Forensisch onderzoek: Crime Scene Detective Recensie (Xbox Series X|S & pc)

Forensics: Crime Scene Detective heeft het potentieel om een briljant spel te zijn, net als het heeft dat core-element dat je wilt analyseren “nog één bloedmonster” voordat je de laboratorium verlaat. Maar wat het niet heeft, is de kracht om te leveren wat het op de sampler heeft uitgestippeld. Of tenminste, de mogelijkheid om een coherente ervaring te bieden die niet afhankelijk is van oogverblindende woorden zoals detective om zijn publiek te verleiden. Want laten we eerlijk zijn, zelfs met het woord ‘detective’ op de naald, Forensics: Crime Scene Detective is feitelijk geen spel dat een echte onderzoeksprocedure biedt. Om die reden alleen al voelt het alsof ik ben beroofd van een geweldige kans om de laboratoriumjas aan te trekken en enkele echt boeiende zaken op te lossen.

Als je het trefwoord uit de titel zou verwijderen, zou je eigenlijk een andere soort chore core simulator in handen hebben. Helaas is dit geen spel waarin je raadsels oplost en deelneemt aan klassieke whodunnit-expedities. Nee, het is een spel waarin je monsters verzamelt van verschillende misdaadscènes, en vervolgens analyseert voordat je een rapport indient bij de juiste afhandelaar. En dan berispt je de daders niet, noch voeg je je eigen twee centen toe aan het rapport voordat je een potentiële verdachte veroordeelt. Nee, je verzamelt alle stukjes van de puzzel, en dan stap je terug om de professionals hun werk te laten doen en alle eer op te eisen. En nee, het wordt niet ingewikkelder dan dat.

Om te zeggen dat ik teleurgesteld was in de eerste kwart van Forensics zou niet ver van de waarheid zijn. Aanvankelijk wilde ik het liefhebben. De wereld was mijn oester, en één verontrustende misdaadscène was genoeg om me ertoe te brengen de jas aan te trekken en monsters te beginnen archiveren. Maar toen, voordat ik kon vinden enige vorm van voldoening in het werk, zou de reis eindigen, en ik zou worden achtergelaten met weinig meer dan een klopje op de rug en nog een niet-gerelateerde zaak om naartoe te gaan. Ik kreeg nooit enige vorm van afsluiting – alleen een korte setlijst van halfbakken zaakdossiers die geen enkele connectie hadden met de overkoepelende verhaallijn. Ik wilde meer. Ik wilde Forensics dieper in zijn wereld trekken en me op een gevaarlijke reis sturen naar de onderwereld van een criminele organisatie. Maar het overtuigde me nooit dat er meer was om voor te blijven buiten de openingshoofdstuk.

Als Forensics openlijk was gelabeld als een monster-verzamelingservaring, zou ik er geen oorlog tegen gevoerd hebben. Het feit was echter dat het me aanvankelijk liet geloven dat er meer onderzoekswerk bij betrokken zou zijn, en dat de ervaring meer zou inhouden dan alleen apen zien, apen doen-taken. Helaas was dat alles wat het was: een eentonige volleybalproces dat nooit echt zijn ritme vond of moeite deed om context te creëren. Een handvol zaken zou langzaam verschijnen, en ik zou erdoorheen werken, zelden de kans krijgen om de vruchten van mijn arbeid te plukken.

Maak je geen zorgen, er is een stevige ruggengraat achter al deze valse beloften. Als je, natuurlijk, een blinde oog kunt sluiten voor de vage tutorials en chaotische UI, onder andere technische problemen die een beetje een hoofdpijn kunnen zijn om te navigeren, dan is er niets dat je tegenhoudt om je in een intrigerend ambacht te storten. Het proces mag dan eenvoudig zijn – om verschillende monsters van verschillende misdaadscènes te kronieken en te analyseren – maar het maakt voor een curieuze ervaring. Het is alleen jammer dat het niet veel meer onthult dan de blote essentie.

Er is iets dat de ervaring vermindert, en dat is het gebrek aan transparantie in het structuursysteem zelf. Terwijl het spel veertien unieke zaken heeft, maakt het niet gemakkelijk om ze te ontgrendelen of zelfs te lokaliseren. Wat meer is, aangezien je meerdere tutorials hebt en geen echte variatie in de zaken die daarop volgen, is het ontzettend moeilijk om de tutorial van de carrièrepad te onderscheiden. Misschien is dat een klein probleem. Toch zou een waypoint of een duidelijker pad naar de volgende sequentie zeker veel waarde toevoegen aan deze wereld.

Om krediet te geven waar het toe komt, Forensics heeft een goede basis om mee te werken. Helaas is het net een paar monsters tekort voor een complete zaakdossier. Het kan een niche-publiek aanspreken, met zijn focus op analytische gegevensvolging en dergelijke. Dat gezegd hebbende, denk ik dat ik voor iedereen kan spreken wanneer ik zeg dat, positieve kanten afgezien, er gewoon niet genoeg is om de toegangsprijs te rechtvaardigen.

Als alles is gezegd en gedaan, zou er een sterk spel kunnen zijn. Het probleem is, er zijn nog talloze revisies die moeten worden gemaakt om het zijn plaats op de markt te laten vinden. Gezien het ontbreekt aan diepte, een omvangrijke campagne en technische glans om zijn beste facetten te laten schitteren, komt het tekort aan een waardige ervaring. In de toekomst, misschien. Op dit moment is het nogal moeilijk om Forensics: Crime Scene Detective in zijn huidige staat aan te bevelen.

Uitspraak

Forensics: Crime Scene Detective zou een briljant spel kunnen zijn, als het niet zijn misleidende aard en zijn gebrek aan transparantie had. Terwijl het alle stukjes van de puzzel kan hebben om een goed afgeronde laboratoriumsimulator te bieden, is het zijn afhankelijkheid van bepaalde trefwoorden die eigenlijk niets te maken hebben met de daadwerkelijke ervaring, wat het naar beneden haalt. Het belooft je een klassieke whodunnit-ervaring, maar in werkelijkheid levert het weinig meer op dan een contextloze chore core simulator die te veel vertrouwt op leerboekprogressie en eentonige laboratoriumprocedures. En dat is jammer, eigenlijk, want er had een geweldig spel kunnen zijn.

Als je wanhopig bent om iets in handen te krijgen dat alle forensisch belangrijke vakjes aankruist, dan kun je hier genoeg vinden om de aankoop te rechtvaardigen. Als je echter op zoek bent naar iets dat zowel forensisch als detective-werk combineert, dan kun je misschien beter een andere scène zoeken om je jas aan te hangen.