5 Videogameconsoles die je misschien niet kende

Naast de voor de hand liggende koplopers in de voedselketen, zijn er, of we het nu leuk vinden om ze te erkennen of niet, nogal wat underdog-videogameconsoles in het wild. En het feit is, met Sony, Microsoft en Nintendo die de wind uit de zeilen nemen van bijna elk opkomend stuk hardware dat durft te spreken, betekent dit dat veel sterke kandidaten enigszins in de schaduw worden gesteld.

Dat gezegd hebbende, verdienen niet al deze consoles eeuwige lof. En sommige, geloof het of niet, blijven vastgeplakt aan de achterste steegje van de markt, terwijl ze, als je ernaar kijkt vanuit alle hoeken, eigenlijk niet daar thuishoren. Maar laten we doorgaan en dit omzetten in enkele schone voorbeelden van dergelijke omstreden apparaten. Hier zijn, naar onze mening, vijf van de slechtste videogameconsoles die je waarschijnlijk niet kende.

5. Casio Loopy

Terug in 1995 probeerde Casio, een bedrijf dat beroemd is om het ontwikkelen van rekenmachines en toetsenborden, om in te breken in de gamemonopolie. Als resultaat hiervan werd de Loopy geboren, die voornamelijk was gebouwd om de vrouwelijke gamer aan te spreken. Maar ondanks het feit dat het doelpubliek al was besloten, deed de console het niet zo goed, wat leidde tot het stoppen van de productie in 1998.

In de vier jaar dat de Loopy bestond, had de console slechts 10 speelbare games om uit te kiezen. Maar het unieke verkoopargument was gebouwd rond de stickers die de hardware zelf afdrukte. Niettemin was het gedoemd om te floppen, aangezien Casio een van zijn eerste consoles zag verdwijnen voordat het zelfs maar Japan had verlaten.

4. Pioneer LaserActive

Om te denken, in 1994 was het de PlayStation One die de nieuwe benchmark zette voor aspirant-videogameontwikkelaars. Met een lanceerprijs van $299, was het zowel betaalbaar als de moeite waard, gezien de next-level-functies. Maar stap terug een paar maanden, naar 1993, en het was eigenlijk de Pioneer LaserActive die een klein deel van de wereld in spanning hield.

De Pioneer LaserActive had een overweldigende prijskaartje van $970, waarmee het een van de duurste consoles van zijn tijd was. Vanwege dit, overleefde het slechts een paar jaar voordat het uit fazit ging. De 10.000 eenheden die waren gebouwd, hadden echter de mogelijkheid om verschillende soorten media af te spelen, waardoor ze veel meer waren dan een doorsnee gameconsole. Maar gezien het $970-prijskaartje, is het begrijpelijk waarom het moeite had om te overleven nadat de PlayStation de spotlights had gestolen.

3. Panasonic 3DO

Om Sega en Nintendo, twee reuzen van de nineties-gaming, te overtreffen, vormde Electronic Arts-oprichter en ondernemer Trip Hawkins de Panasonic 3DO, een alles-in-één-machine die uiteindelijk voor $700 per stuk werd verkocht. Maar ondanks de hoge detailhandelsprijs, verkocht de console ongeveer twee miljoen eenheden in Noord-Amerika.

Hoewel de 3DO relatief goed presteerde gezien de prijs, leidde de felle concurrentie met rivaliserende facties tot het verval van de console. Rond 1996 accepteerde Hawkins zijn falen, waarbij hij beweerde dat het gebrek aan coördinatie tussen de console en zijn ontwikkelaars gedeeltelijk de reden was voor zijn ondergang. Plus, het feit dat het $700 was, hielp niet echt.

2. Philips CD-i

Om duidelijk te zijn, staat Nintendo niet toe dat concurrerende gamebedrijven zijn werk gebruiken. Dit is al decennia lang het geval, aangezien het enigszins beschermend is over zijn award-winnende gezichten en soundtracks. Niettemin slaagde een platform er ooit in om de draagbare reus te charmeren. Maar we hebben het over 1990, toen uitgevers duizenden dollars konden rekenen en verwachten dat ze ermee weg zouden komen.

De Philips CD-i, met Nintendo’s zegen, lanceerde met games zoals Zelda: The Wand of Gamelon en Link: The Faces of Evil. Met een prijs van $1000, werd de console snel het duurste stuk gereedschap genoemd. En om een lang verhaal kort te maken—het bezweek aan de extreem harde concurrentie in 1998. Dus, niet helemaal het sprookjeseinde dat Philips had gehoopt.

1. Sega 32X

Omdat wie niet van een mysterieuze console-add-on houdt die eruitziet als een gatmaker, recht? Dat is de basis voor de Sega 32X, en mensen proberen nog steeds uit te vogelen waar het voor is. Hoewel, van wat Sega het in 1994 marketeerde, was het absoluut gebouwd om twee console-generaties te overbruggen. Die, natuurlijk, waren de Genesis en de Saturn.

In twee jaar bracht de Sega 32X slechts 34 originele games uit. Aangezien het een overbodige en omvangrijke add-on voor de Genesis was, voelden mensen het doel niet. En dus, voordat het ooit echt van de grond kwam, kwam de Sega Saturn om alle glorie op te eisen. De Sega 32X, aan de andere kant, werd niets meer dan een slecht geheugen.

Dus, wat is jouw mening? Ben je het eens met onze top vijf? Laat het ons weten op onze socials hier of in de reacties hieronder.

Op zoek naar meer inhoud? Je kunt altijd een van deze lijsten bekijken:

5 Best PlayStation Exclusives of All Time, Ranked