Opruimen van de Puzzelgalerij Recensie (PC)

Het lijkt erop dat Librarian: Tidy Up the Arcane Library zijn eigen pocket-sized platform heeft gecreëerd in de cozy-sfeer. Hoewel het geen bliksem heeft gebotteld, is het eerlijk om te zeggen dat, gezien de plotselinge toename van soortgelijke schoonmaak-gebaseerde videospellen, het wel een soort trend in de industrie heeft gezet. Neem Opruimen van de Puzzelgalerij, bijvoorbeeld. Zonder dat je alle details hoeft te controleren, kun je gemakkelijk de overeenkomsten tussen de twee projecten zien. Het is zo voor de hand liggend, dat het de vraag oproept: Is Opruimen van de Puzzelgalerij een goed idee, of is het slechts een kopieerbaan die te hard probeert te profiteren van een andere gig?

Als het niet was voor het ontbreken van bovennatuurlijke magie, zou je Opruimen van de Puzzelgalerij gemakkelijk kunnen afdoen als een goedkope, zielloze iteratie van een veel, veelbeter spel. Conceptueel is het hetzelfde: je betreedt een rommelige kamer die vol ligt met achtergebleven stukjes en beetjes, en je brengt enkele uren door met het terugplaatsen van elk item op zijn rechtmatige plek op de planken. In deze wereld heb je echter geen magische bibliotheek vol mysterieuze manuscripten en verhoogde novellen om te archiveren, maar een galerij die borstelt van kunstwerken en ontbrekende stukken perkament. Maar natuurlijk hoef je geen genie te zijn om deze punten met elkaar te verbinden, noch hoef je Pablo Picasso te zijn om te begrijpen dat zelfs abstracte concepten een complete compositie nodig hebben.

Als je het nog niet hebt begrepen, is Opruimen van de Puzzelgalerij in wezen één grote puzzel. Het enige verschil tussen deze puzzel en een echte puzzel is dat er, nou ja, veel meer te doen is hier. In deze galerij heb je niet één schilderij om te reconstrueren, maar een hele tentoonstelling van kunstwerken, die allemaal hun respectievelijke stukken perkament nodig hebben. En ja, dat is je enige taak. De galerij is een rommeltje, en als de enige matroos op de site, jij moet gewoon rondneuzen in het hooi om te helpen elk stuk terug te brengen naar zijn oorspronkelijke kader.

Er zijn geen magische infusies om de taak te dramatiseren, dus wat je hier hebt is een lange, lange schoonmaakproces dat net zo saai en tot de letter is als een PowerWash Simulator contract. Aan het begin heb je een eenvoudige taak om te voltooien: je moet je hoofd in een studio begraven die vol zit met stukjes papier, en de rechtmatige plaatsen in de galerij vinden. In elk geval zou dit een bevredigende taak zijn, net als het zou zijn om je geest bezig te houden voor enkele uren, meer of minder. Maar in een galerijsetting is het zoals je zou verwachten: pijnlijk langdradig, saai en ongelooflijk herhalend. Niet dat het een grote verrassing is, hoor.

Hier is het zilveren randje: als je meer van de verspreide puzzelstukken vindt, kun je bepaalde sluimerende agenten in je hersenen ontgrendelen. Met andere woorden, met voldoende schilderijen, kun je toegang krijgen tot vaardigheden die verder gaan dan de capaciteiten van een gemiddelde conciërge. Bijvoorbeeld, je kunt je nieuwe vaardigheden gebruiken om de juiste schilderijen te vinden, evenals ontbrekende stukken die ergens in het puin liggen. Weer, net als Librarian: Tidy Up the Arcane Library, maar met Van Gogh-kunst in plaats van glinsterende boeken en wuivende anthologieën.

Als je een verhaal verwacht, dan kun je beter elders zoeken om die jeuk te krabben. Als gevolg van zijn monotone aard, Opruimen van de Puzzelgalerij onthult niet veel meer dan de absolute basis. Simpel gezegd, het zet je in de onverzorgde schoenen van een conciërge die, na een aardbeving, besluit om, nou ja, zijn taak te doen. Het graaft niet veel dieper dan dat, om eerlijk te zijn, noch doet het veel moeite om zijn campagne te vullen met iets opwindends. Maar dan, dat is eigenlijk een passend kenmerk, gezien de context.

Ondanks het feit dat Opruimen van de Puzzelgalerij allemaal nogal saai en voorspelbaar is, biedt het spel veel materiaal. Bijvoorbeeld, naast zijn tweeduizend-stuk-puzzel en tachtig schilderijen, bevat het ook een volledig aanpasbare galerij – een plek waar je je eigen tekeningen kunt importeren en hun stukken kunt verspreiden. Het mag geen revolutionair concept zijn, maar het helpt om de ervaring een beetje persoonlijker te maken.

Om de eer aan te geven waar het aan toe komt, heeft Opruimen van de Puzzelgalerij zijn huiswerk gedaan. Gezien het feit dat de galerij zelf niet is opgevuld met een overvloed aan AI-georiënteerde kunst, maar echte schilderijen die een breed scala aan beroemde kunstenaars toeschrijven – Monet, Van Gogh en Hokusai, om er een paar te noemen – voelt het meer aan als een knipoog naar kunst en niet als een goedkope imitatie ervan.

Met al het bovenstaande gezegd, zou ik geen flawloze game verwachten. Dat gezegd hebbende, denk ik dat er een ervaring is die zal resoneren met de doelgroep, namelijk de mensen die toevallig genoten van het slaven over magische boeken in Librarian: Tidy Up the Arcane Library. Dus zou ik voorstellen om een moment te nemen om te beslissen of een spel dat veel van dezelfde lijnen volgt, de moeite waard is om een kans te wagen. Persoonlijk kan ik een dozijn verschillende manieren bedenken om die “cozy”-fix te vinden. Hoewel, dat wil niet zeggen dat jij niet zult genieten van het neuzen in een hooiberg om een Van Gogh-schilderij samen te stellen. Het zijn allemaal verschillende dingen, eigenlijk.

Oordeel

Opruimen van de Puzzelgalerij probeert de magische nectar van Librarian: Tidy Up the Arcane Library’s de-clutter-model te bemonsteren in een poging om zijn eigen schilderij-gebaseerde mengsel te creëren. Tot op zekere hoogte werkt het als een zelfstandig schoonmaakproject, net als het probeert om bijna alle taken van zijn tegenstanders te voltooien. Dat gezegd hebbende, voelt het nog steeds aan als nog een imitatie en niet zozeer als een unieke ervaring. Maar misschien is dat geen slechte zaak hier. Zeker, het is ver weg van een meesterwerk, maar gezien het feit dat kunst subjectief is, is er een goede kans dat het misschien wel aanslaat bij de doelgroep.