Recenzja Cats in Wonderland (PC)

Lewis Carrol’s Alice in Wonderland  jest wpływowym elementem brytyjskiej historii, który, podobnie jak The Lion, The Witch and The Wardrobe, Peter Rabbit,  lub The BFG,  zajmuje stałe miejsce w naszych sercach. To także przywilej, mieć mnóstwo  literatury pod naszym nosem; Swindon, na przykład, jest gospodarzem The House of Frankenstein, które oczywiście było kluczową częścią dzieła Mary Shelley. W odległości krótkiego spaceru od Swindon znajduje się Oxford — miasto, które dzięki Carrolowi stało się ozdobą dla nie kto innego jak młodej dziewczyny, szalonego kapelusznika i, oczywiście, małego, lecz wyraźnie mądrego kota. I właśnie tam, pod różowo-fioletowym sercem Oxfordu, gdzie Cats in Wonderland znajduje swoje miejsce jako kolejny wierny list miłosny do kaprysu i czaru wiecznie słynnej króliczej nory.

Cats in Wonderland wciąga cię w króliczą norę i przenosi do pełnego wrażeń świata przepychu i epickich cudów, które otwarcie przekraczają formalne granice fluorescencyjnej halucynacji. Z tysiącem kotów na czele i obficie wypełnioną dioramą znajomych punktów orientacyjnych, gra zachęca do przechadzania się po spiralnym świecie, odszyfrowywania najbardziej podstępnych kotów i zjedzenia kawałka ciasta z dodatkiem iluzji optycznych. To wszystko jest w stylu Wonderland — i to dobra sprawa, biorąc pod uwagę, że Wonderland, tak wizualnie upajający jak się wydaje, jest idealnym tłem dla gry typu ukryte obiekty. Kot z Cheshire to po prostu wisienka na torcie, a właściwiej mówiąc, kostka cukru na przyjęciu herbacianym Szalonego Kapelusznika.

Oczywiście, Cats in Wonderland jest wciąż dość prosta gra typu ukryte obiekty w swojej istocie. Podobnie jak setki, a może tysiące alternatywnych gier typu ukryte obiekty na rynku, buduje swój świat na większości, jeśli nie na wszystkich tych samych podstawowych filarach. Oczywiście, masz tysiąc kotów zamieszkujących płaską krainę, sprytną szczotkę i ogromny świat kolorów i kaprysu, który można stopniowo odkrywać. Sedno jest, że masz prawdopodobnie już wcześniej spotkałeś się z tego typu łamigłówką. Ale to nie jest złe. Jeśli już przy tym, Wonderland stanowi idealne miejsce dla gry typu ukryte obiekty, by rozwinąć się. Jest wyraźnie wyjątkowa, wizualnie i bezkompromisowo upajająca, a przede wszystkim klasyczna interpretacja ukochanego otoczenia.

Już od samego początku, Cats in Wonderland ma wrażenie łatwej gry, w którą można się wcisnąć i składać kawałek po kawałku. Z przejrzystym interfejsem, prostymi w nawigacji kontrolkami czyszczenia i starannie zaprojektowanym otoczeniem, które, choć wciąż bardzo Wonderland i ekscentryczne, jest przyjemne do rozbierania i porządkowania, jednego kociego przyjaciela na raz. Wszystko to jest również opakowane w lekką fabułę — wątek, który mimo poważnego braku oryginalnych wątków czy konwencjonalnych zwrotów, daje ci powód do wsparcia. Ale oczywiście, rzadko szukasz gry typu ukryte obiekty, by zaspokoić potrzebę. Mimo to, to przyjemna niespodzianka, mieć trochę dodatkowego „mięsa na kościach”, że tak powiem.

To wygląda tak: Królowa Kier serca desperacko chciała mieć Kota z Cheshire jako zwierzak, ale ostatecznie została odepchnięta i zmuszona do wymierzenia sprawiedliwości, nakazując przyprowadzenie wszystkich kotów z Wonderland do swojego królestwa. Twoim zadaniem, w skrócie, jest zapewnić, że tysiąc kotów trafi w twoje ręce, a nie w ręce złowrogiej Królowej Kier. Oczywiście, to prosta konstrukcja, która nawet nie dotyka powierzchni wielkiej opowieści, ale ona daje ci poczucie celu, i to ma tu znaczenie. 

Pomijając słabą fabułę, Cats in Wonderland jest uroczą grą typu ukryte obiekty, która spełnia wiele kryteriów i odwołuje się do wszystkich typowych elementów. Z wyrazistą ręcznie rysowaną grafiką i szeroką gamą poziomów obejmujących najbardziej kultowe miejsca w Wonderland, nie oszczędza szczegółów ani dokładnych elementów lore, lecz zamiast tego wplata mały fragment czegoś w wszystko. Co jest tu bardzo doceniane, ponieważ Wonderland nie brakuje obszarów, słynnych punktów orientacyjnych ani postaci. Po prostu okazuje się, że Cats in Wonderland jest jedną z gier, które w pełni wykorzystują wszystkie elementy układanki.

Z niektórymi zaskakująco trudnymi sekcjami i skarbnicą dobrze rozmieszczonych elementów, które zajmą cię przez cały czas układania tysiąc-częściowej układanki, Cats in Wonderland dostarcza w pełni przyjemną grę typu ukryte obiekty, która, choć wciąż jest jedną z milionów, idealnie wpisuje się w gatunek. Chociaż nie wykracza poza podręcznikowy rozdział ukrytych obiektów, spełnia swoją rolę jako nowoczesny hołd dla ukochanej opowieści. W związku z tym powiedziałbym, że jeśli naprawdę dzielisz miłość do Lewisa Carrolla Alice in Wonderland, to powinieneś zdecydowanie rozważyć zejście w tę króliczą norę na godzinę lub dwie, choćby dla jednej lub dwóch filiżanek herbaty.

Werdykt

Cats in Wonderland przekształca kapryśność i wszechstronną dziwaczność ponadczasowej opowieści Lewisa Carrolla w idealnie znajomą, przystępną i rozrywkową grę typu hidden object, która, choć nie jest całkowicie złotym standardem Cheshire Cat w tej dziedzinie, jest równie przyjemna w przeszukiwaniu jak każda gra ukierunkowana na koty, eksponująca ekscentryczność i wyczuwalne szaleństwo. Dzięki solidnym liniom, schludnym detalom i rozpoznawalnym lokacjom, które przeniosą cię przez króliczą norę na godzinę lub dwie, zapewnia krótką, lecz satysfakcjonującą podróż, którą każdy fan gatunku hidden object prawdopodobnie pokocha.

Ponownie, Cats in Wonderland nie jest grą, która wymyśla koło na nowo ani nie słodzi znajomy format. Raczej jest to gra, która dokładnie wie, czym jest i co wnosi na stół. Jako gra typu hidden object utrzymuje się na tym samym poziomie, co jej najbliżsi rywale. Jednak nie musi to być coś negatywnego. W każdym razie prawdopodobnie zatrzymasz się po wąsy, ale pozostaniesz na trzecią, czwartą lub piątą filiżankę herbaty dla sztuki i inspiracji Lewisa Carrolla.