Recenzja Albatroz (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Podczas podróży wzdłuż południowego wybrzeża Kenii moim zaufanym starym Landcruiserem 95 serii, spania w hostelu dla backpackerów i delektowanie się białymi plażami, możesz wyobrazić sobie radość, jaką czuję, wnosząc się w tę recenzję Albatroz. Po prostu pomyśl: możesz porzucić wszystko, zostawić za sobą monotonne życie miejskie i wyruszyć, by odkryć naturę we wszystkich jej cuda i atrakcje. Możesz backpackingować przez Europę, świadcząc o majestatycznych widokach po raz pierwszy. To wszystko o gonieniu za zachodami słońca, decyzji, którą możesz podjąć nawet teraz. Ale dla bardziej specyficznych aktywności na świeżym powietrzu, takich jak wędrówki, potrzebujesz znacznie więcej planowania i przygotowania, zanim podejmiesz skok.

Niezmiernie dziękuję, że gry jak Albatroz ułatwiają nam rozpoczęcie dzikich przygód bezpośrednio z wygody naszego pokoju. Dają nam szansę wspiąć się na wspaniałe szczyty górskie w imię przygody i poszukiwania emocji, wszystko bez ryzykowania życia lub, co bardziej prawdopodobne, złamania kolana.

Jednak musisz uruchomić grę z wiedzą, że nie jest to pełnoprawny symulator chodzenia ani gra survivalowa. Oczywiście, istnieje mieszanka elementów obu gatunków, ale tylko w pewnym stopniu. Dla wszystkich zamiarów i celów, sprawdź nasz głęboki przegląd Albatroz podkreślający to, czego możesz oczekiwać od gry.

Chodząca Góra

W jakimś fikcyjnym miejscu zwanym Zapomnianymi Ziemiami, legenda mówi, że istnieje majestatyczna góra, która się porusza. Nie jest jasne, dlaczego góra jest zawsze w ruchu, ale gra robi wszystko, by ujawnić dość zaskakującą odpowiedź w odpowiednim czasie. Oprócz tej tajemnicy, Albatroz’ historia splata wiele innych zwrotów akcji, takich jak tajemnicze zniknięcie brata protagonistki, Kaja.

Był on przygodowcem, który wyruszał na dzikie i niebezpieczne misje, co sprawia, że Isla podejrzewa, iż Kaj może być uwikłany w tajemnicę poruszającej się góry. Ale ona bierze swój czas, zanim wyruszy za swoim bratem. Przecież musiałaby zostawić wszystko za sobą – swoje życie w mieście – dla nieznanego. W końcu podejmuje decyzję o porzuceniu wszystkiego w poszukiwaniu swojego brata. Ale gdy wkracza głębiej w Zapomniane Ziemie, zaczyna robić ekscytujące odkrycia na temat swojej własnej pasji do backpackingu.

I tak rozplątywujemy wiele relatywnych tematów samoodkrycia, rodziny i straty, w ciągu 15-20 godzinnego przejścia gry. Albatroz robi świetną robotę, tworząc solidną historię, która przenosi nas przez samotne wędrówki przez gęste lasy i strome szczyty górskie. Jednak również natrafiamy na ekscytujące kultury po drodze; kwitnące wioski z różnymi osobowościami. I niektórzy dołączą do ciebie w twojej podróży, gdy zbliżasz się do ukończenia bardziej niebezpiecznych misji.

Wierny Przyczynie

Mój jedyny zarzut wobec Albatroz to to, że historia brakuje głębokiego dialogu i rozwoju postaci, który pociągnie cię głębiej w swoją fabułę. Pisanie jest nieudane w czasem, z tandetnym dialogiem i ledwo angażującymi się wątkami fabularnymi. Poza ogólnym celem znalezienia swojego zaginionego brata, drobniejsze szczegóły pozostawiają cię z pragnieniem więcej ekspozycji i intrygi.

Przynajmniej postacie, które dołączają do twojej grupy, mają unikalne historie, które otrzymują wystarczająco uwagi, by się w pełni rozwinąć. I jednak ich historie nie zmuszają cię ani nie pozostawiają trwałego wrażenia.

Tymczasem, dubbing mógłby być lepszy. No, przynajmniej taki jak soundtrack, który jest wyśmienity. Niemal zawsze słuchasz relaksującej muzyki folkowej, która towarzyszy ci, gdy przechodzisz przez gałęzie i kamienie i masz się przez rozległą zieleń.

Przystanek

Chociaż środowiska są pełne cudów natury – deszczowych lasów, nieładnych głazów, szczytów górskich w oddali – natrafienie na kwitnące wioski robi świetną robotę, łamiąc tempo. Spędzasz większość czasu w naturze, tak że spotkanie tętniących życiem miasteczek jest bardzo cenione. W tych miasteczkach, będziesz wchodził w interakcje z różnymi ludźmi, często potrzebującymi twojej pomocy.

I upewnij się, że im pomożesz, ponieważ ukończenie tych pobocznych misji zarobi ci Punkty Podróży. Teraz, same poboczne misje nie są zawsze najbardziej ekscytujące. Niektóre sprawią, że poczujesz się jak chłopiec na posyłki, idąc z punktu A do B, by coś odebrać lub dostarczyć. Co gorsza? Rozmawianie z NPC nie zawsze wywołuje najbardziej angażujące rozmowy. Podczas gdy niektóre dialogi wydają się wymuszone, inne są zbyt tandetne lub nienaturalne.

Ale Punkty Podróży są tego warte. Zobacz, każdy członek twojej grupy ma unikalne umiejętności i zdolności, w tym Isla, protagonistka. Isla może chodzić dłużej, z wyższą wytrzymałością. Jest również bardzo dobra w rozkładaniu namiotów. Z Punktami Podróży, możesz ją uczynić jeszcze lepszym wędrówcą i rozkładającym namioty, co idzie na korzyść twojej reszty podróży backpackerskiej.

Staraj Się Nie Zmarnować

Będziesz potrzebować tych ulepszeń w swoich zdolnościach, ponieważ Albatroz jest również grą survivalową. Chociaż jej gameplay survivalowy nie zawsze sięga głęboko w zarządzanie zasobami, lekko je przesłania. Na przykład, będziesz musiał utrzymać swoich podróżnych nawodnionych i nakarmionych. Zrobisz to, zbierając żywność i wodę w trakcie twojej podróży. Te rzeczy nie zawsze są łatwe do znalezienia, więc będziesz musiał dokładnie przeszukiwać swoje otoczenie.

To również oznacza, że będziesz musiał planować i przygotowywać się, zanim wyruszy na dziką przygodę. Masz plecak, który może pomieścić przedmioty i zasoby, których potrzebujesz do podróży. Jednak plecak jest zwykle ograniczony przestrzenią, co jest miejscem, w którym ulepszenia z Punktów Podróży mogą się przydać. Z większą przestrzenią, możesz przenosić więcej zasobów i podróżować dłużej.

Ale poza jedzeniem i wodą, nie ma zbyt wiele do survivalu, na który należy uważać. Twoi towarzysze podróży mogą zemdleć z głodu i pragnienia. Albo mogą się zmęczyć, gdy będziesz chodził zbyt długo. Więc również musisz dbać o swoje ramiona i nogi. I możesz ulepszyć swoje zdrowie za pomocą Punktów Podróży, również. W przeciwnym razie, jest to przyjemna wędrówka, która może być przytulnym przejściem, na które możesz liczyć.

Meta

Teraz, niektóre z wykonania gry może być frustrujące. Jak mechanika głodu i pragnienia. Możesz znaleźć stałą potrzebę uzupełniania twoich członków grupy nudną. Może się wydawać, że na każdym kroku, musisz przestać, aby pić wodę lub jeść, co czasem może przerwać płynność gry, gdy mogłoby się wydawać, że chcesz się zanurzyć w eksploracji i wchłonąć wszystko.

Ponieważ eksploracja jest satysfakcjonująca. Among Giants zrobił świetną robotę, projektując wspaniale artystyczne środowiska. Góry są majestatyczne, stojące wysoko na krańcu świata. Lasy są pełne uroku i przyjemności. Wyraźny kontrast kolorów i przypraw, od jasnozielonego do białego, przyciąga cię z łatwością.

Niestety, modele postaci i animacje są przestarzałe. Mogą wyglądać na plastikowe, gdy są powiększane, co odbiera nieco z podziwu dla Zapomnianych Ziem. W tym samym tonie, spadki klatki na sekundę są niepożądane. Mogą być frustrujące, szczególnie gdy gra przełącza się z trzeciej osoby do pierwszoosobowych retrospekcji czasu Isli z jej bratem.

Pod względem wydajności, Albatroz jest w wielkiej potrzebie aktualizacji. Jest technicznie sztywny, z raportowanymi awariami. Oczywiście, Among Giants jest małym studiem. Nie oczekuję poziomu polerowania i wdrożenia przez gry Triple-A. Jednak ostatni wybuch wysokiej jakości gier niezależnych udowodnił, że niski budżet może być wystarczający. Możesz mieć jeszcze wysoko wydajną grę z przekonywującą historią i gameplayem, nawet jeśli gra pochodzi z jednego człowieka.

Werdykt

Albatroz natychmiast wygląda artystycznie, ze swoim nowym spojrzeniem na gry przygodowe z plecakiem. Tworzy kreatywną paletę natury i jej cudów, splatając fantastyczną historię, która przyciąga twoją uwagę od samego początku. Niestety, wykonanie historii i gry pozostawia wiele do życzenia.

Premisa zaczyna się od angażującej fabuły. Zostajesz wprowadzony w relatywne tematy samoodkrycia, rodziny i straty. Jednak gdy spotykasz nowe postacie i odkrywasz kwitnące wioski, pisanie i dostawa pozostają w tyle. Niektóre dialogi są wyraźnie tandetne, podczas gdy inne wydają się wymuszone. Trudno ci połączyć się z NPC, których spotykasz, i w rezultacie, ledwo dbasz o ich role.

Masz postęp postaci, który daje ci powód, by kontynuować. Pomaganie NPC, których spotykasz, zarabia ci Punkty Podróży, które idą na korzyść twojej podróży. Wkrótce, Zapomniane Ziemie otwierają się bardziej, odblokowując nowe obszary do eksploracji. Tajemnice zaczynają się rozplątywać, gdy zbliżasz się do swojego brata.

Tylko żałuję, że wykonanie było lepsze. Nawet gameplay mógłby użyć nieco więcej dopracowania. Ciągła potrzeba zatrzymania się, aby pić wodę lub jeść, po jakimś czasie staje się nudna. To zbliża się do frustracji, co, biorąc pod uwagę drastyczne spadki klatki na sekundę, może być Twoim końcem. Wydajność nie jest zbyt dobra, z raportowanymi awariami.

Ogólnie, Albatroz ma ogromny potencjał na przytulną przygodę z plecakiem. Ma potencjalnie wspaniałą historię. Jednak jest zniweczona przez sztywny gameplay i złą wydajność. Z aktualizacją, być może gra mogłaby się sama uzasadnić, szczególnie dla graczy, którzy chcą mieszankę symulatora chodzenia i lekkiej gry survivalowej.