MIO: Memories In Orbit Review (PS5, Xbox Series X/S, Switch 2, Switch, & PC)

De Ori-serie had zo’n unieke kleurenpalet, ik was niet zeker of enig spel zijn grandeur kon evenaren. Maar ik moet mijn mening herzien na het zien van MIO: Memories In Orbit. Al bij de eerste blik neemt de opvallende waterverf-achtige kunststijl je adem weg. Voordat je dieper ingaat op de mechanismen en platformfysica, maken de visuele effecten al een thuis in je hart, geest en ziel. Maar er zijn nog veel platform-Metroidvanias die de afgelopen jaren aan populariteit hebben gewonnen. 

Onlangs heeft Hollow Knight de harten van gamers gestolen, samen met zijn Silksong-sequel. Zijn competentie en verbazingwekkende status als indie hebben het verschillende gewaardeerde prijzen bezorgd, waaronder de Game of the Year 2025 Steam-prijs en de “Beste spel waar je niet goed in bent.” Durf ik te zeggen dat MIO: Memories In Orbit misschien wel de laatste gaat worden, voor iedereen die zijn meesterschap over precisieplatformen en brutale gevechten wil verwerven. 

Hoe zeg je dat, “een spel met veel lagen?” Eentje dat zijn charme en neiging tot emotionele intrige op je af laat werken. Gesp ik, je bent in voor een wilde rit, recht nadat je een kant van onze MIO: Memories In Orbit -recensie hebt gelezen.

Bladzijde keren

In plaats van Hollow Knight‘s kleine insecten-achtige krijger, kiest MIO: Memories In Orbit ervoor om zijn verhaal te structureren rond een kleine robot. Draden steken uit je kleine hoofd, die eruit zien als haren die je helpen bewegen en vechten tegen slechteriken. Je bent de titulaire MIO en hebt geen herinneringen aan het verleden, maar het heden is duidelijk. Het ruimteschip, genaamd The Vessel, waarin je wakker bent geworden, is op het punt van vernietiging. Het drijft doelloos in de ruimte, de robotbewoners zijn kwaadaardig geworden. 

Enkele vriendelijke NPCs onthullen hoe verwoestend de tijden zijn: de wanhoop die harten en geesten heeft uitgeput en de bewakers van The Vessel, genaamd Pearls, onmogelijk heeft gemaakt om The Vessel naar zijn bestemming te sturen. Misschien kun je, als je deze Pearl-wezens vindt, ontdekken wat er hier is gebeurd en hoe je het kunt repareren. Je kunt The Vessel redden, samen met de AI, die dit als thuis beschouwen. 

Wanhoop bewijst zich als hardnekkig in de dialogen die je tegenkomt en de teksten die je onderzoekt, verspreid over The Vessel. Kleine stukjes hoop ook, maar gevaarlijk dun. Verval is niet alleen geschreven in het verhaal dat je ontdekt, maar in de omgeving die je verkent. Vijandige flora en fauna verweven met de metalen architectuur en de sci-fi, verouderde technologie van The Vessel. De tegenstelling tussen het organische en het industriële is surrealistisch, waardoor een unieke achtergrond ontstaat, die nog meer wordt versterkt door het kunstontwerp.

Emotionele achtergrond

MIO: Memories In Orbit gebruikt levendige kleuren en ontwerp om zijn omgevingen te illustreren, wat sterk verschilt van het vertelde verhaal. Op sommige plaatsen wordt langzame, melancholische muziek begeleid door je exploratie. En de realiteit van het verval om je heen is nooit te ver weg van gedachten. Maar ook, opvallende artistieke keuzes geïnspireerd door schilderijen verzachten het hart en de ziel met vreugde en verwondering. Het is bijna alsof overweldigende hoop in wat kan worden gezien, maar duidelijk heel anders is dan wat wordt ervaren door de mensen hier. Klinkt bekend? 

Ik zal zeggen, bereid jezelf voor op een rollercoaster-rit. Meer nog door het audiovisuele aspect van MIO: Memories In Orbit. Het overtreft zichzelf echt, met een prachtig uiterlijk in de unieke biomen die je bezoekt, en de emotionele muziek die aanzwelt tijdens intense vijandelijke ontmoetingen. 

Een groot deel van het verhaal wordt verteld via de omgeving, en door nieuwsgierige exploratie van jezelf. Je moet misschien uit de weg gaan om geheimen en verborgen paden te ontdekken, zoals Metroidvanias vaak eisen. Terwijl er maar een paar omgevingen beschikbaar zijn voor je, openen nieuwe vaardigheden en upgrades nieuwe omgevingen. En na verloop van tijd verbinden nieuwe gebieden zich met oudere om een naadloos mozaïek van shortcuts, allure en kunst te creëren. 

Bewegen met gratie

Aanvankelijk krijg je een enkele basisaanval en een dubbele sprong. Vervolgens ontgrendel je nieuwe gevechts- en traversievaardigheden. Het is allemaal vrij standaard. Zo kan iedereen met ervaring met Metroidvanias gemakkelijk instappen. Het platformen is vrij precies. Je kunt niet wegkomen met kleine fouten. Zelfs onjuist getimede sprongen zullen je kosten. Het is allemaal goed en wel als een spel het kan ondersteunen met slim ontwerp. MIO: Memories In Orbit vernieuwt constant zijn horizontale en verticale platforms, met leuke ontwerpen, zoals een letterlijke ruggengraat. 

Dit zijn geen gewone kamers, maar echte, verbonden, unieke biomen die bloeien met vegetatie, verre dieren, robots en lagen van statische en bewegende platforms. Aangezien de beweging naadloos en vloeiend is, zal je van het platformen genieten. En later worden geavanceerde platformtechnieken ontgrendeld. Luchtige mobiliteit wordt strategischer en leuker. Het gebruik van een haak wordt heel handig om lastige hindernissen en obstakels te ontwijken. Misschien voelt het tempo een beetje langzaam. Sommige traversievaardigheden kunnen te lang worden opgesloten. En tegen die tijd ben je gewend geraakt aan je initiële bewegingen. Maar over het algemeen voelt het platformen vrij goed aan, vooral in lastige gebieden.

De zuivering

Gevechten, aan de andere kant, zouden eenvoudig genoeg moeten zijn om te leren. Meesterschap, echter, kan een beetje lastig zijn voor beginners, vooral tegen bazen. Hoe dan ook, de robotvijanden die je zult bevechten, zijn gevarieerd genoeg. Het kost alleen een paar hits om ze te verslaan. Maar sommigen kunnen irritant zijn, vooral de luchtgebonden, en kunnen soms meer overvallig aanvoelen dan anderen. Toch voeren ze eerlijke gevechten en belonen ze je voor je moeite met in-game-valuta en buffs. 

Buffs zullen afhankelijk zijn van de geselecteerde modificatoren, die de upgrades voor MIO: Memories In Orbit zijn. Ze zijn vrij veelzijdig, van het traditionele buffen van je gezondheid en schade tot meer verfijnde upgrades, zoals het verwijderen van de UI voor een beter zicht op het scherm. Let op, modificatoren hebben beperkingen. Je kunt er maar een bepaald aantal van gebruiken, afhankelijk van je huidige niveau. En dit kan zijn voor- en nadelen hebben. Aan de ene kant helpt het je om strategischer te zijn in het toewijzen van upgrades in overeenstemming met je speelstijl. Maar het kan ook beperkend aanvoelen, zoals bedoeld, waardoor je wordt buitengesloten van echt leuke opties.

Baas

Met je basiscombo moet je het redelijk goed doen. En meng er luchtgevechten, neerwaartse en opwaartse slagen doorheen, en je bent goed op weg om de kwaadaardige AI van The Vessel te verslaan. De uitdaging komt tijdens baasontmoetingen. Verbluffende ontwerpen en verschijningen daargelaten, sommigen kunnen een echte uitdaging zijn. Ze kunnen je urenlang laten worstelen met hun gezondheidsbalken, en je nog steeds verschillende keren laten falen, waardoor je geduld wordt getest en je uiteindelijk opgeeft. Maar omdat het nog steeds zo soepel en vloeiend aanvoelt, en omdat het dichter bij het nemen van een baas komen een vreemd, extatisch gevoel heeft, ga je door. Je blijft de getelegrafeerde aanvals patronen onthouden totdat je uiteindelijk de timing en precisie te pakken krijgt. En de daaropvolgende vreugde en viering zijn de moeite waard. 

Moeilijke noot

Ik ben er niet zeker van of spellen van alle soorten dezelfde mening zullen delen. Ik stel me voor dat beginners gefrustreerd zullen raken, terwijl ze proberen één baas te verslaan. En ze moeten opnieuw spawnen bij checkpoints die niet al te gul zijn. Sommige checkpoints zijn moeilijk te missen. En dus kun je jezelf terug vinden in een andere biome. MIO: Memories In Orbit is zeker aan de moeilijke kant. En het kan zelfs aanvoelen alsof het speciaal is gemaakt voor Metroidvania-veteranen.

Er zijn een paar olijftakken voor nieuwkomers, echter. Bazen kunnen tot 25% van hun gezondheid verliezen, hoe vaker je faalt om ze te verslaan. Sommige buffs kunnen je ook leuke voordelen geven, zoals schadeboosts, maar sommige ten koste van uithoudingsvermogen. Ondertussen kun je ervoor kiezen om de kwaadaardige AI neutraal te maken voor je aanwezigheid. Toch zou ik zeggen, rol je mouwen op voordat je MIO: Memories In Orbit ingaat.

Oordeel

Indies hebben het weer gedaan. Misschien niet op hetzelfde niveau als Hollow Knight. Maar wie vergelijkt? MIO: Memories In Orbit is zijn eigen ridder. Het incasseert op zijn prachtige kunststijl. Levendige kleuren en penseelachtige streken die emotie en een verlangen om zijn wereld te verkennen, oproepen. Een ruimteschip-wereld die doelloos in de ruimte drijft en waarvan de hoop op een kleine robot rust. Ondanks hoe fascinerend de wereld eruit ziet, is het op het punt van vernietiging en wanhoop. Het is nog steeds een spel van urgentie. 

Toch is het op dezelfde manier een spel van volharding. Je zult vijanden tegenkomen, sommigen gemakkelijker dan anderen. Ze zien er fantastisch uit en zijn gevarieerd genoeg om ontmoetingen spannend te houden. Platformen en gevechten voelen soepel aan. Maar de bazen, die kunnen je verstand op de proef stellen, afhankelijk van je ervaring met Metroidvanias. En voor beginners kunnen sommige platformsecties strakke gameplay en precisie en accurate timing eisen. Over het algemeen is MIO: Memories In Orbit nog steeds een uitdagend spel. Het doet dit alleen met gratie en schoonheid, bijna een beetje te moeiteloos.