Obietnice Burnhama: Zniszczyć Aim to Permit Gambling Licensing Rule

Premier Andy Burnham zobowiązał się do zniesienia zasady “aim to permit”, dwudziestoletniego standardu licencyjnego z 2005 roku, który nakłania rady do zatwierdzania nowych sklepów bukmacherskich i salonów gier z automatami, zamiast je odrzucać. Zmiana, ogłoszona 10 sierpnia 2026 r. jako część szerszego pakietu dla głównych ulic, dotyczyłaby całej Wielkiej Brytanii i dałaby lokalnym władzom możliwość odrzucenia nowych obiektów hazardowych bezpośrednio.

Downing Street planuje przeprowadzić szybką konsultację na temat tych środków, trwającą sześć tygodni, z celem wprowadzenia nowych zasad na początku 2027 r., jak donosi The Guardian. Źródło w gabinecie premiera powiedziało gazecie: “Lokalni mieszkańcy będą mieli większy wpływ na to, czy te sklepy powinny zostać otwarte, dając im prawo do decydowania o tym, jak ich główne ulice powinny wyglądać.”

Burnham uzasadnił ten krok jako odpowiedź na widocznego spadek popularności głównych ulic. “Wzrost sklepów z wyrobami tytoniowymi, sklepów bukmacherskich i nieuczciwych operatorów zastąpił sklepy, usługi i przestrzenie społeczne, o które ludzie wołają”, powiedział, według BBC. “To nie jest w porządku. Powiedziałem, że poprawimy główne ulice Wielkiej Brytanii, i to właśnie zaczynamy robić.”

Co zmieniłaby obietnica

Zniesienie zasady “aim to permit” usuwa prawne założenie, wpisane do ustawy z 2005 r., że władze licencyjne powinny zatwierdzać wnioski o licencje na prowadzenie gier hazardowych, które spełniają wymagania licencyjne. Zgodnie z planami rządu, rady będą mogły odrzucić nowe sklepy bukmacherskie i centra gier dla dorosłych, czyli 24-godzinne lokale z automatami do gier. Ten element dotyczy całej Wielkiej Brytanii: Anglii, Szkocji i Walii. Irlandia Północna podlega własnej legislacji hazardowej z lat 80. i nie jest objęta ustawą z 2005 r.

Drugie środki dotyczące hazardu, obowiązujące tylko w Anglii, wymagałyby od nowych centrów gier dla dorosłych uzyskania pozwolenia na budowę, dodając przeszkodę planistyczną doalready istniejącej licencji na prowadzenie lokalu, którą takie lokale muszą uzyskać od władz lokalnych. Szeroki pakiet również poddaje sklepy z wyrobami tytoniowymi kontroli planistycznej w Anglii i zaostrza ich definicję, aby operatorzy nie mogli przeklasyfikować ich jako sklepy wygodne.

Betting and Gaming Council, organizacja branżowa, powiedziała, że popiera “zdecydowane działania przeciwko operatorom przestępczym” i zgadza się, że lokalni mieszkańcy powinni mieć prawo do decydowania, ale nazwała sugestię, że sklepy bukmacherskie rozprzestrzeniają się niekontrolowanie “po prostu błędną”, wskazując na około 3 000 zamknięć sklepów od 2019 r. Think tank Social Market Foundation, który kampanię na rzecz zniesienia tej zasady, nazwał obowiązujący dotąd cel “aim to permit” “nieodpowiednim dla celu”. Partie Konserwatywna i Reformatorska twierdziły, że plany spowodują więcej pustych lokali handlowych bez ulg podatkowych dla innych firm.

Jak działa zasada “aim to permit” obecnie

Zasada ta jest częścią systemu licencyjnego dla lokali hazardowych, który został utworzony przez ustawę z 2005 r. Operatorzy posiadają licencję operatorską od Komisji Hazardu, ale każdy lokal musi również posiadać licencję na prowadzenie lokalu, którą władze lokalne muszą nadać z założeniem, że będą one przyznawać licencje na prowadzenie gier hazardowych, a nie je odrzucać. Ministrowie sami opisali tę zasadę jako stosowaną “również do wniosków o licencje”, odrębnie od systemu planistycznego, który oddzielnie wymaga pozwolenia na utworzenie lokalu hazardowego lub zmianę przeznaczenia budynku na hazard.

Ta różnica ma znaczenie w praktyce. W debacie w Izbie Gmin z 8 stycznia 2026 r. dotyczącej reformy hazardu na głównych ulicach, minister odpowiedzialny za ten departament argumentował, że proces nie jest “przeznaczony do spełnienia”, ponieważ zasada “aim to permit” podlega warunkom, w tym zgodności z własną polityką hazardową władz lokalnych. Posłowie, którzy naciskali na zniesienie tej zasady, twierdzili, że rady stoją w obliczu wyzwania prawnego, kosztownych apelacji i groźby kosztów sądowych, gdy odmawiają, co skutkuje zatwierdzeniem wniosków, nawet w przypadku udokumentowanego szkody.

Parlament już głosował za zniesieniem tej zasady

Obietnica Burnhama wpisuje się w dotychczasowy przebieg w parlamencie, który był niekorzystny dla tej zasady. Debata z 8 stycznia 2026 r., zorganizowana przez posłankę Dawn Butler, zakończyła się rezolucją, w której Izba Gmin bez głosowania stwierdziła, że zasada “aim to permit” “narusza możliwość lokalnych społeczności do kształtowania swoich sąsiedztw” i wezwała rząd do zniesienia tej zasady, aby rady mogły regulować rozprzestrzenianie się lokali hazardowych. Butler powiedziała Izbie, że opublikowała otwarty list do premiera, który podpisało 280 radnych, przywódców lokalnych i burmistrzów. Sam Burnham, gdy był jeszcze burmistrzem Greater Manchester, według The Guardian, był jednym z polityków, którzy wezwał swojego poprzednika Keira Starmera do zniesienia tej zasady w styczniu 2026 r.

Podczas tej debaty rząd zobowiązał się do przeprowadzenia ocen skumulowanego wpływu, które pozwolą radom na podejmowanie decyzji opartych na danych dotyczących wniosków o licencje w obszarach wrażliwych na szkodliwy wpływ hazardu, “gdy tylko pozwoli na to czas parlamentu”. Zmiany wprowadzone przez Starmera w kwietniu 2026 r. dały radom więcej swobody w ocenianiu liczby lokali hazardowych w danym obszarze, ale nie poszły tak daleko, aby znosić zasadę “aim to permit”, według The Guardian. Obietnica Burnhama idzie o krok dalej.

Stan posiadania hazardowego w Wielkiej Brytanii w liczbach

• 8 234 licencjonowanych lokali hazardowych w Wielkiej Brytanii na 31 marca 2025 r., co oznacza spadek o 1,1% w porównaniu z rokiem poprzednim, według oficjalnych statystyk branży hazardowej
• 5 825 z nich to sklepy bukmacherskie, co oznacza spadek o 106 (1,8%) w porównaniu z marcem 2024 r.
• 2,5 mld funtów brutto zysku z hazardu nieodległego w tym samym okresie, z czego automaty do gier stanowiły 48,2% tego zysku, czyli 1,2 mld funtów
• 723,3 mln funtów brutto zysku z hazardu nieodległego w salonach gier, co oznacza wzrost o 9,0%, z czego centra gier dla dorosłych wygenerowały 682,9 mln funtów, co oznacza wzrost o 9,6%
• Analiza rządowa, cytowana przez Butler, wskazuje, że średni roczny brutto zysk z jednej maszyny B3 wynosi 35 000 funtów

Co dalej dla operatorów

Najbliższym wydarzeniem jest konsultacja: sześć tygodni, przyspieszona, z celem wprowadzenia nowych zasad na początku 2027 r. Do czasu wejścia w życie ustawy lub regulacji, zasada “aim to permit” pozostaje w mocy, a nic w ogłoszeniu nie dotyka istniejących licencji na prowadzenie lokalu; nowe uprawnienia dotyczą tylko nowych wniosków.

Obietnica Burnhama pojawia się, gdy posiadanie hazardowe kurczy się z własnej inercji. Liczba sklepów bukmacherskich spadła już w jedenastu kolejnych okresach sprawozdawczych w statystykach Komisji, a Betfred zdecydował się zamknąć ponad 130 sklepów w tym roku. Gaming.net śledził również wzrost centrów gier dla dorosłych jako formatu głównych ulic, rodzaj lokalu, który teraz stoi w obliczu wymogu pozwolenia na budowę w Anglii i utraty założenia licencyjnego w całej Wielkiej Brytanii. Dla operatorów praktyczna zmiana od 2027 r. polega na tym, że zgodny wniosek nie będzie już miał ustawowego wiatru w plecy: rady będą mogły powiedzieć nie i nadal mówić nie.