Novig verliest poging om sportcontracten buiten de gokwet van New York te houden

Op 10 november 2026 wees de Amerikaanse districtsrechter Colleen McMahon het verzoek van Novig om een voorlopige voorziening af tegen de procureur-generaal van New York, Letitia James, en functionarissen van de Gaming Commission van de staat. Zij concludeerde dat de contracten op sportevenementen geen swaps zijn in de zin van de federale grondstoffenwetgeving en dat New York een gokvergunning van de staat mag eisen of de notering en verhandeling ervan op de beurs van Novig mag verbieden.

Ludlow Exchange, dat onder de naam Novig opereert, had geprobeerd de handhaving door de staat te laten opschorten zolang de zaak liep. McMahon oordeelde dat het bedrijf niet had aangetoond waarschijnlijk in het gelijk te worden gesteld. Daarom kwam zij niet toe aan de overige vereisten voor een voorlopige voorziening: onherstelbare schade, de belangenafweging en het algemeen belang.

De Commodity Futures Trading Commission wees Ludlow Exchange op 16 juni 2026 aan als federale contractmarkt. Nadat Novig op 4 augustus 2026 contracten op sportevenementen voor klanten in New York had aangekondigd, spande het bedrijf de volgende dag een rechtszaak aan, vooruitlopend op handhaving, en vroeg het een dag later om een voorlopige voorziening. McMahon wees het verzoek om een tijdelijk verbodsbevel af op 11 augustus 2026.

Door de aanwijzing werd Novig zelf de federaal gereguleerde beurs, in plaats van een tussenpersoon die transacties naar een andere handelsplaats doorleidt. Op de beurs worden kopers en verkopers tegen dezelfde prijs aan elkaar gekoppeld; de beurs neemt niet de tegenovergestelde positie in bij transacties. Novig verdient aan vergoedingen van deelnemers, in plaats van de inzetten van verliezende klanten te behouden. Het sportaanbod omvatte voorspellingen van wedstrijdwinnaars, puntenspreidingen, totalen, combinatieweddenschappen en statistische uitkomsten voor individuele spelers. Vergelijkbare posities waren ook beschikbaar via conventionele apps van bookmakers.

Waarom de rechtbank het beroep op federale preëmptie afwees

Novig voerde aan dat de Commodity Exchange Act de CFTC exclusieve bevoegdheid geeft over swaps die op een aangewezen contractmarkt worden verhandeld, en dat deze wet daarom de gokwetten van New York opzijzet. Het bedrijf beriep zich op alle drie de vormen van preëmptie: uitdrukkelijke wettelijke uitsluiting, federale beheersing van het volledige rechtsgebied en strijd tussen verplichtingen op staats- en federaal niveau.

McMahon concludeerde dat sportuitslagen weliswaar als gebeurtenissen of onvoorziene omstandigheden kunnen gelden, maar niet samenhangen met een mogelijk financieel, economisch of commercieel gevolg in de contextuele betekenis die de definitie van een swap vereist. De bepalingen eromheen hebben betrekking op financiële belangen en risicobeheer. Recreatieve sportcontracten brengen daarentegen risico voor consumenten met zich mee, in plaats van de prijsrisico’s af te dekken die producenten van grondstoffen met behulp van termijnmarkten kunnen beheersen.

De federale aanwijzing bepaalde niet of deze specifieke producten swaps waren, en het beursmodel veranderde de uitkomst niet. McMahon oordeelde dat klanten nog steeds posities innamen op dezelfde sportuitslagen als waarop ze via conventionele bookmakers konden wedden. In wezen was het product van Novig dus sportweddenschappen, ondanks de terminologie van derivaten.

McMahon oordeelde bovendien, als alternatieve grond, dat zelfs als de contracten swaps waren, de federale exclusiviteit de bevoegdheid van de CFTC over vergunningverlening aan beurzen en hun bedrijfsvoering zou beschermen, zonder de gokregels van de staten opzij te zetten wanneer die terloops van toepassing zijn op weddenschappen via de beurs. Ook de argumenten over federale beheersing van het volledige rechtsgebied en strijd tussen wetgeving werden verworpen.

Vergunning en geografische afbakening blijven mogelijkheden

McMahon verwierp het argument van Novig dat naleving van zowel de staats- als de federale wet onmogelijk was. Het bedrijf kon een gokvergunning van New York aanvragen en de toegang tot zijn dienst geografisch beperken tot klanten die zich fysiek in de staat bevinden, terwijl het zijn aangewezen contractmarkt bleef exploiteren. Een vergunning zou ook het door Novig aangevoerde conflict oplossen tussen de beperking van New York op gokadministratie en de federale administratieverplichtingen voor beurzen, omdat de beperking van de staat betrekking heeft op gokactiviteiten die niet bij wet zijn toegestaan.

Novig verkreeg in 2023 eerder een vergunning als aanbieder van online sportweddenschappen in Colorado, maar gaf die terug toen het bedrijf overstapte op een strategie als federaal gereguleerde beurs. Volgens de analyse van de rechtbank hoeft een beschikbare nalevingsmogelijkheid niet de meest praktische of kosteneffectieve optie te zijn om een beroep op onmogelijkheid te weerleggen.

Een panel van de Second Circuit dat verzoeken behandelt, heeft al verzoeken om een voorlopige voorziening in afwachting van hoger beroep afgewezen in verwante zaken van Kalshi en Coinbase, waarin in wezen dezelfde kwesties aan de orde waren. Een panel dat de zaak ten gronde behandelt, zal zich over de kwestie buigen; een datum voor mondelinge pleidooien is nog niet vastgesteld. Voor Novig blijven toestemming van de staat of het uitsluiten van de betwiste contracten in New York de praktische route naar naleving, terwijl de verwante beroepszaken het bredere argument voor federale bescherming toetsen.