Dromen Review (PlayStation)

Ik heb een soort van liefde-haatrelatie met Dreams; ik aanbid de Bubblebath Engine en het feit dat het een creatieve waterval is voor beginnende ontwikkelaars, maar ik kan het feit niet van me afzetten dat het zoveel meer te bieden zou hebben als Media Molecule meer tijd zou besteden aan het verfijnen van de formule in plaats van het te verwaarlozen als een middelste kind op een familiebijeenkomst. Het punt is, Dreams heeft de infrastructuur om te veroveren, maar niet zozeer de steun van zijn oprichters om de tand des tijds te doorstaan. Aanvankelijk zou het de wereld voor het uitzoeken hebben gehad. Media Molecule heeft het echter kort na de introductie voor het publiek uit het oog verloren, wat uiteindelijk resulteerde in een ogenschijnlijk halfbakken creatie-instrument met alle middelen, maar alleen een fractie van de steun.

Ga terug naar zijn oorsprong, en je zou een geheel andere wereld hebben gezien. Voordat Media Molecule de brutale beslissing nam om de steun voor het platform stop te zetten en zich te concentreren op een ander project, was Dreams niet alleen een ambitieus idee; het was een concreet gereedschapskit – het Zwitserse legermes van wereld-weven sandboxes. En in zekere zin is het dat nog steeds, alleen met een botte punt en een gebrek aan extra gadgets. Dreams, hoewel zonder de universele bel en affectie van zijn ouder, blijft een perfect goed voorbeeld van hoe je krabbels en dagdromen een volwaardige digitale realiteit kunt maken die in staat is om REM op te wekken.

Als je onbekend bent met Dreams, dan kun je het alleen maar beschrijven als een “hub” voor zowel casual gamers als creators. Denk aan Roblox of Fortnite, evenals hoe elk platform je niet alleen de kans geeft om te spelen met werelden, maar ook om ze te weven voor anderen om van te genieten. Vergelijkbaar met de twee eerder genoemde platforms, laat Dreams je ook experimenteren met verschillende in-house middelen, thema’s en genres. Met andere woorden, ja, je kunt een platformspel maken met Kermit de Kikker, onder andere talloze andere vreemde creaties. Maar om je de waarheid te zeggen, zou het een lange, lange tijd duren om elk van de duizend-plus ervaringen in de catalogus te benoemen. Eerlijk gezegd zou je beter veel ervan aan je verbeelding overlaten, want er zijn in feite een grote hoeveelheid slechte voorbeelden.

Het goede nieuws over Dreams is dat je geen intellectueel geweld nodig hebt om het meeste uit het platform en zijn schatkist van community-gedreven kunstwerken te halen. In feite is het enige dat je echt nodig hebt, tenminste als speler, de bereidheid om met de stroom mee te gaan en door het vuil en de kolen te graven om de robijnen op te sporen, zogezegd. Als je een zoekbalk kunt bedienen, dan heb je geen probleem om een tijdelijke plek te vinden om thuis te komen – een hoekje dat je kan doen lachen, huilen of zelfs schreeuwen. Voor een creator kan het echter een beetje ingewikkelder zijn.

De Bubblebath Engine – het in-house instrument dat ontwerpers in staat stelt om hun eigen creaties van het schoolbord naar het digitale canvas te transporteren – is een eenvoudig te leren maar ontzettend moeilijk te beheersen suite die een aanzienlijke doorgang biedt via een verscheidenheid aan middelen en objecten, ontwerpen en thema’s, evenals een community-gedreven nexus van blauwdrukken. Gegeven, het is niet het makkelijkste instrument om onder je riem te steken, omdat het veel oefening en vooruit plannen vereist, vooral bij de implementatie van driedimensionale middelen en werelden die voelen zowel organisch als vloeibaar. Maar dan is het een beetje zoals je gebruikelijke game-engine; het begint met een enorme leercurve en een overvloed aan tutorials, maar wordt dan geleidelijk aan makkelijker met elke opeenvolgende beurt. Het verschil hier is dat je geen programmeertaal hebt, maar eerder een visuele storyboard die je kunt vormen en bijstellen zonder in de numerieke jargon en ingewikkelde syntaxis te hoeven duiken. Het is nog steeds een pijn in de rug, maar niet zo ontmoedigend als je traditionele coderingsframework.

Hoe je het ook wilt snijden, Dreams heeft meer of minder een enorme hoeveelheid inhoud om doorheen te spitten, met duizenden creaties om te kijken, te spelen of simpelweg te bewonderen, evenals een diepgaand creatie-instrument dat je weken, maanden, misschien zelfs jaren bezig kan houden. Er is niets bijzonder goed (tenzij je de in-house titels telt die het Dreams-team curateert) – maar dan is Dreams geen catalogus voor perfecte software; het is een zandbak voor vrolijke creatievelingen die alleen maar willen experimenteren en hun ideeën delen op een podium dat geen slechte concepten afwijst. Met andere woorden, de kans dat je een briljant spel vindt is klein. Dat gezegd hebbende, als je voor het idee bent om te lachen om andermans harde werk, dan kun je misschien vinden wat je zoekt in Dreams‘ omvangrijke portfolio.

Uitspraak

Dreams kan op het punt staan om verlicht te worden met een ruwe wake-up call en het plotselinge verlaten van zijn creators, maar dat betekent niet dat het zichzelf moet dissociëren van zijn schoonheidsslaap en de REM kort moet afkappen. Blijkbaar heeft Dreams nog veel leven over om te geven, en niet te vergeten de sociale steun van een hele gemeenschap die graag een linkerbeen zou geven om “nog een wereld” te herbouwen voor een hongerige, catalogus-gebrekkige collectief. Het kan nooit zijn grootste potentieel bereiken als een enigszins verouderd platform, maar dat is niet om te zeggen dat het geen grote golf kan blijven maken in een ondiepe golfslag, als je mijn drift begrijpt.

Om een lang verhaal kort te maken, als je bent op zoek om je aan te sluiten bij de Dreams-gemeenschap en je ideeën om te zetten in whiskerige kunstwerken, dan kun je moeite hebben om een voet tussen de deur te krijgen, voornamelijk omdat Media Molecule niet dezelfde liefde voor het heeft als het had in 2020. Dat gezegd hebbende, als je van het idee houdt om in de achterkant van Dreams‘ omvangrijke zandbak te glijden en een breed scala aan unieke scenario’s te ervaren, dan zeg ik dat het nog steeds de moeite waard is om een beetje geld uit te geven. Alleen, eh, verwacht niets perfects.