Recenzja Little Nightmares 3 (PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One, Switch i PC)

Nadal zabawnie, że wybieram grę w koszmar. To mój wybór. Ale oczywiście, mówię sobie, że to tylko mały koszmar. Nic, co by mnie sprawiło, że zabrudzę spodnie jako dorosły. Z trzecią odsłoną przed nami, możesz mieć przynajmniej pobieżne pojęcie, czego można oczekiwać od dwóch poprzednich gier. Pierwsza była wyraźnie przerażająca. Napięta niemal przez cały czas, z tymi ciemnymi cieniami i słabo oświetlonym “The Maw”. I nawet po napisach końcowych, napięcie wynikające z rozwiązywania niektórych luźnych wątków fabularnych podsycało chęć sprawdzenia Little Nightmares 2. Podobnie jak pierwsza, ale nieco złagodzona na straszne i dziwne. Było to wciąż arcydzieło, ponieważ Tarsier Studios opanowało sztukę estetyki i opowiadania. Ale wydaje się, że staje się bardziej znajome z nowymi odsłonami. I teraz jest trzecia. Z nowym studiem, Supermassive.

Ci faceci stworzyli Until Dawn i The Dark Pictures Anthology. Więc, można powiedzieć, że wiedzą, co robią w scenie horroru. Ale Little Nightmares nie jest tylko kolejną serią horroru. Znamy ją po jej unikalnych ciemnych kolorach i zniekształconych, groteskowych dorosłych, które terroryzują dziecięcych protagonistów. Doświadczasz niesamowitych, zniekształconych lokacji i niepokojącej muzyki. Dzieci, chwiejne w swoim ruchu i biegu, starają się uciec przed potworami, które chcą je zjeść, przy użyciu stealth, ale czasem również uciekając za swoje życie. I nigdy nie są wypowiadane słowa, tylko wskazówki w środowisku, na które musisz zwrócić uwagę, aby rozwiązać puzzle, ale co ważniejsze, aby w pełni docenić emocje, tajemnicę i napięcie.

Czy Supermassive może uchwycić te definiujące cechy, jednocześnie wprowadzając franczyzę na wyższy poziom? Dowiemy się w naszej Little Nightmares 3 recenzji poniżej.

Giant Baby

W krainie marzeń, wszystko jest możliwe. The Maw z pierwszej gry to pływający statek, który bierze dzieci jako zakładników, aby uwięzić i pożreć je. Little Nightmares 2 zabrało nas do nowego miejsca: Pale City. Prawdziwe miasto, ciemne i ponure, z szpitalem i dziką przyrodą, przez którą musisz się przebić, aby dotrzeć do Signal Tower. W tych wszystkich miejscach mieliśmy najmniejsze pojęcie, co się kryje w cieniach. Jakiś groteskowy potwór czeka, aby nas pożreć. “My” to po prostu niewinne dzieci, które mogą tylko się ukrywać i przemykać przez świat 2,5D. Coś w tych ciemnych, ponurych środowiskach, ciężkiej atmosferze, która obejmuje cię, pali napięcie i niepewność przez całą twoją podróż.

Puzzle i platforming nigdy nie były Little Nightmares’ największą siłą. Bo, tak naprawdę, skarb tkwi w napięciu i tajemnicy. I każdy, kto ma to na uwadze, będzie cieszyć się Little Nightmares 3. Tym razem zabierają nas do czterech miejsc: miasta pustynnego, gdzie czeka na nas gigantyczne niemowlę. Jeden rzut oka na Ciebie, Low, lub Twojego kompana, Alone, i zostaniesz zamieniony w kamień. Więc, przemykasz, ukrywasz się i unikasz wzroku niemowlęcia. I to wszystko jest takie zabawne dla każdego fanatyka horroru, ze względu na to, jak zniekształcone i groteskowe jest widok twojego prześladowcy. Nawet gdy puzzle ucieczki przed niemowlęciem są dość łatwe, po prostu ukrywając się i uciekając, gdy odwróci wzrok, wciąż cenisz Little Nightmares 3’ wspaniałe esencje horroru.

Through the Looking Glass

I potem, przechodząc przez szklane lustro, wkraczasz do nowego miejsca. To tajemnica, którą rozwiążesz, dlaczego jesteś uwięziony w tym dziwnym, metawersowym świecie snów, i jak lustra łączące różne miejsca wpisują się w fabułę. I dlaczego musisz absolutnie opracować plan ucieczki z tego strasznego, niezbyt-małego koszmaru. Jednak w porównaniu z pierwszą grą i nawet drugą, tajemnica nie jest już tak ekscytująca. Może to nowość pierwszej gry, która z czasem zniknęła. Bo to ciemne cienie i niepokojąca aura Little Nightmares paliły twoją ciekawość i napięcie. I teraz ta sama estetyka i opowiadanie środowiskowe zostało powtórzone w drugiej i trzeciej grze, sprawiając, że wydaje się… znajome? Świat Little Nightmares był dziwny, a przez trzecią grę fani mogą nawet nazwać go domem.

To nie znaczy, że następne miejsce, fabryka cukierków i dwa inne odrębne rozdziały nie mają swoich unikalnych atmosfer i wyzwań bossów. I chociaż nie wszystkie z nich mają ten sam poziom napięcia, mają momenty prawdziwego strachu. Gdy te same ustawienia i projekty potworów z poprzednich gier nie są powtarzane, wydają się świeże i nowe. Chociaż te momenty są rzadkie i oddalone, a głównie będzie to podróż przez znane sceny dla graczy, którzy sprawdzili poprzednią grę. To szkoda, bo Supermassive mogło łatwo eksperymentować z nowymi pomysłami. Koszmary są przecież łącznikiem dla najdziwniejszych pomysłów, zwłaszcza z tematem dzieci patrzących na fantastyczne przez zniekształcone, groteskowe okulary. Caricature horror ma naprawdę wiele więcej do zaoferowania niż to, co już widzieliśmy w poprzednich dwóch grach.

In Hiding

Znowu, to nie znaczy, że Supermassive nie uchwyci autentycznie i dokładnie nastroju i atmosfery Little Nightmares. Fani powinni mieć frajdę z nawigowaniem przez straszne ciemności w nieznane. Po prostu dzieci próbujące znaleźć swoją drogę przez terroryzujące potwory, przy użyciu stealth, ale także gotowe do ucieczki, gdy potwory dadzą im pościg. Jest niesymetria w twoim partnerze w trybie kooperacji, który zostaje złapany i zjedzony z powodu tego, co wydaje się nieprecyzyjnym czasem.

Wiele śmierci, które nie wydają się sprawiedliwe, gdy zakładasz, że bieganie i przemykanie przez wąskie przestrzenie do następnego pokoju uratuje cię. Ale niestety, zatrzymanie się, aby ukryć się w schowanym pudełku, jest rozwiązaniem, które deweloper chce, aby przetrwać. Podstawowo, wiele prób i błędów, które niebezpiecznie zbliżają się do frustracji. Ale zawsze było to sposobem Little Nightmares, próbowania i nieudanego próbowania, aż do momentu, gdy rozwiążesz problem.

Puzzle Pieces

To samo dotyczy puzzle. Niektóre są wystarczająco proste. Widzisz linę przyczepioną do platformy wyżej niż twoje zasięg. I ma sens strzelić strzałą, aby ją odłączyć i przynieść niżej. Gdy twoje narzędzie ma sens, aby użyć go do obracania dźwigni, która odblokowuje platformę. Większość czasu, łuk i strzała Low oraz klucz Alone będą proste w sposobach, w jakie powinny być używane. I głównie jeden za razem. I tryb kooperacji pojawia się okazjonalnie, gdy potrzebujesz pchać skrzynkę razem lub skakać na platformę w tym samym czasie, aby przebić się na niższy poziom.

Często proste puzzle, gdy spoglądasz wokół siebie i wskazujesz obiekty, z którymi możesz wchodzić w interakcję. Ale walczę z ochotą, aby porównać Little Nightmares 3’ tryb kooperacji z It Takes Two i Split Fiction. Te momenty kreatywnej i inteligentnej koordynacji i współpracy wydają się brakować tutaj. I wtedy przypominam sobie, że Little Nightmares 3’ siła nie leży w trybie kooperacji ani w puzzle, ani w platformingu, jeśli chodzi o to.

Two to Tango

Ale zobacz, tryb kooperacji online jest funkcją gry, na którą Little Nightmares 3 wydaje się stawiać. Rewolucyjny następny krok w serii, który Supermassive wprowadził tutaj. I niestety, po prostu nie spełnia moich oczekiwań, jeśli chodzi o prawdziwą współpracę i współpracę, aby ukończyć cel. I tryb kooperacji na kanapie jest nieobecny. Po prostu zupełnie dziwne w tym wieku.

W tych momentach, gdy przemykasz w ciemności, niepewny, jaki obiekt powinieneś wchodzić w interakcję, lub uciekasz, gdy zostaniesz zauważony, zwłaszcza z wolnością, aby oddalić się od twojego kompana, byłoby wspaniale, gdybyś mógł mieć swojego kumpla obok siebie, aby doświadczyć tych momentów napięcia i śmiechu z bycia złapanym razem.

Verdict

Na pewno będziesz mieć problem z niektórymi wyborami Little Nightmares 3’ puzzle i projektu platformingu. Jednak dla fanów serii wiele z tych problemów nie będzie zaskoczeniem. Insta-zabójstwa, które nie są twoją winą, ale niedokładnością gry i nieprecyzyjnym czasem, zwiększonym w trybie kooperacji. Łatwe puzzle wydają się skopiowane z poprzednich gier. Ciekawe, czy czas gry był dłuższy niż pięć godzin, czy puzzle i platforming mogłyby się utrzymać bez funkcji dołączania i odłączania w trybie kooperacji.

W każdym razie, to wejście, które można oczekiwać po poprzednich grach. Te same ponure miejsca z ciemnymi pokojami i ciemnymi cieniami, przez które musisz się przebić. Często potykasz się w swoich dziecięcych nogach i desperacko starasz się uciec przed żywym koszmarem, który Supermassive stworzył w różnych zniekształconych miejscach. I groteskowe karykatury i zniekształcone potwory dorosłe, których musisz uniknąć. I jeden gigantyczny niemowlak, którego spojrzenie zamieni cię w kamień. Little Nightmares 3 to zdecydowanie przerażające doświadczenie. Ale na jakim poziomie strachu, nie jestem pewien. Na pewno nie sprawi, że zabrudzisz spodnie, zwłaszcza gdy już strawiłeś poprzednie gry z dziecięcymi terrorami.

Czy na pewno nie ma nowych sposobów, aby zwiększyć napięcie i niepewność dziecięcych koszmarów? Czy nie ma nowych, inteligentnych pomysłów na to, jak wygląda koszmar dziecka doświadczany oczami dorosłego? Little Nightmares 3 to wszystko, tylko nie nowe. Ponure i brudne, tak jak oczekiwano, ale brakuje czegoś, czego nie widzieliśmy w poprzednich grach.