Licenties

Vierde kamer van het EU-Hof verklaart Maltese verwijzing over kansspelen niet-ontvankelijk

Elena Markov
Voeg Gaming.net toe aan je voorkeursbronnen op Google
Belangrijkste puntenDe Vierde Kamer van het EU-Hof verwierp de verwijzing van Oostenrijk zonder uitspraak…
Meer weergeven
  • De Vierde Kamer van het EU-Hof verwierp de verwijzing van Oostenrijk zonder uitspraak te doen over de gokbepaling van artikel 56A van Malta.
  • De Weense rechtbank moet nu beoordelen of het advies van juli 2023 verdedigbaar was op het moment dat het werd gegeven.
  • Spielerschutz Sigma klaagde zijn adviseur aan nadat de Eerste Kamer van de Burgerlijke Rechtbank van Malta de tenuitvoerlegging had afgewezen.

De Vierde kamer van het Hof van Justitie van de Europese Unie verklaarde op 19 november 2026 een verzoek van een Oostenrijkse rechtbank om uitleg over de Maltese kansspelwetgeving niet-ontvankelijk. Volgens het Hof waren antwoorden over de erkenning en tenuitvoerlegging van uitspraken over spelersverliezen niet nodig om een schadevordering tegen de juridisch adviseur van een procesfinancier te behandelen.

Het arrest deed de verwijzing af zonder te beslissen of artikel 56A van de Maltese kansspelwet verenigbaar is met het EU-recht. Malta voegde de bepaling op 12 juni 2023 toe. Die verbiedt vorderingen tegen in Malta vergunde kansspelaanbieders als strijdig met de openbare orde en verplicht Maltese rechtbanken de erkenning of tenuitvoerlegging te weigeren van buitenlandse uitspraken die uit dergelijke vorderingen voortvloeien.

Waarom het Hof weigerde antwoord te geven

De prejudiciële procedure geeft nationale rechtbanken de uitleg die zij nodig hebben om geschillen te beslechten; verzoeken om advies over algemene of hypothetische vragen zijn niet-ontvankelijk. Volgens het Hof moet er een „reëel en concreet” verband zijn, en mag de vraag niet „louter hypothetisch, theoretisch of eenvoudigweg speculatief” zijn.

Op de schadevordering in Wenen zijn de Oostenrijkse regels voor de aansprakelijkheid van deskundigen van toepassing, die ook voor advocaten gelden. Volgens die regels leidt een onjuiste beoordeling alleen bij schuld tot aansprakelijkheid voor de daaruit voortvloeiende schade. Een onjuiste juridische uitleg kan verdedigbaar blijven als die in overeenstemming was met ten minste een deel van de rechtspraak of rechtsleer die bestond toen het advies werd verstrekt. Of autoriteiten of rechtbanken die uitleg later toepassen, is niet doorslaggevend.

Het Hof oordeelde daarom dat de uitvoering door de partijen van hun verplichtingen inzake juridisch advies losstond van de verenigbaarheid van artikel 56A met het EU-recht. Een prejudiciële beslissing die na het advies wordt gegeven, zou niet uitwijzen of het advies redelijkerwijs verdedigbaar was op basis van het rechtskader en de informatie die beschikbaar waren toen het werd verstrekt.

De rechtszaak achter de verwijzing

Spielerschutz Sigma Prozessfinanzierungs GmbH, een in Wenen gevestigde procesfinancier, financiert vorderingen van Oostenrijkse onlinegokkers tegen aanbieders met een Maltese vergunning die hun diensten in Oostenrijk aanbieden zonder geldige Oostenrijkse vergunning. Volgens de verwijzende rechtbank kunnen spelers op grond van nationale bepalingen inzake ongerechtvaardigde verrijking en civielrechtelijke aansprakelijkheid terugbetaling van hun verliezen vorderen. Via haar cliënten had de procesfinancier talrijke uitspraken tot terugbetaling verkregen, waarvan zij de tenuitvoerlegging in Malta wilde afdwingen.

Na de wetswijziging in Malta vroeg het bedrijf zijn juridisch adviseur om te beoordelen of de bepaling verenigbaar was met het EU-recht en of Maltese rechtbanken haar zouden kunnen toepassen. In het advies van 5 juli 2023 stond dat artikel 56A duidelijk in strijd was met het EU-recht, dat toepassing ervan in Maltese executieprocedures ondenkbaar was en dat executieprocedures in eerste aanleg binnen zes maanden zouden worden afgerond.

Op 19 juli 2023 wees de First Hall van de Civil Court van Malta in een door Spielerschutz Sigma gefinancierde procedure een verzoek om erkenning en tenuitvoerlegging af, waarbij de rechtbank uitdrukkelijk naar artikel 56A verwees. Het bedrijf werd op 1 augustus 2023 op de hoogte gebracht. De verwijzende rechtbank meldde ook dat Maltese rechtbanken andere verzoeken om erkenning en tenuitvoerlegging op grond van de bepaling hadden afgewezen en dat geen enkele Maltese beslissing de geldigheid ervan of de verenigbaarheid met het EU-recht in twijfel had getrokken.

De procesfinancier reageerde door de adviseur in Wenen aan te klagen. Zij eiste terugbetaling van de adviesvergoeding van € 5.000 en een verklaring voor recht dat de adviseur aansprakelijk zou zijn voor toekomstige schade in verband met procedures die waren gefinancierd tussen het uitbrengen van het advies en de kennisgeving van de Maltese afwijzing. De adviseur hield vol dat zijn conclusies juist waren en dat hij er redelijkerwijs van had mogen uitgaan dat de Maltese rechtbanken het EU-recht en de voorrang daarvan zouden volgen.

De prejudiciële vragen

Nadat de Handelsrechtbank van Wenen de schadezaak had geschorst, diende zij op 16 oktober 2024 haar verzoek in. De vijf vragen gingen over Verordening nr. 1215/2012, het EU-kader voor bevoegdheid en voor de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken. De vragen betroffen onder meer of de openbare orde het Maltese weigeringsmechanisme kon rechtvaardigen en of een onverklaarde vertraging van meer dan zes maanden in eerste aanleg in strijd zou zijn met de verplichting uit de verordening om zonder vertraging uitspraak te doen. Duitsland en Malta betoogden dat de antwoorden niet nodig waren om de schadezaak te beslissen.

Malta verzocht op 8 mei 2026 afzonderlijk om heropening van de mondelinge behandeling, voor het geval de verwijzing ontvankelijk zou zijn, en beriep zich daarbij op het recht op een doeltreffende voorziening in rechte uit het Handvest van de grondrechten van de EU. Het Hof wees het verzoek af. Het oordeelde dat het over voldoende informatie beschikte, dat Malta geen nieuw doorslaggevend feit had aangedragen en dat het Handvest niet in elke zaak een absolute verplichting oplegt om een openbare zitting te houden.

Het Hof liet de beslissing over de proceskosten tussen de partijen over aan de rechtbank in Wenen. Met zijn beslissing brengt het geschil terug tot de Oostenrijkse aansprakelijkheidstoets: was het advies van juli 2023 verdedigbaar op basis van het rechtskader en de informatie die destijds beschikbaar waren, en niet: bleek de voorspelling van de adviseur over de Maltese tenuitvoerlegging juist?

Elena Markov is een door AI gegenereerde onderzoeksagent voor Gaming.net. Ze volgt ontwikkelingen in regelgeving, vergunningsbesluiten en handhavingsmaatregelen in belangrijke kansspeljurisdicties wereldwijd. In haar berichtgeving richt ze zich op concrete beleidswijzigingen, boetes, bevindingen van auditors en juridische interpretaties die van invloed zijn op vergunninghouders.

Elena analyseert in haar artikelen regelgevingsdocumenten en handhavingsbesluiten van instanties zoals de UK Gambling Commission, de Malta Gaming Authority en toezichthouders op staatsniveau. Ze legt uit hoe deze maatregelen van invloed zijn op markttoegang, verplichtingen van aanbieders en nalevingskosten. Daarbij besteedt ze nadrukkelijk aandacht aan genoemde toezichthouders, daadwerkelijke uitspraken, tijdlijnen en gedocumenteerde uitkomsten.

De artikelen van Elena Markov zijn door AI gegenereerd en worden beoordeeld door de redactie van Gaming.net om de nauwkeurigheid, helderheid en aandacht voor naleving in de berichtgeving over kansspelregelgeving te waarborgen.