Przerwa na dym! Recenzja (PC)

Jak ćma do płomienia, błyszcząca kula dymu unika szefa kuchni, który jest kompetentny, ale krąży wokół spalonej pizzy, jakby ilustrować dwie soczewice w torebce – idealną parę. Duży, stary dym – odpowiednio nazwany Applewood, z jakiegoś powodu, który jest poza moją kontrolą – pragnie zjeść pizzę, nieświadomy, że między najdalszym ladem a grillem są przeszkody kulinarnego rodzaju, walczące zębami i pazurami, aby nie dopuścić do naturalnego połączenia. To poetyckie, ale chłopie, Przerwa na dym! jest głupie.

Odbieram to. Przerwa na dym! nie jest głupie – jest prymitywne, trochę jak Jestem rybą, w tym sensie, że służy tylko do przyciągnięcia ćmy do płomienia, ryby do miski z wodą, lub, w tym przypadku, kuli dymu do spalonej pizzy. Nie idzie dużo dalej niż to, przyznaję. I tak, jeśli miałeś wysokie nadzieje na uczestniczenie w poetyckiej ekspedycji pełnej kameralności, kuchennych szaleństw i serdecznych rozmów między wypiekami i wyobraźniowymi sous szefami, to możesz się teraz zawrócić i skierować swoją uwagę gdzie indziej. Po prostu, wody nie są tutaj zbyt głębokie. To krótka, trójwymiarowa gra stealth o dymie, pizzach i paranoicznych restauratorach – i to wszystko.

Jeśli jesteś zainteresowany zjedzeniem dużego kęsa tej spalonej pizzy, to przygotuj papierowy ręcznik i usiądź wygodnie. Zjedzmy.

Bez dymu nie ma ognia

Przerwa na dym! snuje małą i prostą opowieść – historię, która nie wymaga geniusza, aby ją strawić, nie mówiąc już o tym, jak taka historia mogłaby się skończyć w wybranym środowisku. Krótko mówiąc, koncentruje się na kuli dymu, Applewood – żyjącej, ledwo oddychającej szarzyźnie – i ich desperackim pościgu za spaloną przekąską, która akurat jest najdalszą rzeczą od lokalnych wypieków na froncie fabryki pizzy. Celem tutaj, jako wspomniana kula dymu, jest przemykać i ślizgać się przez korytarze fabryki, czy to przez sabotaż sprzętu, aby odwrócić uwagę pracowników warsztatu, czy zmianę rozmiaru, aby dostosować się do ogromnych otwartych lub zamkniętych przestrzeni, czy bezczelne toczenie się przez kuchnię bez troski na świecie. Koniec gry? Dlaczego, znalezienie spalonej pizzy, oczywiście. Nie pytaj.

Większość Przerwy na dym! rozgrywa się jak tradycyjna gra stealth z widokiem z góry, gdzie gracz musi szybko poruszać się między korytarzami, unikać latarki i powodować rozpraszające sytuacje, aby przecisnąć się przez pewne ciasne przestrzenie i tym podobne. Ale jest coś jeszcze godnego uwagi, co się tutaj kryje: sprzątacz, który akurat posiada potężne odkurzacz, które może wykopać całe twoje “ciało” i esencję, którą niesiesz. Z tym niewielkim utrudnieniem, jest krok, który musisz podjąć w trakcie twojej podróży przez warsztat, a mianowicie wchłanianie cząstek dymu, aby zwiększyć swoje możliwości i rozmiar. Im większa chmura, tym większa szansa uniknięcia dość ponurego losu, itd.

Pozwól jej spłonąć

Przerwa na dym! nie jest ogromnie trudna, choć wymaga pewnych umiejętności myślenia przed siebie, aby ją rozwiązać, szczególnie w drugiej połowie podróży, kiedy pewni wszystko-widzący obserwatorzy zajmują duże części ekranu i tym podobne. Jednak nadal rozgrywa się jak standardowa gra stealth, co oznacza, że postęp jest często robiony dzięki dobrze naoliwionemu połączeniu intuicji i głupiego szczęścia. W moim doświadczeniu, wiele prób zostało wykonanych bez nawet odrobiny łaski. To nie oznaczało, że okazjonalny obliczony ruch nie był konieczny, rozumiesz. Jednak znalazłem, że spora część gry była tak prosta, jak przemykanie przez kraty i pół-serio zygzakowanie między szefami kuchni jak nietoperz z piekła rodem. Znowu, może to wynikało z po prostu szczęścia.

Z drugiej strony, gra nie zostaje na dłużej niż potrzeba z niepotrzebnym wypełniaczem lub bezsensownymi gadaninami, które nie dodają żadnej wartości do ogólnego narracji. Historia mówi, że jest trochę na lekkiej stronie spektrum, z prostym systemem postępu od A do B, służącym jako chleb i masło, lub dym i pizzę, w tym przypadku. Nie jest to problem, choć warto zauważyć, że nie ma tu zbyt wiele wartości powtarzalnej, aby ją odkryć, nie mówiąc już o tym, czy są jakieś doświadczenia po zakończeniu gry, które można odblokować w świetle zamykających momentów. Jednak, jeśli masz godzinę lub dwie do dyspozycji, to powinieneś się cieszyć, biorąc duży kęs z tej przegotowanej pizzy. Prawdę mówiąc, nie jest prawdopodobne, że zostawi to trwały wpływ na twoje podniebienie, ale to nie oznacza, że nie będziesz miał frajdy z pomysłu jej spróbowania.

Wynik

Przerwa na dym! dała mi wszystko, co obiecała: krótki spacer przez chaotyczną kuchnię z stealthową kulinarzną niespodzianką, która utrzymała mnie na moich stopach przez godzinę lub dwie. Z lekkim dotykiem, te dwie krótkie godziny stały się interesującym, prawie śmiesznym doświadczeniem z dużą ilością do odkrycia. Oczywiście, nie było to wypełnione dymem symulator, jaki bym chciał, ale na pewno posiadało niespodziewany poziom złożoności w swojej przystępnej, choć dziwnej, formie.

Łatwo to powiedzieć, fani gier stealth, które dobrowolnie przyjmują nierozsądne pomysły i dziwne projekty, powinni znaleźć miejsce, aby wytarły swoje stopy w przytulnych kwaterach tych korytarzy. Chociaż fani ci nie będą prawdopodobnie w stanie uczestniczyć w całym tym wydarzeniu wśród ozdobnych krawędzi tego dziwnego przystawku, powinni mieć wystarczająco, aby zatrzymać ich na kilka godzin… przynajmniej do momentu, kiedy pizzę straci swój urok.