Recenzja Harold Halibut (PC, XBOX One, Xbox Series X/S, PlayStation 4, PlayStation 5 i Nintendo Switch)

Wyraźnie pamiętam pierwszy raz, gdy obejrzałem film Tima Burtona “Corpse Bride”. Początkowo jego osobliwa animacja i nietypowe ruchy postaci wydały mi się dziwne. Jednak z czasem zacząłem być fascynowany jego charakterystycznym stylem wizualnym. Oczywiście, nie jest to zwykła szybka animacja, jak ta w grze Sonic (dosłownie i w przenośni). Byłem tam dla fabuły filmu, ale zostałem dla animacji postaci w zwolnionym tempie, która uzupełniała opowiadanie. Więc, dowiedziawszy się, że gra przyjęła podobną koncepcję, możesz sobie wyobrazić moje podekscytowanie.

Harold Halibut rozwija się dokładnie tak, jak każda gra z animacją stop-motion. Deweloperzy, ironicznie nazywani Slow Bros, są twórcami, którzy poszerzają granice kreatywności w tej grze. Nie każdego dnia widzimy pięknie ręcznie wykonaną grę z przekonywującą narracją związana z tłem science fiction. Wydaje się, że jest to zbyt duże żądanie, ale deweloperzy wykonują to metodycznie i wspaniale. Nie będę zaskoczony, jeśli ta gra będzie ogromnym rozczarowaniem dla niektórych ludzi. Jest to rodzaj gry, którą należy usiąść i docenić każdy element.

Mówiąc o tym, rozpakujmy niektóre z największych cech tej nowej gry. Może to zmieni Twoje zdanie, jeśli nie jest to Twoja filiżanka herbaty. Bez dalszych ceregieli, oto nasza Recenzja Harold Halibut.

Weź to powoli

Od samego początku Harold Halibut spełnia swoją powolną mechanikę. Gra zaczyna się od czasowego przewijania, jak gdyby głębokie nurkowanie w morzu, gdy wszystko wchodzi w focus. Widzimy różne ekscentryczne postacie w ich żywiole i, w końcu, naszego protagonistę, Harolda.

Przydatny, szanujący i grzeczny dżentelmen, Harold popada w kłopoty z zarządem rury za to, że nie uzupełnił jej odpowiednimi kredytami. Jeśli zastanawiasz się, kim jest zarząd rury, są to korporacje odpowiedzialne za transport rurociągowy. Te postacie poruszają się z miejsca na miejsce za pomocą rur, coś w rodzaju jazdy Fry’a w Futuramie. Ale, zaczekaj. Przed tym, jak wejdziemy w sedno życia Harolda, oto historia jego środowiska.

Widzisz, Harold i reszta nie są na Ziemi. W rzeczywistości są na pokładzie statku, Fedora. Statek opuścił Ziemię w latach 70-tych, podczas szczytu Zimnej Wojny, w poszukiwaniu przydatnych gruntów. Po 250-letniej podróży statek rozbił się i wylądował w oceanie na obcym planecie. Teraz, 50 lat później, ludność na statku jest zadowolona ze swojego nowego gniazda, a statek jest teraz miastem wśród koralowców i innych.

Fabuła gry kręci się wokół prostej życia Harolda jako pomocnika. Jest on asystentem wiodącego naukowca statku, Jeanne Mareaux. Gra maluje go jako spokojnego faceta, który nie jest zbyt pośpieszny, nawet wobec tych, którzy są od niego młodsi. Ale jest coś więcej, niż to, co widzimy na powierzchni u Harolda. Chociaż reszta ludzi jest w porządku ze swoim nowym życiem, on nie. Jego swobodne monologi, w których nazywa siebie Agentem Haroldsonem, odzwierciedlają jego pragnienie pracy, która byłaby warta swojej wagi.

Przydatny Harold, bohater

Pierwsze kilka minut gry spowoduje, że wykonasz proste zadania porządkowe. Plus, twój szef nie jest tym, kto przyjmuje wymówki; jej postać wzmacnia przyjazną duszę Harolda. Zleca ci PDA, aby śledzić twoje zadania, z surowym ostrzeżeniem: “I nie chcę musieć przypominać ci o nich (twoich zadaniach) ponownie”. PDA ma również notes, w którym Harold może szkicować swoje myśli i aplikację do wiadomości.

Nudne zadania są podstawą powolnej atmosfery. Nic nie wydaje się spieszyć. Zadania różnią się od czyszczenia napisów ze ścian po odkorkowywaniu rur. Gra może wydawać się przygodą point-and-click, ale deweloperzy dodali nowoczesny system kontroli, w którym masz pełną kontrolę nad ruchem Harolda. Jeśli nie pobierasz czegoś z gdzieś, to najprawdopodobniej rozmawiasz z jednym ze swoich towarzyszy.

Poza tym, okazjonalnie rozwiążesz puzzle. Puzzle nie są zbyt wymagające, ale potrzebna przerwa od ciągłej pętli fetch-talk. Może się wydawać, że jest to zwykła gra, ale to jest dolna linia gry. W tym czasie Harold potrafi dodać trochę zabawy, śpiewając przez zadania, co jest kolejną imponującą cechą.

Wszystko w ciągu dnia

Gra zajmuje się wprowadzaniem nowych postaci poprzez ich rozmowy i interakcje z Haroldem. Z tematycznym naciskiem na przyjaźń, widzimy, jak Harold wykonuje zadania fetch i rozmawia z innymi postaciami. Proste interakcje Harolda ze społecznością wokół niego ujawniają urok gry. W jednym przypadku pomagałem Tommy’emu pogodzić się z jego żoną. To także sposób, w jaki Harold utrzymuje obiektywny punkt widzenia we wszystkich dyskusjach. Nie jest on naznaczony przez zawistne, konkurencyjne relacje pracy. Udowadnia to, idąc ponad siebie, aby pomóc jednej z najbliższych rywalek swojego szefa.

Najbardziej uderzająca relacja to ta, którą ma z Buddy’m, listonoszem. Czytanie niewysłanych list tych, którzy kiedyś mieszkali na statku, daje ci głębokie poczucie połączenia z przeszłością, poruszające przypomnienie o życiach splecionych z historią statku. To niezwykłe, jak gra zmienia prostego pomocnika w kochanego bohatera. Gdyby Harold startował w wyborach prezydenckich, z pewnością miałby moje głos.

Ponadto, życie na statku rozwija się jak symulacja. Nie jesteś jedynym, kto ma zadania rutynowe. Ludzie na statku mają swoje rutyny. Im więcej postępujesz w grze, tym więcej ich jakość życia ewoluuje. Wkrótce poznasz każdy poziom statku, jak swoją dłoń. A z ewoluującymi postaciami, nawigacja jest przyjemnością, ponieważ nie wiesz, kogo spotkasz.

Statek rozbitkowany

W każdej powolnej narracji, kłopoty zawsze czają się za rogiem. Spełniając tę koncepcję, spokojne życie Fedory w mętnych wodach jest wkrótce zakłócone. Obca siła życiowa jest uwięziona w filtrach statku, a Harold jest pierwszym, kto jest na miejscu. Obca siła zdaje się udowadniać, że istnieje życie poza głębiami wody. To, co się dzieje dalej, to historia o postaciach, które szukają głębszego sensu w swoim życiu na statku. Społeczeństwo, które kiedyś wydawało się zadowolone, wydaje się teraz mieć trudności ze znalezieniem celu.

Większość aktywności gry odbywa się na statku. Wyobraź sobie, że jesteś uwięziony na Titaniku, który nie zatonął, ale ludzie na pokładzie przetrwali i nawet prosperowali pod morzem. Każdy pokój jest starannie dopracowany, a nawigacja po każdym poziomie jest radosną ekspedycją. Statek ma nawet dzielnicę biznesową, która tętni życiem. Możesz zakończyć swój dzień w lokalnym pubie, gdzie napoje są serwowane przez mechaniczną rękę. Plus, apartamenty lub kapsuły są przytulne, wyposażone w krzesła i półki z książkami.

Jest suche pod morzem

Poza uroczą narracją, dialogi postaci nie robią wiele, aby uzupełnić sceny. Są one nienaturalne, jak można by się spodziewać od grupy ludzi, którzy byli poza cywilizacją przez dziesięciolecia. Nie jestem pewien, czy to było tym, co deweloperzy mieli na celu. Ale jeśli tak, to na pewno osiągnęli swój cel.

Ponadto, humor jest również trochę suchy. Ale dla Harolda, każda rozmowa ma znaczenie, które z chęcią uniknąłby on swoich spotkań na swoim PDA. Niestety, niektóre ścieżek historii gry zmuszają cię do słuchania innych postaci. To naprawdę spełnia powolną narrację. Ale czasami życzyłbym sobie, aby tak nie było. Na przykład, po tym, jak Harold odkrywa osadę obcą i zostaje w jakiś sposób uwięziony, wracanie na statek jest powolne. Chociaż gra pozwala ci wyjrzeć, aby zobaczyć ręcznie wykonaną teksturę, życzyłbyś sobie, aby był przycisk sprintu, aby przyspieszyć rzeczy. Cóż, w rzeczywistości, jest taki przycisk, ale działa wolniej, niż byś się spodziewał.

Werdykt

Poza bezcelową rozmową i nudnymi zadaniach, które mogą cię zmęczyć, Harold Halibut jest serdeczną i ciepłą opowieścią. To dziwnie dotyka tematów związanych ze społeczeństwem, nie zmuszając cię do przyjęcia żadnej perspektywy.

Jednak byłoby wspaniale, gdyby było więcej niż te proste zadania i więcej do odkrycia pod morzem. Ale gra wciąż się sprawdza, nawet tam, gdzie wydaje się, że zawodzi.

Ponadto, ręcznie wykonana tekstura gry jest imponująca, a nie trzeba być geniuszem, aby zobaczyć ludzki dotyk. Fakt, że każdy cal gry został wykonany i ożywiony dzięki motion capture, jest godny aplauzu. Taka genialna rzemiosło to to, czego brakuje przemyślowi gier na tyle długo. Zdecydowanie czekam na sequel, może za dwie dekady, z tym samym retro-futurystycznym klimatem.