Sosna: Historia Straty Przegląd (Android, iOS, Switch & PC)

Mając na uwadze utratę kilku członków mojej rodziny, rozumiem, jak trudno może być odbudować poczucie normalności i naturalnego połączenia ze światem. Rozumiem również, jak trudno może być dla osób żałobnych wyzwolić się z okowów złego kręgu. W najdziwniejszy sposób, przestrzeganie tych samych starych rutyn może być pocieszą; pomaga nam radzić sobie z ogólnym traumą utraty ukochanej osoby i często pomaga utrzymać nasze umysły zajęte, jednocześnie próbując zszyć się z powrotem, kawałek po kawałku. Rozumiem to. I, sądzę, to właśnie początkowo przyciągnęło mnie do świata Sosny: Historii Strat: mógłbym wiązać się z jego protagonistą i mógłbym się w ich butach, znając kamienie milowe procesu i jego skrzywione próby i trudności.

Sosna: Historia Strat nie jest tak bardzo grą, jak raczej krótką interaktywną książką z kilkoma podstawowymi puzzle’ami. Jest to dość krótki numer (dziewięćdziesiąt minut powinno wystarczyć, aby go ukończyć), który głównie dotyczy postaci – izolowanego stolarza, którego życie w dużej mierze kręci się wokół utraty ukochanej osoby i czyśćcowego następstwa takiego tragicznego zdarzenia. Jest to dość prosta koncepcja, która nie wymaga wielkiego wysiłku myślowego, ani nie jest dziełem sztuki, które zmusza do analizy wewnętrznych i zewnętrznych świata. Jest to, jeśli cokolwiek, flipbook animacja, która ma potencjał wywołania kilku dobrze zarobionych łez – i to wszystko. Pytanie brzmi, czy działa? Porozmawiajmy o tym…

Jeśli To czuje Się Dobrze, Zrób To

Mówi się, że szaleństwo pochodzi z wykonywania tego samego podstawowego zadania, a następnie oczekiwania, że każda próba cudownie rozwinie nowy wniosek. Nie można powiedzieć tego samego w przypadku, gdy straty są głównym czynnikiem; w rzeczywistości jest to rodzaj pomocnej dłoni, aby wykonywać te same czynności, które utrzymują cię z dala od spirali w niekonwencjonalne myślenie. Czy zdrowo jest robić to samo? Nie. Ale, jeśli pomaga ci czuć się trochę bliżej osoby, którą możesz stracić, to na pewno coś dobrego w tym. Weź Sosnę: Historię Strat jako przykład. Gra (jeśli można ją tak nazwać; jest to jeszcze nie rozstrzygnięte) polega na robieniu tego samego – a mianowicie na tępieniu drewna. Na papierze jest to dość nudne ćwiczenie, ale jest głębszy sens takiego monotonnego działania.

Sosna prowadzi cię przez pięć etapów żałoby: zaprzeczenie, złość, targowanie, depresję i akceptację. Dobrze, mówię, że te etapy są bardziej lub mniej ściśle skondensowane w krótkie interaktywne puzzle i okazjonalne polecenia przycisków, do bootu. Stolarz – samotna, przeciętna dusza, która straciła miłość swojego życia – decyduje się spędzić czas, kanałując energię w tworzeniu pamiątki o wielkim sentymentalnym znaczeniu, rodzaju, który przypomina jego żonę. W wyniku tego decyzji gracze mają możliwość wykonania małych ręcznych zadań w zamian za krótkie, ale serdeczne wspomnienia pary przed ich światem się rozpadł.

Wycinanie Pamiątek

Aspekty gry w Sosnie: Historii Strat są dość proste; albo wycinasz rzeźbę swojej zmarłej żony, albo oglądasz poruszający pamiątek, który rozwinie się w serii krótkich, ale serdecznych ręcznie rysowanych cutscen. Proces wycinania, który zajmuje większość doświadczenia, składa się z jednego lub dwóch prostych klawiszowych poleceń – poleceń przycisków, które pozwalają ci skręcić i ukształtować materiał w piękne i tematyczne drewniane rzeźby, które, po ukończeniu, odblokują konkretny pamiątek, abyś mógł go obejrzeć i przemyśleć. Poza tym nie ma zbyt wiele pracy do wykonania, co, szczerze mówiąc, sprawia, że jest to bardziej naturalna animacja niż pełnoprawna gra wideo.

Jest jeden ratunek dla wszystkiego powyższego, a mianowicie artystyczna wartość pracy. Oczywiście, nie jest to na tym samym poziomie, co nowoczesny film Disney-Pixar, ale dla niezależnej gry, która faworyzuje emocjonalny apel i opowieść ponad rygorystyczną grę, na pewno ma swoją własną wartość. Moim zdaniem jednak taka praca byłaby lepiej nadawała się do krótkiego filmu lub szkicownika niż półgotowej gry wideo z ledwo kilkoma interaktywnymi momentami poza okazjonalnym poleceniem. Niemniej jednak, Sosna ma pewien urok, i jeśli jej jedynym celem było dostarczenie serce rozdzierającej opowieści o żałobie i stracie, to cóż, misja wykonana.

Jednorazowe Leczenie

Sosna: Historia Strat nie jest grą, która pozostawi cię z uczuciem potrzeby powrotu do jej drewnianych borough w przyszłych latach. Nie, jest to raczej jednorazowa sprawa, i jest czymś, co chcesz przepracować w jednej sesji, aby w pełni skorzystać z emocjonalnych powiązań, które przychodzą z nią. Biorąc pod uwagę, że opowieść sama ledwo sięga dziewięćdziesiątki minuty, nie jest to zbyt wysokie wymaganie. Szkoda tylko, że nie mogła znaleźć sposobu, aby wyprodukować coś bardziej interesującego dla swojej gry.

Werdykt

Chociaż widzę moralne implikacje i emocjonalne znaczenie tego serce rozdzierającego okresu, nie mogę się powstrzymać od mówienia o jego związku z grą, ponieważ brakuje mu wielu podstawowych składników, aby być uważanym za coś więcej niż czysto wizualne doświadczenie z okazjonalnym interaktywnym elementem. Czy to złe? Nie, ale warto zauważyć, że pomimo częstych prób złamania czwartej ściany i dać ci coś do zrobienia, nie ma zbyt wiele mięsa na kościach, jeśli można to tak powiedzieć. Być może, zatem, nie jest to tak bardzo gra, jak raczej wizualnie atrakcyjny kawałek sztuki z jednym lub dwoma znajomymi, ale zbyt oczywistymi atrybutami.

Powiem to: Sosna ma naprawdę dobrą sztukę, i, tak, udaje się pociągnąć za jedną lub dwie sercowe struny, gdy stopniowo buduje swoją opowieść i zbliża się do swojego kulminacji. Szkoda tylko, że nie ma wystarczającej różnorodności w dziale gry, aby utrzymać cię emocjonalnie zaangażowanym na czas trwania opowieści i, przede wszystkim, końcowych rozdziałów książki. I dlatego, że, niestety, gdy dochodzisz do finałowego przeszkody – punktu, który niewygodnie wymaga, abyś przeskoczył przez te same pętle kilka razy, aby dostać – nie ma zbyt wiele pędu w zbiorniku na koniec.

Przy obecnej cenie, nie mogę powiedzieć, że jest to warte kłopotu lub, w najgorszym przypadku, wydania pieniędzy. Dać jej czas, jednak.