken, te blokkeren, te pareren en aan te vallen. Maar voer succesvolle combos en counter-aanvallen uit, en u hebt een strikte timingvenster om gezondheid aan te vullen. Of het alternatief, consumpties en gezondheidskits die u oppikt.

Maak het makkelijk

Hell is Us‘ gevechten zijn eerlijk gezegd een beetje aan de makkelijke kant. Zodra u de basisprincipes onder de knie heeft, moet u goed zijn om te gaan. Sterven wordt u niet aangerekend, en u behoudt de meeste van uw vooruitgang, verzamelobjecten en vijanden worden niet opnieuw gegenereerd. En u kunt altijd experimenteren met de moeilijkheidsgraad voor een nog makkelijker run. Er is plezier te beleven in de vroege en middelste stadia. Echter, vijandtypen zijn beperkt, altijd dezelfde creepy humanoïde wezens. Wanneer ze hun spel veranderen, is het oproepen van Hazes die u uiteindelijk op dezelfde manier bevecht. Behalve dat vijanden moeilijker worden, het loadout dat u zich toegetrokken voelt, en aanvallen die werken, zullen waarschijnlijk hetzelfde blijven tot het einde. En ik moet vermelden, de muziek en geluidseffecten zijn geweldig. Angstaanjagend maar rechtmatig passend bij Hell is Us‘ donkere wereld.

Uitspraak

Alles in overweging nemend, een meest immersieve wereld met onberispelijke details en intrigerend ontwerp, briljante puzzels maar soms frustrerend, en een uiteindelijk beheersbaar gevechtssysteem met beperkte vijandvariatie, rechtvaardigt Hell is Us een must-play? Ik zal zeggen, het hangt af. Houdt u van exploratie, vrij van de leidende hand van de ontwikkelaar, kaarten, of questmarkeringen? Wilt u gewoon ontdekken hoe de wereld eruitziet, zijn geschiedenis, mensen en de ervaringen die hen hebben gevormd tot wie ze zijn? Bedenkt u, de ontdekking van Hell is Us‘ oorlogsgeteisterde wereld is doorspekt met pijn en ellende, maar uiteindelijk nooit verstikkend. Als u dat doet, Hell is Us is perfect voor u.

Echter, als u op zoek bent naar slimme puzzels waarvan de oplossingen uw creativiteit en verbeelding uitdagen, Hell is Us is misschien niet uw kopje thee. U zult veel geduld nodig hebben om 100% voltooiing te bereiken op deze, met veel van de oplossingen die worden gevonden in plaatsen die u eerder hebt bezocht of nog moet ontdekken. Aan de gevechtskant is het plezierig, vooral in het begin, vechtend tegen die onrustwekkende, humanoïde, bovennatuurlijke wezens. Maar het wordt uiteindelijk herhalend, met beperkte vijandvariatie en aanvalspatronen. Maak geen fout, Hell is Us‘ wereld is indrukwekkend, en de soundtrack verdient een kookkus.