AsHes Recensie (PC)

Als je ooit hebt gefantaseerd over een duik in de donkerste buurten van een verlaten gebied dat overwegend kwaadaardig en slechtgehumeurd is, wacht dan tot je een mondvol van AsHes krijgt — een co-op survival-crafting sandbox die, als je het kunt geloven, centraal staat in de donkerste diepten van een Onderwereld geïnspireerd door Chinese mythologie. Dat klopt, het rijk van de doden klopt aan, en het roept op naar degene die een stevig hart hebben voor zinloos hakken, plunderen en bouwen om een duik te nemen in zijn met bloed overdekte wateren. En als dat jouw idee van een leuke tijd is, dan wil je misschien onze waarschuwingen lezen voordat je een comfortabel paar schoenen aantrekt en ermee verder gaat.

Om het absoluut duidelijk te maken, AsHes is pas kortgeleden in zijn vroege toegangsstatus aangekomen, wat betekent dat we, terwijl we wel een aanzienlijk deel van zijn actieve materialen kunnen behandelen, geen complete beeld kunnen ontwikkelen totdat de ontwikkelaar de laatste losse eindjes heeft opgeruimd. Toch, als je benieuwd bent om meer te leren over de onlangs uitgebrachte hel-georiënteerde sandbox-survival sim, lees dan verder.

AsHes tot AsHes

In zijn kern is AsHes een single-player en multiplayer survival-crafting spel, en een die, voor het grootste deel, vertrouwt op Chinese folklore en fantasy om zijn web van verhalen en algemene sfeer te creëren. Het spel, terwijl het overwegend bedekt is met verschillende lagen ondoorzichtige elementen en schaduwrijke kleuren, speelt zich af in de schijnbaar verlaten biomen van de Onderwereld — een verontrustende plaats die toevallig een heel netwerk van gevallen geesten herbergt, zowel goed als slecht. En het is binnen deze wereld dat jij, de curator van verloren verhalen en legacies, de geheimen van het verleden moet ontrafelen, terwijl je leert om te overleven in de onderbuik van de verlaten purgatory.

Op een soortgelijke manier als, zeg, Valheim, ziet de reis die je in AsHes onderneemt je langzaam door een selectie van fascinerende story-driven beats en monochrome regio’s, die allemaal hulde brengen aan de oude folklore van de Chinese mythologie op een vreemde maar vreemd genoeg aantrekkelijke manier. Zeker, het is een horror, en het draagt die trekken op zijn mouw voor iedereen om te zien. Maar, om te zeggen dat het een eng sandbox-avontuur is, zou niet helemaal waar zijn, omdat het vaker wel dan niet enkele nogal lachwekkende scenario’s oproept — wankelende bomen, slechte AI en een aanzienlijk gebrek aan context voor het spel in het algemeen. Maar je zou eerlijk kunnen argumenteren dat dit gewoon een kwestie is van het zoeken naar iets om over te klagen — en ik zou bereid zijn om daarmee in te stemmen, als het niet was dat het spel, ondanks al zijn positieve kanten, wel enkele half-bakken momenten heeft.

Crafting voor lijken

Als een typisch survival-crafting spel met een hart voor clichés, worden de quests die je in deze wereld tegenkomt meestal aangedreven door de keuzes die je onderweg maakt. Gelukkig is er een gevoel van lineariteit tussen de aangepaste verhaalpunten en de improvisatiescenario’s, hoewel ik niet zou zeggen dat het een essentieel onderdeel van de puzzel is, zo te spreken. Nee, AsHes is, om het zo maar te zeggen, een sandbox-spel, met al zijn gebreken, en dus, terwijl er verschillende verhalen zijn om te ontvouwen terwijl je door de verwrongen biomen van de Onderwereld navigeert, is het verhaal eigenlijk wat jij het wilt dat het is. En om eerlijk te zijn, dat gevoel van vrijheid is deels de reden waarom ik me meteen tot het spel aangetrokken voelde; het gaf me een optie, en, net als Valheim, het gaf me de kans om op mijn eigen manier te verkennen. Nou, zo ongeveer.

Om het bovenstaande uit te breiden, AsHes kan een mengeling van dingen zijn, of het nu een open canvas is voor je om je wildste creaties op te schilderen, of een excuus voor je om te vechten met de geesten die door zijn uitgebreide open gangen dwalen. Met al dit alles komt één groot probleem: het gebrek aan context, of simpelweg het feit dat er niet altijd een doel is om naar te streven, tenzij je er al een hebt ingesteld vanaf het begin. En dat is het probleem met dit soort spellen: je hebt nodig een vaag begrip van hoe elk onderdeel van de machine werkt, anders kun je merken dat, waypoint of niet, vooruitgang kan een beetje lastig worden. Maar opnieuw, er is een verhaal om te begrijpen hier — dus het is niet zo verwarrend als zijn tegenstanders. *hoest* Valheim.

Leven onder de grond

AsHes is een zeer, zeer donker spel — tot het punt waarop het bijna onmogelijk is om te onderscheiden wat je meer waarschijnlijk pijn doet, en wat je meer waarschijnlijk enige fysieke trauma veroorzaakt. Het is duidelijk dat, voor een spel dat zijn premisse centreert rond een onderwereld van een soort, duisternis is helaas de dag- en nachtcyclus in zijn geheel, wat betekent dat je moeite zult hebben om een glimp van licht te vinden, zelfs in de hoogste kwartieren van de wereld. Is dat een groot probleem? Niet echt, hoewel het wel de moeite waard is om hier te vermelden dat, of je het nu leuk vindt of niet, alles werkt vanuit de schaduwen; het is gewoon een kwestie van leren hoe je door ze heen navigeert terwijl je op zoek bent naar genoeg middelen om je eerste veilige haven te vestigen, dat is het probleem.

Donkere rotsen en spleten daargelaten, AsHes is nog steeds een goede plek om thuis te komen, omdat het niet alleen een royale hoeveelheid bouwbare blauwdrukken biedt om doorheen te werken, maar ook een reeks draagbare wapenrustingen en accessoires — armbanden, halskettingen en riemen, bijvoorbeeld — om te verzamelen. Aangezien dit inderdaad een crafting-spel is, kunnen veel van deze relatief modieuze cosmetica alleen worden ontgrendeld door langdurige periodes van spel. Met andere woorden, om echt een deuk in de spelcatalogus te maken, moet je eerst bereid zijn om een reeks fetch-quests en andere riskante activiteiten te ondernemen. Maar dat is eigenlijk te verwachten als het gaat om dit soort crafting-survival spellen, om eerlijk te zijn, evenals het cliché van het bijhouden van algemene behoeften zoals honger, bijvoorbeeld.

Uitspraak

AsHes, ondanks dat het aan zijn jeugdige wortels trekt, heeft een indrukwekkende verzameling materialen om zijn eigen te noemen — een schoon en eenvoudig mechanisch ontwerp, en niet te vergeten een enorm aanbod van incentives voor degene die de patience hebben om te blijven en zijn mysteries, laag voor laag, draad voor draad, te ontrafelen. Het is ook te danken aan de toevoeging van een multiplayer-modus — een functie die, hoewel grotendeels overbodig gezien het relatief lage aantal spelers — je kon gemakkelijk een paar extra uren uit een anders eenzame en vaak saaie ervaring halen.

Het is jammer dat Yanmo Games niet erg actief is geweest sinds AsHes voor het eerst zijn hoofd uit het zand heeft gestoken, aangezien een paar goed geplaatste tweaks zeker veel goeds zouden doen voor de reputatie van het spel op dit moment. Weer, we zijn nog steeds in de dageraad van zijn volledige release, dus wie weet? Misschien, met de juiste hoeveelheid TLC en toewijding, AsHes kan Valheim uit het water slaan en het iets geven om over na te denken. De rest, zoals ze zeggen, ligt in jouw capabele handen, team.