WWE 2K24 Recensie (PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One & PC)

2K Games en Visual Concepts hebben besloten om een pauze van twee jaar in te lassen in de WWE-franchise, en dat blijkt een goede beslissing te zijn. De serie had al een tijdje aan het worstelen geslagen. Maar toen ze terugkeerden van hun korte pauze, zagen we een aanzienlijke verbetering van WWE 2k22 naar WWE 2k23. Nu is het tijd om te zien of de stijging aanhoudt in de nieuwste WWE 2K24-iteratie.

Was de snelle verbetering in gameplay slechts een toeval? Zullen ze bij het oude blijven? Of zullen ze een werkend systeem overhoop halen voor een nieuw systeem? Voor fans van worstelen en alle onzin die in de ring gebeurt, is hier een diepgaande blik op WWE 2K24 om te beslissen of het de moeite waard is om het uit te proberen.

Als het niet kapot is…

Gelukkig gaan 2K Games en Visual Concepts niet rommelen met wat al goed werkt. Ze maken geen ophef of grote golven die fans in woede kunnen doen ontsteken, en niet op een goede manier. Een werkend systeem overhoop halen is een gok. Door WWE 2K24 het systeem van zijn voorganger te laten behouden, kan ik de review eigenlijk al afsluiten.

Hier is het punt. Jaarlijkse releases doen zelden aan experimenteren. Ze nemen zelden wilde kansen, en dat is niet zonder reden. WWE 2k23 was een blast. Dus de vraag is, hoe kan WWE 2K24 nog een grotere blast zijn? Nou, een paar kleine aanpassingen hier en daar. De rimpels gladstrijken. Het bedekken met glanzende graphics en nog vloeiender gameplay, en je bent klaar.

In WWE 2K24 zijn verdediging, het gaat niet alleen om het maken van reparaties op het minimumniveau. De nieuwe iteratie zet verder stappen om een nog leukere ervaring voor fans te creëren. Het voegt nieuwe functies toe, sommige klein, andere meteen zichtbaar. Je krijgt een paar nieuwe matchtypes. Je kunt zelfs wapens naar tegenstanders gooien, zoals stalen stoelen, ringside-stappen, sloophamers, metalen knuppels, enz. WWE 2K24 is geweldig.

Op het eerste gezicht

Voordat we in de details duiken, valt meteen op dat de worstelaars een opvallende opknapbeurt hebben gehad. De fijne, ingewikkelde details maken de worstelaars zo dicht mogelijk bij hun echte tegenhangers. Zelfs kleine details, zoals lichaamsdelen, spieren die trillen, enz., realistisch. Een compliment aan The Rock’s kenmerkende wenkbrauwoplifting.

Natuurlijk krijgen de meest populaire worstelaars de meeste liefde en aandacht voor details. Maar ook minder beroemde worstelaars zijn een genoegen om te besturen. Hetzelfde geldt voor de arena en interface. Je voelt je alsof je in een echte WrestleMania-ervaring wordt gestort. De interface ziet er schoner uit dan voorheen, met intuïtief geplaatste knoppen.

De graphics kunnen beter zijn volgens de huidige moderne standaarden. Wat hier is, werkt echter en werkt goed. De audio en soundtrack worden perfect gesimuleerd vanuit het publieksgeluid en botbreuken die we kennen. Worstelaars grimassen van pijn bij impact. Stoten landen met kracht.

De enige kritiek hier is de vloeiendheid van de overgang tussen echte wedstrijden en gamebeelden in Showcase of the Immortals, vooral wanneer we andere modi hebben om mee te vergelijken. Het is echter niet te rommelig om het spel te breken of de ervaring te verpesten. Aan de andere kant is het idee slim, waardoor je je nog meer in het spelletje verliest.

Meer, vrolijker

Bijna elke game-modus is groter en beter. Je kunt kiezen uit een grotere selectie worstelaars dan ooit tevoren. Elke worstelaar die je kunt bedenken, van meer huidige supersterren tot klassieke vechtersbazen, komt hier aan bod. Als ze niet aanwezig zijn, zijn ze waarschijnlijk al in eerdere games te zien. Vince McMahon en Brock Lesnar hebben een zachte plek bij fans geslagen. Het heeft geen zin, aangezien ze in de showcase zitten.

Laten we het over Showcase hebben, modus per modus? Nou, Showcase is een gemengde review. Aan de ene kant viert het WrestleMania’s 40e verjaardag. Terwijl je de geschiedenis niet kunt herschrijven, weet het team erin te slagen om memorabele momenten uit de jaren 80 tot het heden getrouw te reconstrueren. Je moet de inspanning van de ontwikkelingsploeg waarderen, zelfs 80-jarige camera-effecten nabootsen.

Aan de andere kant echter, neemt het de focus van een enkele superster weg, op een documentaire-achtige manier. Eerder volgde je de reis van een hoog aangeschreven worstelaar naar roem. Je had zelfs de kans om de uitkomst op sommige manieren te beïnvloeden. Nu is het allemaal in steen gebeiteld en slechts een tutorial-achtige modus die je vertelt wat je moet doen en wat er gebeurt.

Verhaal, verhaal

MyRISE daarentegen slaat altijd de spijker op de kop. Je geniet van twee gloednieuwe verhalen: Undisputed voor het mannelijke door de speler gemaakte personage en Unleashed voor de vrouwelijke optie. Ik zal de verhaallijnen niet verklappen, behalve dat ze echt fantastisch zijn, langer en boeiender dan voorheen.

Voor nerds is MyGM een genoegen om mee te spelen. Je geniet van opvallende verbeteringen voor een betere ervaring. Het voegt ook een interactief verhaal toe, waarbij je je een weg baant naar de beste manager. Eerder had MyGM een beetje moeite. Nu lijkt het zijn volle potentieel te hebben bereikt, met een intense en herhaalbare versie.

MyFACTION, zoals altijd, is erop uit om je geld te krijgen, allemaal in goede pret. Het is een verzamelaarsparadijs dat, toegegeven, niet iedereen zal aanspreken. Als je alle game-modi naast elkaar legt, zal MyFACTION waarschijnlijk als de zwakste van de groep tevoorschijn komen. Het voelt alsof het een geforceerde modus is van de trend van 2K Games in andere sportspellen. Dezelfde geldput en roofzuchtige aspecten barsten hierdoorheen.

Gelukkig maakt de creatiemodus meer dan genoeg voor zijn fouten goed. Je geniet van het knutselen met eindeloze mogelijkheden. Maak je eigen unieke worstelaar of een geïnspireerd door je favoriete. Je kunt zelfs je eigen unieke arena maken, van het wildste tot het meest praktische.

Een beetje plezier kan geen kwaad

Het beste van alles is dat het de kleine aanpassingen hier en daar zijn die de hele ervaring verheffen. Nogmaals. Je kunt wapens naar tegenstanders gooien, zoals stalen stoelen, ringside-stappen, sloophamers, metalen knuppels, enz. Je kunt zelfs tegenstanders in een automaat gooien en snoep krijgen voor je moeite. Worstelen is een leuk sport, en 2K Games begrijpt dit. Het is bedoeld om gewoon voor de lol te zijn, en mijn god, slik je het in één keer door.

Bovendien kun je genieten van extra matchtypes, waaronder kist-, ambulance-, speciale gast-scheidsrechter- en gauntlet-wedstrijden. De kist is een beetje vreemd, waarbij je tegenstanders in een kist gooit die aan de zijkant van de ring is bevestigd en deze dichtdoet. Nou, het precies dichtdoen van de kist is een knoppen-mash-conquest totdat een van jullie verliest.

De ambulance is echter een stuk leuker, vooral omdat je op het voertuig kunt klimmen, tegenstanders naar de grond kunt duwen en erin kunt springen. Maar het laatste deel herhaalt opnieuw een submission-beweging: tegenstanders in de ambulance gooien en de deur dichtdoen.

Wat de gauntlet-wedstrijden betreft, hangt het af van je intuïtie. Het kan vermoeiend zijn om tegen veel tegenstanders te vechten, een voor een. Het is echter waarschijnlijk de uitdaging die sommige gamers zoeken.

Verdrijf de verveling

Wat het gameplay betreft, zal je veranderingen opmerken in de finisher-bewegingen, waaronder nieuwe Super Finishers. Dives hebben een extra crunch. Mijn persoonlijke favoriet is de nieuwe Trading Blows mini-game. Het is een timing-gebaseerde wedstrijd die bepaalt wie de snelste klappen kan uitwisselen. Het komt echter zelden voor en willekeurig, vaak in de vroege stadia. Toch is het leuk genoeg om het spel een extra vrolijke oomf te geven.

Bovendien kun je nu meerdere worstelaars in één top-rope-duik uitschakelen. Je kunt nu deelnemen aan dubbele titelwedstrijden en nieuwe paybacks gebruiken. Het punt is dat er zo veel dingen zijn om te doen in WWE 2K24 dat je gegarandeerd iets lekkers vindt. De variatie is verbluffend; het maakt het alleen maar spannender om te bedenken wat er daarna komt.

Uitspraak

WWE 2K24 is gemakkelijk een van de beste worstelgames van de afgelopen jaren. Het biedt een enorme variatie, waardoor je veel opties hebt om je draai te vinden. Het gameplay blijft hetzelfde als in WWE 2K22 en WWE 2K23 daarna. Dus je zou het gemakkelijk moeten vinden om er weer in te komen. Echter, het wordt al snel duidelijk dat WWE 2K24 ondanks de gelijkenis een superieure ervaring is. Het voegt veel leuke nieuwe dingen toe, van een grotere selectie worstelaars tot nieuwe matchtypes. De modi zijn ook herschreven om een vloeiendere en leukere ervaring te bieden.

Vermaak. Dat is het doel dat 2K Games en Visual Concepts zo perfect treffen. Ze hebben niet teruggedraaid van chaotisch gameplay, stoelen en al. Toch, voorbij de chaos, hebben ze ervoor gezorgd om een vloeiende en naadloze ervaring te prioriteren. Je komt bijna nooit glitches tegen. Karakters kijken geweldig uit, van de ingebouwde details in de personalisatie tot het ineenzakken en kronkelen van pijn bij impact. Arenas zijn ook prachtig, met overvolle kolommen en opgewonden menigtes. Zelfs backstage-gevechten krijgen speciale aandacht, met duidelijk meer ruimte om rond te manoeuvreren.

Sinds WWE 2K22 is de franchise aan een opwaartse trend bezig, zichzelf inch voor inch verlossend. WWE 2k24 markeert het hoogtepunt van het potentieel van de franchise, wat me alleen maar blij maakt over wat 2K Games en Visual Concepts voor ons in petto hebben.