5 Beste Wolfenstein Games Aller Tijden, Gerangschikt

Wanneer je terugdenkt aan het ontstaan van het FPS-genre, zou de Wolfenstein-franchise je te binnen moeten schieten. Als dat niet zo is, zou Doom je te binnen moeten schieten; als geen van beiden je te binnen schiet, moeten we je kennis over videogames maar even opfrissen. Maar wat is een betere manier om dat te doen dan met de vijf beste Wolfenstein-games aller tijden, gerangschikt. Welke, in feite, een van de oudste en langstlopende videogamegenres aller tijden is, oorspronkelijk uitgekomen in 1981.

We zijn geen wiskundigen, maar dat betekent een 41-jarige periode in 2022. Tijdens deze periode bracht Wolfenstein 13 complete game-uitgaven uit voor zijn franchise. Het is zonder twijfel dat Wolfenstein een monumentale franchise is, zelfs waardig voor de hal van faam. Dit wordt niet alleen toegeschreven aan zijn lange carrière, maar ook aan hoeveel het het FPS-genre heeft beïnvloed en gevormd. Zonder Wolfenstein zou je waarschijnlijk niet sommige van je favoriete titels zoals Call of Duty of zelfs Doom spelen. Met zo veel geschiedenis en status is het tijd om te zien welke de beste Wolfenstein-games aller tijden zijn.

5. Wolfenstein: The Old Blood

Een van de enige losse uitgaven in de Wolfenstein-serie kwam als een verfrissende adem. Dat is Wolfenstein: The Old Blood, dat fungeert als een losse prequel, na The New Order, en voor The New Colossus. Deze keer was het verhaal niet het anker, het was de gameplay. MachineGames keerde terug naar hun roots met Wolfenstein: The Old Blood, door een snelle, avontuurlijke FPS te leveren die nog steeds stealth-gameplay incorporeerde.

Het arsenaal aan wapens voegde toe aan de pret, en we kunnen niet vergeten onze trouwe Pipe. Die, dankzij zijn multitool-doel, ons meer dan eens heeft gered. Wat het spel echt afmaakte, waren de Wolfenstein 3D-geïnspireerde Nightmare Levels. Dit is niet alleen een eerbetoon aan het spel, maar ook een fantastische nostalgie die ons in staat stelt om terug te denken aan een van de oorspronkelijke titels van de franchise. Al met al was het spel niet foutloos en had het enkele fouten, maar het keerde terug naar zijn roots op meer manieren dan één, wat we uiteindelijk waarderen.

4. Return To Castle Wolfenstein

Na de release van Wolfenstein 3D en Spear of Destiny in 1992, had de serie ironisch genoeg een periode van rust. Het volgende spel kwam pas negen jaar later uit in 2001 met Return to Castle Wolfenstein. De wachttijd was zeker de moeite waard, want het spel bracht de franchise terug in de schijnwerpers en zette het op een goede koers voor toekomstige uitgaven. Bovendien bood de kasteelsetting een reeks sci-fi-mogelijkheden voor het spel, wat ongetwijfeld passend is voor de sfeer.

Geen verrassing, het spel maakte het beste gebruik van de sci-fi-setting – met zijn vijanden. In plaats van alleen in gevechten te belanden met nazi’s, had je een verscheidenheid aan vijanden om tegen te vechten, die anders speelden dan de meeste basis-NPC-gevechten. Er waren zombies, mechanische honden, super-soldaten en zelfs dat vreemde zwevende X-wezen, wat voor zijn tijd best inventief was. Dit, in combinatie met het sterke niveau-ontwerp en de verhaallijn, gaf ons een grondige Wolfenstein-titel voor het eerst in bijna een decennium.

3. Wolfenstein 3D

Het is tijd om je kennis over videogames op te frissen met Wolfenstein 3D, onze keuze voor de derde beste Wolfenstein-games aller tijden. Wolfenstein 3D was het eerste van een lange lijst van belangrijke games die het 3D-FPS-genre karakteriseerden, en inspireerde andere titels zoals Doom en Quake. De release in 1992 veranderde volledig hoe ontwikkelaars naar FPS-games keken. Wolfenstein 3D‘s benadering was om een snelle FPS te maken met diverse niveaus die niet alleen één pad hebben.

In plaats van de saaie en rechttoe rechtaan-stijl van FPS op dat moment, bracht Wolfenstein 3D een element van mysterie naar zijn FPS. Spelers moeten daadwerkelijk verkennen, niet wetend wanneer een vijand of tien zich achter een hoek of achter een deur zou verstoppen. Het maakte spelers voorzichtig met hun beslissingen, of klaar om te reageren op een moment van kennisgeving. Wat nu het brood en de boter is van FPS-games zoals Call of Duty en Battlefield. Zonder Wolfenstein 3D zou het FPS-genre er waarschijnlijk heel anders uitzien en spelen dan het vandaag doet.

2. Wolfenstein II: The New Colossus

Wolfenstein II: The New Colossus, net als Return to Castle Wolfenstein, slaagt door te bouwen op wat al werkt. Deze keer was het gebaseerd op Wolfenstein: The New Order, wat een fantastisch spel was. Dat betekende dat het volgen van het spel een uitdaging vormde en het overtreffen ervan nog moeilijker zou zijn. We kunnen met vertrouwen zeggen dat The New Colossus onze verwachtingen van het vorige spel heeft ingelost, en in sommige gevallen overtroffen.

Alles in het spel was tot een wetenschap teruggebracht en werd vervolgens feilloos uitgevoerd. De niveaus voelden leuk en soms ontspoord aan, het schieten was snel en constant, en het verhaal was een emotionele achtbaan met een bevredigend einde. Al met al was het spel een verbetering ten opzichte van The New Order, wat duidelijk is waarom het de verwachtingen van de meeste spelers heeft ingelost. We zijn het spel niet aan het bekritiseren met deze ranking en voelen dat het terecht als het beste Wolfenstein-spel aller tijden kan worden beschouwd – maar het grootste deel van de grootheid van het spel wordt toegeschreven aan zijn voorganger.

1. Wolfenstein: The New Order

Hier heb je het, Wolfenstein: The New Order is onze keuze voor de beste Wolfenstein-games aller tijden. We hebben eerder gezegd dat het spel veel krediet verdient voor het beïnvloeden van de daaropvolgende titel, maar wat heeft het precies bereikt dat zo geweldig was? Ten eerste, in plaats van midden in de Tweede Wereldoorlog te zitten, speelt The New Order zich af erna. In dit alternatieve universum hebben de nazi’s de oorlog gewonnen, waardoor de omvang van het verhaal volledig verandert.

MachineGames heeft dit concept volledig gerealiseerd, door het tot leven te brengen in The New Order. Vanaf het begin word je ondergedompeld in een sfeer die echt aanvoelt alsof de As de oorlog heeft gewonnen. Dit wordt verder versterkt door de persoonlijkheden van de personages en de gevolgen van de verhaalkeuzes die het verhaal in constante beweging houden. Het was riskant, maar het is uiteindelijk met vliegende kleuren geslaagd.

Om alles in een mooi pakket te verpakken, heb je aanpasbare wapens en een boeiend melee-systeem dat de sfeer van de oorspronkelijke Wolfenstein-games vasthoudt. Wolfenstein‘s grootheid, over alle spellen heen, kan worden gevonden in The New Order, en aangezien het dit deed voordat The New Colossus uitkwam, krijgt het de cake.

Wat is jouw mening? Ben je het eens met onze top vijf? Welke andere Wolfenstein-games denk je dat in de top vijf zouden moeten staan? Laat het ons weten in de reacties hieronder of op onze socials hier!