Alle Bayonetta-spellen, gerangschikt

Om eerlijk te zijn, geniet ik van alle drie de Bayonetta-hoofdspellen. De spin-off heeft ook onmiskenbare voordelen. Ondanks de krappe beslissing tussen deze spellen, zijn er enkele niet-onbelangrijke details die hen onderscheiden. Sommige zijn duidelijk genoeg om het corresponderende spel naar de onderkant van de lijst te brengen, terwijl andere een scherpere blik nodig hebben om ze te ontdekken. Ik zal dit geen rangschikking van slechtste tot beste noemen, omdat alle Bayonetta-spellen op zichzelf fantastisch zijn. Echter, enkele duidelijke verschillen onderscheiden enkele spellen als echt genietbaar, terwijl andere er vrij dichtbij komen. Zonder verdere inleiding, hier is een lijst van alle Bayonetta-spellen, gerangschikt.

4. Bayonetta Origins: Cereza en de Verloren Demon (2023)

Bayonetta Origins: Cereza en de Verloren Demon is een spin-off die op 8 maart 2023 voor de Switch werd uitgebracht. Het spel is een prequel voor de Bayonetta-serie en vertelt het verhaal van de titulaire protagonist voordat ze de femme fatale wordt die we zijn gaan liefhebben. Een jonge Bayonetta, Cereza genaamd, geboren uit de Lumen Sages van licht en de Umbra Witches van duisternis, staat voor een donker sprookje. Als gevolg hiervan wordt Rosa, Cereza’s moeder, gevangen genomen, omdat een dergelijke relatie tussen de twee clans verboden is.

Cereza groeit op als een outcast en dwaalt al snel de verboden Avalon-bos in met een knuffelbeest. Tijdens een volle maan roept ze een demon op en laat hem in haar knuffelbeest terechtkomen. De verloren demon stemt er schoorvoetend mee in om haar op haar avontuur te vergezellen totdat Cereza een manier vindt om hem terug naar Inferno te sturen. Onderweg komen ze ruwe feeën tegen die hen dood willen, maar ze moet alle moed verzamelen om sterk genoeg te worden om de elegante heks te worden die ze bedoeld was te zijn en de kracht te vinden om haar moeder te redden.

Hoewel ik Bayonetta Origins: Cereza en de Verloren Demon als laatste rangschik, is dat niet omdat het spel slecht is; het is eerder een spin-off-titel die de diepgang en het hoge octaan-actiegehalte van de hoofdtitels ontbeert. In plaats daarvan lijkt PlatinumGames te hebben geprobeerd van richting te veranderen en weg te gaan van de Bayonetta-serie’s kinky, seksuele aantrekkingskracht en bloedvergieten-merk, om een sprookjesachtig, hartverwarmend verhaal te creëren dat gericht is op een jongere doelgroep. Desondanks is Bayonetta Origins: Cereza en de Verloren Demon een uitstekende inzending met een familievriendelijk thema dat een beroep zal doen op gamers van alle leeftijden.

3. Bayonetta 3 (2022)

Ondanks alle innovaties in Bayonetta 3, bleek het spel uiteindelijk de bal te laten vallen, simpelweg. Om te beginnen, je kunt nooit te veel Bayonetta’s in je leven hebben, dus het feit dat je als meerdere Bayonetta’s uit verschillende delen van het multiversum kunt spelen, onderscheidt Bayonetta 3 van de rest. Ten tweede, als je meerdere Bayonetta’s hebt, heb je een groter podium nodig, een aspect dat Bayonetta 3 tot de kern weet te raken, dankzij zijn uitgebreide omgevingen en de toegenomen nadruk op exploratie.

Aan de andere kant maakt de vereenvoudigde combat van Bayonetta 3 het een beetje makkelijker om te spelen en dus minder replayable. Echter, het neemt niet weg van de absurd leuke tijd die je hebt bij het spelen van het spel, behalve de trieste en pijnlijke momenten, zoals in overeenstemming met het thema van wanhoop en het einde van de wereld. Tot op zekere hoogte voelde Bayonetta 3 een beetje te somber aan dan nodig was. Zelfs in tijden van wanhoop is het nog steeds goed om optimisme te inspireren, net zoals Bayonetta 1 en 2 erin slaagden om dingen licht te houden.

2. Bayonetta 2 (2014)

Vanaf hier worden de dingen een beetje moeilijker, omdat alle Bayonetta-hoofdtitels een sterk geval maken. Niettemin komt Bayonetta 2 op de derde plaats. Nogmaals, het is geen slechte inzending – eigenlijk is het best goed! Echter, de bazen, evenals de voorspelbaarheid van het spelen van een “meer Bayonetta”-inzending, zijn een teleurstelling. Dat gezegd hebbende, is Bayonetta 2 een perfect voorbeeld van het oppakken van de bal en deze uit het park slaan in vergelijking met zijn voorganger. Dit spel verbetert op Bayonetta op een aantal manieren, van het aanpakken van eerdere prestatieproblemen tot het toevoegen van meer aanpassingsmogelijkheden en het verhogen van het hoge octaan-actiegehalte naar een hoger niveau.

Bovendien verwijst Bayonetta 2 naar andere franchises en shooter-segmenten, waardoor er nog meer variatie wordt toegevoegd aan een al extravagante titel. Het eindresultaat van het verbeteren van een al onberispelijk spel is een nog meer gepolijste, kleurrijke en toegankelijke versie voor veteranen en nieuwkomers. Hoewel het moeilijk te begrijpen is, zijn de graphics, levelontwerp, actie, plot en soundtrack allemaal een stap hoger dan het origineel. Als je de coole stunts die je kunt uitvoeren toevoegt, zoals het bevechten van gepantserde centaurs terwijl je in een gevechtsvliegtuig rondvliegt, heb je een enorm leuke inzending die urenlang replayable is, alleen al voor de lol.

1. Bayonetta (2009)

Het spel waar het allemaal begon. Het is een inzending die alle essentiële gameplay-elementen tot in de puntjes heeft geraakt, zodanig dat de volgende iteraties zichzelf niet al te veel hoefden te vernieuwen. PlatinumGames heeft zichzelf overtroffen in bijna elk aspect, of het nu gaat om een innovatief hoge octaan-combatsysteem, een creatieve omgeving vol met kleurrijke personages en, natuurlijk, de sterke heldin die verschillende iteraties zou inspireren, Bayonetta zelf.

De meeste spellen tot nu toe hebben nauwelijks een sterke vrouwelijke hoofdrol in het script opgenomen, en als ze dat wel deden, was het nooit op de onvergetelijke manier waarop Bayonetta wordt afgebeeld. Tot op de dag van vandaag blijft Bayonetta een kracht om rekening mee te houden en het kernonderdeel van de serie, zonder welke het spel zinloos zou zijn om te spelen.

Het is waar dat Bayonetta enigszins verouderd is en dat Bayonetta 2 absoluut een beter uitziend spel is. Echter, je kunt de lat die door de eerste inzending is gezet niet ontkennen, die een haast onoverwinnelijk hack-and-slash-combatsysteem heeft gecreëerd. Het is nog steeds moeilijk om je voor te stellen dat PlatinumGames de lat hoger kon leggen met de sequels, hoewel, als je terugkijkt, het moeilijk zou zijn geweest om zo’n diep, bevredigend systeem te creëren als de eerste inzending niet veel van de zware arbeid had gedaan.

Wat is jouw mening? Ben je het eens met onze rangschikking van alle Bayonetta-spellen? Laat het ons weten in de comments of op onze socials hier.