Recenzja YetiParty (PC)

Niespodziewana zmiana od gryzienia chrupkich marchewek do ucieczki przed szalonym świnia nie była tym, co zaskoczyło mnie w YetiParty; to było raczej wszystko inne , co wplatano w wzór. Prawdopodobnie powinno to być sprawą rutynową – przykrym festynem luźnych standardów moralnych, tanich odniesień alkoholowych i wątpliwej toaletowej humoru. Ale ten zestaw szybko wypadał z apple cart i krwawił do czegoś zupełnie innego, i szczerze mówiąc, nie spodziewałem się, że zobaczę coś takiego w grze horror-parodia hybrydowej.

Będę szczery, nie wiedziałem, czego oczekiwać od gry, która początkowo przypinała się pod parasolem mistrza. Przykładem jest to, że pierwsza rzecz, która wyskoczyła z niebieskiego, nie była żelazną obietnicą, że dostarczy spektakularne doświadczenie symulacji chodzenia. Zamiast tego uderzyła mnie w plecy i otwarcie ogłosiła, że będzie to cholernie niezwykła godzina romansu przez serię dziwnych zdarzeń. Obiecała piwo, złe żarty i okazjonalne kawały, ale nie powiedziała mi, że również będzie przeciskać swoje ciało z skarbem absurdalnych pomysłów, jak na przykład olbrzymia świnia pędząca po kontenerze w furii.

YetiParty to wiele rzeczy, ale pełnoprawna horror gra nie jest. Dobrze, aby kłamać, jest to lekko niepokojąca gra, choć może nie z powodów, których się spodziewałem. Wystarczy powiedzieć, że ma dobrą ilość skoków strachu, i ma swoją przyprawę humoru, która, szczerze mówiąc, wkrótce chciałbym wymienić na, no, powody . Ale więcej na ten temat później.

Życie imprezy

YetiParty układa podwaliny pod prostą, choć niesamowicie młodzieńczą premisę – zestaw, który mniej więcej zaprasza ciebie , zbłąkanego akademika, do eksploracji skrzywionych dzielnic opuszczonej rosyjskiej wsi w celu rozładowania pary przed zapisaniem się do, przynajmniej z tego, co zrozumiałem, prestigious uniwersytetu. Wraz z tym gra przyprawia twój cel z kilkoma daremnymi pracami do wykonania: kupić piwo, znaleźć miejsce na kampowanie i cieszyć się wielkimi przestrzeniami przed zmrokiem. Proste, prawda? Ech, źle.

Powodem, dla którego YetiParty opisywał się jako podwójna funkcja, jest to, że pomimo otwartego ustawienia tonu dla nieszkodliwej podróży, która tak się składa, że zawiera garść genetycznych zadań do wykonania, także prezentuje swoje delikatne momenty i nieortodoksyjne emocje. I świnia, zabawnie, nie jest jedyną dziwną rzeczą, która wpada w narrację. Nienawidzę psuć to, ale aby oddać sprawiedliwość, olbrzymie zwierzęta gospodarskie są tylko jednym z wielu krzywych piłek, które YetiParty wyrzuca na ciebie. To jest w tytule, choć – więc możesz tylko założyć, że zawiera o wiele więcej niż brud i odchody. Zawiera , po prostu, aby być jasnym.

Noc do zapamiętania

W sześćdziesięciu minutach, które przeżyjesz dziwne działania YetiParty, możesz podstawowo eksplorować małą zalesioną okolicę z paroma opuszczonymi miejscami, rozmawiać z “przyjaciółmi” i innymi ekcentrycznymi ludźmi – zadaniem, które przychodzi z ich zabawnie złymi pracami głosowymi i złymi żartami – i wykonać małe, ale dość znaczące zadania, takie jak chwytanie piwa i przekąsek, i, no, ucieczka za życie w ostatniej desperackiej próbie przetrwania niebezpiecznego pościgu. Wiecie, normalne rzeczy.

Dobra rzecz o YetiParty jest to, że nie oszukuje cię, myśląc, że wszystko jest idealne. Jego projekt nie jest idealny, ani postacie. Czasami większość jego aktywów jest trochę drewniana i śmieszna. Ale to nie ma znaczenia, bo kiedy przychodzi do głównych spraw, YetiParty dziwnie wie , jak wywołać dobry strach. Nie jest to kościuchująco dobre zestawienie jakości strachu, ale na pewno wie, jak stworzyć atmosferę i dać ci coś, czego możesz oczekiwać. I najlepsze w tym jest to, że jest irytująco niespodziewane, co oznacza, że często spędzasz więcej czasu, patrząc przez ramię, niż prosto przed siebie.

Nie mówię, że YetiParty ma potencjał, aby przewyższyć swoich krewnych, ale muszę oddać sprawiedliwość i świętować jego samoświadomość jako niepasującego horroru. Przynajmniej, gdzie większość gier horrorowych tendencje do chwalenia się i karmienia swoich użytkowników obietnicami “rewolucyjnych mechanik” i tym podobnych, YetiParty zamiast tego wybiera drogę mniej uczęszczaną, z obietnicami, które w dużej mierze korelują z jankowatymi głosami i wątpliwymi wyborami gry. Szczerze, nie mogę powstrzymać się od oklaskiwania tego zaangażowania w rolę.

Werdykt

YetiParty miał mnie skręcającego się ze śmiechu, skręcającego się z wstydu, i przede wszystkim, krzyczącego ze strachu – trzy potężne emocje, które szczęśliwie tworzą dobry indie horror, naturalnie.

Chociaż jestem daleki od uznania YetiParty za “znacznie lepszą” grę horror niż reszta jej krewnych, czy też produkt, który jest błogosławiony klasycznym dobrym wyglądem i wszystkimi tymi cechami tradycyjnie dobrze skoordynowanej gry, prawdą jest, że pomimo mieszanych wrażeń, naprawdę się podobało. Oczywiście, było niezwykłe, a postęp fabuły był ledwie tym, co nazwałbym ortodoksyjnym – ale małe szczegóły – niepasujące postacie, okropny dialog i ogólna szalność ustawienia jako całości – były warte ceny wstępu.

Jeśli chcesz niezwykłego indie horroru – hybrydy, która krzyżuje się z zbyt wieloma gatunkami, z wyglądu – to powinieneś, z jakimś szczęściem, znaleźć się przyjemnie zaskoczonym tym, jak dobrą zabawę YetiParty ma do zaoferowania w swoim krótkim sześćdziesięciominutowym interludium. Nie zmieni twojego punktu widzenia na to, jaki solidny horror gra powinien wyglądać, ale na pewno da ci coś, o czym możesz napisać do domu, podczas gdy czekasz na następną okazję, aby upiec kilka marshmallow z olbrzymią świnia. Jak powszechne jest to, wiesz.