DUIK OF STERF – Kinderen van de Regen Recensie (PC)

I geloofde echt dat This War of Mine een last was, dat ik nooit te maken zou krijgen met gevolgen zo somber als die van de oorlogsgeteisterde kinderen. Maar toen kwam de Zwarte Regen aan de deur, evenals een veertigdaagse anker die me dwong om de mensheid te redden van verdrinking. Aanvankelijk kon ik de pijn hebben ingeslikt en het commune gelukkig hebben opgeofferd. Maar na de regenval voelde ik het — die last van het dragen van de wereld op mijn schouders. Ik had geen tijd, en ik had niet de middelen om een reddingsboei te fabriceren. De wereld zoals ik die kende, stond op haar laatste benen, en alles wat ik kon doen was toekijken hoe de Abyssale Poel zijn gang ging en het oppervlak teisterde.

Het was nooit gaan worden een eenvoudige zwemoefening. In minder dan een dag sloeg de bittere waarheid me als een goederentrein. Veertig dagen om de Zwarte Regen te voorkomen — niets meer, niets minder. Ik had duikers die hun leven konden riskeren om idolen en middelen op te graven, maar elke actie die ik ondernam zou een prijs hebben. Mensen zouden sterven, en de laatste resten van beschaving zouden vaak instorten bij het zien van een enkele fout. Er was geen tijd om het doel te bereiken, en helaas, nog minder tijd om boete te doen voor eerdere fouten. Het was de kleinste kolonie op de planeet tegen een roofzuchtige storm, en er was niets dat ik kon doen om onze overlevingskansen te vergroten.

DUIK OF STERF – Kinderen van de Regen is een mengeling van twee kunstwerken, waarvan een een ode is aan This War of Mine, en de andere een lichte buiging naar Don’t Starve en Frostpunk en zijn barbaars onvergeeflijke wereldvormingsproces. Als direct gevolg van deze goed geoliede combinatie, vindt het spel zijn plaats als een moeilijke strategie-sim die spelers de kans geeft om diep in een afgrond te duiken en de last van een verlaten samenleving tegelijk te torsen. En nee, zo veel als ik would zeggen, het houdt je hand niet vast.

De hele premisse van DUIK OF STERF is eenvoudig: een wereld-veranderende weersgebeurtenis genaamd de Zwarte Regen vormt een grote bedreiging voor de laatste overlevende kolonies. Met slechts veertig dagen op de klok, is het aan u om de Abyssale Poel te navigeren — een donker en gevaarlijk oord van verloren idolen, middelen en eldritch monsters — en om strategieën te vinden die de veiligheid van uw mensen kunnen garanderen. Maar natuurlijk, zoals bij de meeste survival-games die volledig op uw natuurlijke democratische systeem leunen, alles dat u doet, heeft een prijs. Aangezien elk van uw kudde een rol speelt in het ecosysteem, en dood in DUIK OF STERF permanent is, kunnen al uw keuzes uw carrière laten zinken of het op de kust houden.

Het algemene idee van DUIK OF STERF is niet voor de faint of heart. Als gouverneur van de laatste bastion van de mensheid, is het aan uw schouders om de afgrond te navigeren, om waardevolle nederzettingsupgrades te ontdekken, om plannen te formuleren die de moedigste mensen in staat stellen om middelen te verzamelen, en om een alziende godheid genaamd de Meester van de Regen te verzoenen in de hoop dat, met genoeg offers, de Zwarte Regen op afstand blijft. Met dat, hebt u een handvol andere problemen om u zorgen over te maken, zoals gezondheid, zuurstof en natuurlijk geestelijke gezondheid. Frankrijk, DUIK OF STERF houdt niet terug met zijn stoten. Het weet allemaal te goed hoe het uw knoppen kan indrukken, en het doet alles in zijn macht om u te doen kapseizen.

Tussen het upgraden van uw kamp en het zoeken naar betere tools en uitrusting, hebt u ook de taak om in de sombere diepten van een verlaten onderbuik te duiken — een riool waar monsters rondsluipen en gevaarlijke paden de schaduwrijke onderlaag omvatten. Voor het grootste deel dit is waar u uw tijd doorbrengt, ofwel door in de Abyssale Poel te duiken, ofwel aan land, ofwel door rollen toe te wijzen aan uw overlevenden, ofwel door uw instellingen te hergebruiken om grotere structurele voordelen en uitrusting te behalen die u in staat stellen om dieper te duiken en, met een beetje geluk, langer te overleven . Weer, dit is allemaal een lot gemakkelijker gezegd dan gedaan.

DUIK OF STERF is als een goede wijn, in die zin dat het met de tijd beter wordt. Aanvankelijk is het een hoofdpijn, vooral omdat u een initiële schuld krijgt als een vis uit het water zonder een peddel om op te leunen. Echter, als u begint te leren van de getijden en de storm in kaart te brengen, begint het tempo te veranderen. De upgrades openen nieuwe kansen om uw nederzetting uit te breiden, en de schatten die u in de afgrond vindt, geven u extra middelen om uw eigendom te verdedigen. Oh, het is nog steeds een doorn in uw zij, maar het is een die, zoals veel parasieten, u uiteindelijk vertrouwd raakt, voor beter of voor erger.

Somber, DUIK OF STERF werpt zijn net over een somber en gevaarlijk landschap dat, eerlijk gezegd, niet veel troostende kwaliteiten heeft. Het gaat over naar de meeste, zo niet alle van zijn functies. Natuurlijk, dit betekent niet dat het collectief slecht is. Integendeel, alles wat u hier ziet is van uitstekende kwaliteit, met schone, verontrustende, Lovecraft-achtige visuals, groteske scènes en een zuur klimaat dat zo diep snijdt dat u meer dan een harpoen nodig heeft om de spanning te doorbreken. Met al dat in uw voordeel, DUIK OF STERF doet een uitstekende job om u aan boord te krijgen en u daar te houden.

Met genoeg upgrades en strategieën om te experimenteren, DUIK OF STERF levert een langdurige ervaring die waarschijnlijk zal aanspreken bij de hardcore gemeenschap. Het kan een pijn in de nek zijn om te leren, maar het is ontzettend bevredigend om te beheersen. Daarom zou ik zeggen dat, als u op zoek bent naar een stevige uitdaging, u niet hoeft te zoeken naar een andere plek dan de Abyssale Poel.

Oordeel

DUIK OF STERF – Kinderen van de Regen werpt zijn lijn in de sombere wateren van een obscenelijk gevaarlijke wereld waarin eldritch creaturen hun kracht tonen en tikkende tijdbommen de mensheid bedreigen met uitroeiing. Conceptueel, het is donker, onvergeeflijk en mechanisch moedig. Visueel, het vindt de perfecte balans tussen een liefdesbrief aan Lovecraft en een knik naar het soort DREDGE. Als spel, het slaat de spijker op zijn kop, niet als een goedkope en gezouten snack, maar als een eiwitrijke maaltijd die kan en waarschijnlijk zal u tevreden stellen voor de lange termijn.

Als u bereid bent om de verdoemde levens van die dierbaren op het spel te zetten, dan moet u overwegen om uw tenen in de Abyssale Poel te dopen de volgende keer dat u in de stemming bent om die This War of Mine-gecurateerde jeuk te krabben. Zoals zeewater, moet u het allemaal met een korrel zout nemen. Dit is niet uw typische vriendelijke strategiegame; het is een meedogenloze reis die, als u de moed kunt opbrengen om het aan te pakken, u beiden schuldig en vreemd krachtig kan laten voelen.