Edens Zero Recensie (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Konami heeft de ontwikkeling en publicatie van Edens Zero in handen, een naam die je mogelijk al kent van de anime- en mangaserie met dezelfde naam. En met zo’n grote naam aan het roer van de actie-RPG-ontwikkeling, verwachten we een verbluffend niveau van uitvoering en verfijning.

Uit de demo bleek dat er nog een paar kinderziektes moesten worden uitgebannen. De gevechten voelden te eenvoudig, de animaties stijf, en de algehele gameplay nogal saai. Toch voelde de core-ervaring leuk. En tegen het einde van de playthrough, liet je je verleiden tot meer van het relatief ontspannen ruimte-avontuur.

Met de definitieve release nu uit op PlayStation 5, Xbox Series X/S, en PC-platforms via Steam en Microsoft Store, en voor een prijs van $59,99, vraag je je waarschijnlijk af of het de moeite waard is om te kopen. Nou, kom mee met onze Edens Zero-review terwijl we alle facetten verkennen die de hele playthrough vormen.

Door de ruimte trekken

Als een anime- en mangaanpassing, is het nauwelijks verrassend dat de verhaalmodus de belangrijkste verhaalelementen van de bronmateriaal overneemt. Fans van de Edens Zero anime- en mangaserie zullen overeenkomsten zien in de personages, omgevingen en wereldbouw. Zelfs baasgevechten worden nauwkeurig weergegeven uit de anime.

Echter, Edens Zero is verre van een kopieer- en plakwerk van de anime en manga. Ten eerste is het verhaal teruggeschroefd tot de meest hartelijke en spectaculaire momenten. Misschien een beetje te grondig, zodat nieuwkomers de volle impact van de meest onvergetelijke verhaalmomenten kunnen missen.

Toch heeft Konami een geweldige job gedaan om tenminste nieuwkomers te laten begrijpen wat de intergalactische avontuur van protagonist Shiki Granbell is. Zelfs als de extreem aardige Skiki een mysterieuze planeet vol robots verkent, voordat hij Rebecca Bluegarden en haar katachtige alienmetgezel ontmoet.

Je wordt altijd netjes in de emotieve en significante verhaalontwikkelingen gestopt, snel begrijpend van de sfeer en intentie van het bronmateriaal. Als een serie met een stevige ruimte-vaartverhaal, heeft Konami de gaskraan van de verhaalmodus-pacing ingedrukt.

Je krijgt zelden momenten om op adem te komen voordat het volgende substantiële verhaalarc je wordt voorgelegd via cutscenes of gesproken tekstuele dialoog. Nou, tenzij je vaak golven van vijanden bevecht in een overwegend lineair gestructureerd verhaalpad.

Al met al denk ik dat er gebieden zijn waar fans van de anime en manga teleurgesteld zullen zijn, met name de snelle verhaalvertelling die vaak niet in staat is om de meest emotionele en impactvolle momenten volledig te vangen. Aan de andere kant zullen nieuwkomers er waarschijnlijk niets van merken.

Dressingsalade

Bovendien is wat een boeiend verhaal maakt, de personages. En op dat front slaat Konami het spectaculair goed. De personages hebben distincte persoonlijkheden waar je meteen door wordt aangetrokken, naast fascinerende ontwerpen en kostuums.

Zelfs de voice-acting van de originele cast slaat de bal goed, zelden teleurgesteld door eenzijdige dialoog. Gelukkig kun je al snel de ruimteschipnavigatiehub ontgrendelen waar je je kunt overgeven aan bindende zijactiviteiten. Deze onthullen meer van de personages’ achtergronden en persoonlijkheden, en geven je een adempauze van de schijnwerper die vaak altijd op Shiki en Rebecca staat.

Het binden met de personages blijkt essentieel wanneer je de party-based actie-RPG van Edens Zero betreedt. Tot acht speelbare personages zijn vrij om te ontgrendelen tijdens verhaalprogressie, elk een nieuwe smaak en flow aan combat toevoegend, ofwel functioneel met distincte vaardigheden, gevarieerde speelstijlen, of esthetisch met stijlvolle ontwerpen en kostuums.

De sterkere vijand

Elk personage heeft een unieke vaardigheidboom die de oorspronkelijk ondiepe breedte van vaardigheden en gevechtsstijlen uitbreidt. Al snel heb je personages die zich specialiseren in het hanteren van magie, anderen die dual-wield pistolen, en anderen die dichtbij en persoonlijk zwaargewichtige vuisten en trappen hanteren. Deze verdiepen allemaal je strategie tijdens combat, duikend in een grotere variëteit aan bewegingen en wapens tot je beschikking.

Verder ontgrendelen vaardigheidbomen buffs en accessoires die handig zijn tegen sterkere bazen. De upgrades ontgrendelen net op tijd om door meer belastende en formidabele vijanden verderop te komen. Toch voelt de combat van Edens Zero te eenvoudig om te begrijpen en te beheersen.

Nog meer zijn de soortgelijke soorten vijanden die je bevecht. Behalve bazen, zijn gewone vijanden grotendeels hetzelfde en bieden ze nauwelijks een uitdaging. Als er al een uitdaging is, is het wanneer ze in aantallen verschijnen. Maar zelfs dan is het meer irritant dan belonend, gezien je nog steeds in dezelfde, herhalende combat-flow duikt.

Het is een gemengde zak, waar veteranen waarschijnlijk de eenvoudige combat teleurstellend zullen vinden, maar fans van anime zich kunnen verheugen in een rechttoe rechtaan actie-RPG. En de stappen die Konami zet om je playthrough te verrijken, zoals het mogelijk maken om tussen distinctief getalenteerde personages te schakelen, kunnen meer dan genoeg zijn om volledig tevreden te stellen.

Een smaak van iets nieuws

Uiteindelijk zal de onderbroken stroom van het verhaal, van cutscene naar gevechten naar cutscene, op repeat, uiteindelijk saai worden. Uiteindelijk zul je je afvragen over de Exploratiemodus, waar nieuwe items, schatten en uitrusting verborgen liggen.

Op papier klinkt de Exploratiemodus als een feest. Je betreedt de open-wereldplaneet Blue Garden, en verkent vrij naar hartenlust. Het is een behoorlijk uitgestrekte planeet, met omgevingen en gebouwen die over de horizon uitstrekken. Dus, toegang tot een motorfiets of vliegmechanieken voor traversie is welkom.

Terwijl je verkent, zoek je meestal naar schatten, snelle reispoints, spannende items en zijmissies, allemaal om je personages’ vaardigheden en rang te verbeteren. En soms is het leuk om beloningen te ontgrendelen voor het nastreven van fetch-quests en het bevechten van vijanden. Maar zelfs dat wordt onderwaarderend wanneer je beseft hoe saai Blue Garden is.

Er zijn NPCs die in Blue Garden wonen, maar de meeste reageren niet op je, waardoor ze generisch aanvoelen. Ondertussen ontbreekt het de planeet zelf aan spannende dingen om te doen. Zeker, je kunt zijmissies aangaan, maar die zijn vaak herhalend. Je kunt schatten vinden, maar die zijn te weinig en ver uit elkaar. Voor een wereld zo uitgestrekt als Blue Garden, moet er zeker meer te doen zijn dan alleen maar door de lucht vliegen en af en toe een beloning ontgrendelen voor je inspanningen.

Je voeten omhoog

Een manier waarop Edens Zero dingen opfleurt, is in de ruimteschip-hub. Hier ontgrendel je nieuwe items en upgrade je personages. Je kunt ook nieuwe kamers ontgrendelen en zelfs leuke minigames zoals de massagekamer en kookmechanieken. Hoewel relatief kort, zijn de minigames een welkome verandering van tempo van de herhalende combat en saaie exploratie van Blue Garden.

De details

Je zult zeker veel kritiek vinden om heen. Na alles, anime-aanpassingen zijn niet altijd top-niveau ster. Je moet toegeven, echter, dat Edens Zero het probeert. En misschien is Konami’s eerste poging tot de franchise niet perfect. De texture pop-ins en frame rate drops, vooral tijdens het vliegen, zijn een directe indicatie van een entry die nog meer zorg en liefde nodig heeft.

Het is ook waar dat je de combat leuk zult vinden, tenminste wanneer je nieuwe personages ontgrendelt en hun fundamentale vaardigheden en wapens verder ontwikkelt. Je kunt enkele spannende combos creëren, van het samenstellen van verschillende personages’ basisaanvallen, tot het verzilveren van je opgeladen Ether Gear-specialvaardigheden.

Je kunt wapens, items en accessoires creëren en upgraden om sterkere bazen beter te bestrijden. En de mechanieken komen met een lock-on-functie voor individuele vijanden of een baas’ lichaamsdeel. Nog spannender is het perfectioneren van de perfecte timing van een ontwijk, en het vertragen van de tijd als gevolg om een verwoestende counterattack uit te voeren. En vaker wel dan niet zijn opgeladen counterattacks genoeg om vijanden te vernietigen.

Misschien voel je je overmachtig. Wanneer je in staat bent om ondersteunende bondgenoten in te schakelen, je HP, aanval en verdediging te verhogen. Misschien had de vijand-AI intelligentie kunnen hebben, een grotere uitdaging vormend door meer gevarieerde aanvalspatronen te lanceren. Edens Zero is zeker onvolmaakt. Maar doet het genoeg goed om een aankoop te rechtvaardigen?

Oordeel

Het komt allemaal neer op je passie voor de Edens Zero-anime- en mangaserie. Als de eerste actie-RPG-aanpassing, en Konami kiest om de beat ’em up-arena-stijl combat en open-wereld, vrije exploratie te betreden, zal ik zeggen dat er iets speciaals is voor fans om van te genieten. Het is je kans om de wereld en personages van het bronmateriaal in gamevorm te ervaren.

Maar wees gewaarschuwd, er zijn aspecten van Edens Zero die je teleurstellend zult vinden, misschien zelfs weerzinwekkend. De graphics zijn zeker verre van de standaarden die we op next-gen-consoles verwachten. Het heeft PS3-eragrafica en -stijl, wat je amusant of anderszins kunt vinden. Combat, aan de andere kant, kan verbeteringen gebruiken, met name in vijandontwerp en variatie. Aan de basis, echter, kan het leuk zijn om tussen personages te schakelen en hun verschillende, distinctieve vaardigheden en gevechtsstijlen te exploiteren.

De open-wereldexploratie is het meest teleurstellend. Zeker, met een kaart zo uitgestrekt als Blue Garden, had Konami meer gevarieerde omgevingen kunnen toevoegen die interesse wekken in de geheimen en speciale items die ze verbergen. De quests hadden meer leuk kunnen zijn om na te jagen, en de NPCs interactief. Misschien Konami zal deze problemen uitwerken. Als dat niet zo is, kan er een prijsdaling in de toekomst zijn, waar je op kunt letten.