Stupid Never Dies: omówienie wszystkich 11 stylów walki

Davy zaczyna przygodę w Stupid Never Dies jako zombie, ale nie musi walczyć jak zombie przez całą grę. System Style Eat pozwala mu zdobywać moce przeciwników, dzięki czemu może mierzyć się z innymi rodzajami wyzwań. Do wyboru jest jedenaście form, dlatego warto najpierw poznać podstawowe przeznaczenie każdej z nich, a dopiero potem zastanawiać się nad ulubioną.

Ten poradnik pomoże wyjaśnić role dziesięciu zdobywanych stylów oraz domyślnego stylu Zombie, a także podpowie, na co zwrócić uwagę podczas nauki każdego z nich.

11. Styl Zombie: punkt odniesienia

Zombie to domyślny styl Davy’ego. Potraktuj go jako punkt odniesienia, który pomoże zrozumieć, jak pozostałe formy zmieniają sposób walki.

Zanim zaczniesz często zmieniać formy, naucz się rozpoznawać, kiedy przeciwnik szykuje się do ataku, i decydować, kiedy przerwać własne natarcie. Dzięki temu później łatwiej będzie ci porównać, czy inna forma ułatwia znane starcie, czy po prostu wciskasz więcej przycisków. Solidny punkt wyjścia pomoże ci zrozumieć, co daje każda przemiana.

10. Styl Wilkołaka: szybkość i presja

Wilkołak stawia na szybkie, agresywne działania. Warto go wypróbować, jeśli lubisz nieustannie angażować się w walkę.

Sama szybkość nie wystarczy — trzeba wiedzieć, jak ją wykorzystać. Ćwicz podchodzenie do celu, krótkie serie ataków, a następnie wypatrywanie kolejnego zagrożenia, zanim ruszysz dalej. Jeśli dana sekwencja raz za razem naraża cię na atak, skróć ją. Chodzi o to, by zachować kontrolę w trakcie szybkiego poruszania się, a nie traktować szybką formę jako pozwolenie na ignorowanie działań przeciwnika.

9. Styl Harpii: ataki z powietrza na dystans

Harpię wyróżnia połączenie latania z atakami wymierzonymi w odległe cele. Ta forma pozwala spojrzeć inaczej na to, gdzie może rozgrywać się walka.

Podczas jej wypróbowywania zwracaj uwagę na to, gdzie się znajdujesz względem celu, w który faktycznie trafiasz. Dystans może sprawić, że starcie wyglądające na niebezpieczne wyda się łatwiejsze do opanowania, ale może też utrudnić dostrzeganie tego, co dzieje się wokół. Zanim zaczniesz eksperymentować z ruchem, wyznacz sobie łatwe do rozpoznania miejsce, do którego możesz wrócić. Zanim dodasz bardziej złożoną sekwencję ataków, naucz się wygodnie celować.

8. Styl Golema: siła przeciwko grupom

Golem to wytrzymała forma, która potrafi posłać w powietrze całe grupy wrogów. Zanim zaatakujesz, zastanów się, gdzie znajdują się pozostali przeciwnicy.

Silne uderzenie jest najbardziej przydatne, gdy po nim wiesz, co zrobić dalej. Po udanym ataku sprawdź, którzy przeciwnicy nadal są blisko i dokąd możesz bezpiecznie się przemieścić. Nie oceniaj tej formy wyłącznie na podstawie rozmachu animacji. Ważniejsze jest to, czy pomaga ci odzyskać kontrolę, gdy kilka zagrożeń naraz domaga się uwagi.

7. Styl Wampira: dowodzenie nietoperzami

Wampir pozwala Davy’emu kontrolować rój nietoperzy. Zacznij od sprawdzenia, jak ten atak dosięga celów i podąża za nimi.

Wybierz starcie, w którym łatwo śledzić przebieg walki, i obserwuj skutki kolejnych działań, wykonując je pojedynczo. Zwróć uwagę, kiedy zamierzony przeciwnik otrzymuje obrażenia i kiedy musisz znów skupić się na pobliskich zagrożeniach. Efektowne wizualnie ataki mogą sprawiać wrażenie skutecznych, zanim zrozumiesz ich działanie. Jasne rozeznanie w tym, co osiąga rój, pomoże ci używać tej formy z namysłem.

6. Styl Błędnego Ognika: przemieszczanie się między planami

Błędny Ognik przemieszcza się między planem fizycznym a astralnym. Warto sprawdzić, jak jego charakterystyczna mechanika wpływa na wyczucie czasu i orientację w walce.

Zwracaj uwagę na to, co zmienia się po użyciu zdolności tej formy, a co nadal stanowi zagrożenie. Nie zakładaj, że widoczna zmiana oznacza, iż wiesz już wszystko o ochronie lub podatności na ataki. Sprawdź działanie formy w sytuacji, którą rozumiesz, a potem oprzyj swoją strategię na tym, co możesz wiarygodnie zaobserwować. To lepszy punkt wyjścia niż zgadywanie na podstawie nazwy.

5. Styl Cyklopa: ataki wymagające pełnego zaangażowania

Cyklop specjalizuje się w potężnych atakach typu wszystko albo nic. Zanim zdecydujesz się na taki atak, wypatruj okazji, którą potrafisz uzasadnić.

Obserwuj cel na tyle długo, by odróżnić moment, w którym szykuje się do działania, od chwili, gdy po nim dochodzi do siebie. Jeśli potężny atak się nie powiedzie, zastanów się, czy problemem było wyczucie czasu, czy pozycja wyjściowa. Zmiana jednego z tych czynników nada kolejnemu podejściu konkretny cel. Łatwiej zrozumieć ciężką formę, gdy każdy atak traktujesz jako przemyślaną decyzję, zamiast raz za razem liczyć na lepszy wynik.

4. Styl Śnieżnej Wróżki: zamrażanie wrogów

Śnieżna Wróżka wykorzystuje moc zamrażania przeciwników. Sprawdź, co możesz zrobić po udanym zamrożeniu.

Najpierw obserwuj efekt, zamiast od razu wykonywać najdłuższy znany ci atak. Być może lepiej będzie zmienić pozycję, dostrzec kolejne zagrożenie lub przygotować wygodniejszy atak następczy. Eksperymentuj w sposób, który pozwoli ci powtarzać próby. Zrozumienie, jaką szansę daje efekt kontroli, jest równie ważne jak rozpoznanie chwili, w której się pojawia.

3. Styl Mermana: poruszanie się pod ziemią

Merfolk traktuje podłoże jak wodę i nurkuje w nim, by atakować przeciwników. Dzięki temu możesz w nietypowy sposób zmieniać swoje położenie.

Zanim zanurkujesz, wskaż cel i obszar, w którym chcesz się znaleźć po ruchu. Nauka zmiany położenia jest łatwiejsza, gdy wiesz, dokąd zmierzasz. Jeśli podczas ruchu ciągle tracisz z oczu przeciwników, uprość starcie i ćwicz, zaczynając zawsze z tego samego miejsca. Gdy nauczysz się przewidywać, gdzie zakończy się ruch, rozbuduj sekwencję.

2. Styl Lich: dowodzenie szkieletami

Lich wykorzystuje moce związane ze śmiercią, by dowodzić szkieletami. Zacznij od nauki łączenia tych działań z własnym ruchem Davy’ego.

Podczas eksperymentów cały czas obserwuj główne zagrożenie. Atak, w którym na ekranie pojawiają się dodatkowe postacie, może skłaniać do zaprzestania śledzenia przeciwnika, nad którym pierwotnie chcesz przejąć kontrolę. Przetestuj prostą sekwencję, sprawdź rezultat i dopiero wtedy dodawaj kolejne działania. Chodzi o to, by zrozumieć, jak dany styl pomaga podjąć następną decyzję.

1. Styl Demon: bicze i ustawianie przeciwników

Demon wykorzystuje bicze i grawitację, by wpływać na położenie przeciwników. To, gdzie ostatecznie znajdzie się cel, jest częścią zamysłu tego stylu.

Patrz dalej niż tylko na początkowe trafienie. Zastanów się, czy ruch pozostawia ci wolną drogę, grupę przeciwników, z którą możesz sobie poradzić, czy też okazję, którą możesz wykorzystać. Zwracaj też uwagę na sytuacje, w których cel ląduje w niewygodnym miejscu. Łatwiej ocenić narzędzie do zmiany położenia, jeśli przed jego użyciem określisz, jaki rezultat byłby pomocny.

Style Eat uzupełnia personalizację Body Hack i Davy Burst, więc każdy styl stanowi tylko jeden element całego zestawu. Nasz wcześniejszy przegląd Stupid Never Dies zawiera informacje o pierwotnej zapowiedzi gry. Zacznij od dobrego opanowania jednej formy, a następnie porównaj kolejną z zadaniem, które już znasz.