Wo Long: Fallen Dynasty Review (PS4, PS5, Xbox One, Xbox Series X/S, & PC)

De weg naar Wo Long: Fallen Dynasty begon met Ninja Gaiden en zette zich vervolgens voort met de Nioh -franchise. Daarom voelt Wo Long: Fallen Dynasty minder aan als de opvolger van Nioh en meer als een Soulslike-entry, zij het eentje die toegankelijker is dankzij gevechtssystemen die meer lijken op die van Sekiro. Vanaf de eerste baasgevecht wordt het al snel moeilijk genoeg om een paar pogingen te rechtvaardigen voordat je de gevechtscode van het spel kraakt. Misschien is dat het gevoel dat Team Ninja voor ogen had, om het tempo te zetten voor hoe moeilijk deze specifieke tocht zou worden.

Echter, “de code kraken” betekent dat je een beter idee krijgt van hoe je toekomstige baasgevechten aan moet pakken, waardoor ze gemakkelijker worden en dus een verschuiving in moeilijkheid veroorzaken. Als het moeilijkheidsniveau progressief was, of zelfs constant, zou Wo Long: Fallen Dynasty de Soulslike-mark hebben geraakt als een pro. Maar welke andere misstappen zijn er, als die er al zijn? Wat heeft de markt geraakt wat betreft het maken van actie-RPG’s? Is Wo Long: Fallen Dynasty beter dan Nioh? Nou, zorg ervoor dat je tot het einde van deze Wo Long: Fallen Dynasty-review blijft om erachter te komen.

Verhaal Zo Oud Als De Tijd

Als je een fanaticus bent van de Three Kingdoms-periode van de Chinese geschiedenis, kun je je wellicht neerleggen bij Wo Long: Fallen Dynasty, die zich aanpast aan een donkere fantasieversie van de gebeurtenissen die eraan voorafgingen. Dit waren de dagen waarin de keizerlijke Han-dynastie al vele jaren over het oude China had geheerst en in 184 na Christus op het punt stond in te storten.

Chaos en vernietiging volgen als een naamloze militie zich in het midden van de politieke strijd bevindt. Naast de chaos is het land geïnfecteerd met demonen en dodelijke creaturen, dankzij een krachtig elixir dat eeuwig leven belooft, maar het tegenovergestelde oplevert van wat je verwachtte. En dus, als vijandelijke soldaten deelnamen aan dit deel, werden hun levens omgekeerd en werden ze de nachtmerries die de Three Kingdoms teisteren.

Nu moet ik toegeven dat Team Ninja’s sterkste punt nooit verhaalvertelling is geweest, en ik had dus geen hoge verwachtingen toen ik Wo Long: Fallen Dynasty speelde. Toch is er enig potentieel hier, als ik achtergrondkennis of interesse had in de Three Kingdoms-periode. De personages verlichten het verhaal niet, dankzij hun snelle introducties en vaarwels. Je hebt nauwelijks genoeg tijd om te beginnen met zorgen maken, wat eerlijk gezegd niet is waarvoor we hier zijn.

Volg Het Pad

Een paar notities over de omgeving. Ten eerste is Wo Long: Fallen Dynasty geen open-wereldspel. Je hebt zeer beperkte exploratie, met de meeste van het spel dat een meer level-achtige structuur heeft die je essentieel naar een locatie brengt, je samenbrengt met enkele krijgers en vecht door de vijanden die op je afkomen tot een baasgevecht. En dan ga je verder naar het volgende niveau, dat is alles.

Er is veel te bewonderen op je reis, met sommige omgevingen die weelderig lijken en andere die in puin liggen. Dus, zelfs als het een meestal lineaire onderneming is, loop je door gebieden die aangenaam zijn om te zien. Oh, en er zijn andere shortcuts of manieren om terug te keren naar het formele pad, zoals ladders, houten bundels en meer. Kortom, als je Nioh 2 hebt gespeeld, zou je je thuis moeten voelen.

Soulslike, Hier En Daar

Soulslike-fans zouden zich ook thuis moeten voelen, dankzij Wo Long: Fallen Dynasty‘s soortgelijke brute moeilijkheid en progressiesysteem. Net als Sekiro, legt het spel meer nadruk op pareren dan op blokkeren. Elke klap voelt precies aan en landt waar het zou moeten. De vijanden bieden meer dan alleen een uitdaging die je constant op je tenen houdt. Eerlijk gezegd, het gevecht is gewoon zo goed. De problemen met het verhaal beginnen niet te tellen.

Terwijl je speelt, onthoud je geest, die toeneemt met het aantal keren dat je afweert. Geest laat je toe om je aanvallen en verdedigingen op te laden en zelfs elementaire spreuken op je tegenstander uit te voeren. Onthoud dat blokkeren soms niet werkt. In plaats daarvan kun je met bijna alles pareren, van zwaaiende zwaarden tot bliksemschichten.

Vijanden zullen niet gemakkelijk neergaan, dus je moet hun zwakke punten onderzoeken. Aan de andere kant zullen bazen veel meer inspanning vergen om hun bewegingen te bestuderen en goed getimede deflections en counterattacks uit te voeren. Vooral in de eerste ontmoeting hebben de meeste gamers uren en uren gestoken in het proberen te verslaan van de eerste baas. Maar zodra je het exacte puzzel hebt uitgevonden dat nodig is en het type combos dat ze gebruiken, wordt elke ontmoeting opwindend om op te lossen.

Oh, de vijandelijke combos variëren ook. Dus, het is een constante groeiervaring. Hoewel de eerste baas een tol kan eisen als je nog steeds leert hoe gevechten werken. Toch vindt Wo Long: Fallen Dynasty de perfecte balans tussen moeilijk, eerlijk en leuk. Zorg ervoor dat je je geestmeter beheert, je deflections zorgvuldig timet en de zwakheid van een vijand uitbuit, en je zult goed zijn.

Morale, We Hebben Je Nodig

Veel van de gevechtssystemen tot nu toe zijn waarschijnlijk vertrouwde dingen die je eerder in andere games hebt gezien, zij het met enkele aanpassingen hier en daar. Maar Wo Long: Fallen Dynasty introduceert een innovatie aan de Soulslike-ervaring genaamd het Morale Ranks-systeem.

Het betekent essentieel dat je vanaf nul begint en meer punten verdient met elke verslagen vijand. Gebruik Geest-aanvallen, je martial arts-vaardigheden of kritieke treffers, en je verdient punten veel sneller. De truc komt als je sterft. Morale-punten worden van je afgetrokken en toegevoegd aan degene die je doodde. Er zijn andere manieren om morale te verhogen, en dat is door donkere zielen-bonfire-achtige vlaggenpalen te vinden.

Waarom tellen morale-punten, vraag je? Nou, onthoud hoe de morale-punten van je vijanden toenemen als ze je doden. Als ze een hogere rang hebben dan jij, doen ze meer schade aan je, en vice versa. Dat is waar het leuk wordt, omdat je vijanden met een hogere rang kunt jagen, vooral diegenen die verdiend hebben van je ondergang, en wraak kunt nemen.

Maar het is ook een risico-beloningsscenario dat kan betekenen dat je meer inspanning moet leveren om ze te verslaan. Naar het einde van de missie toe zouden morale-rangen van nature moeten beginnen te stijgen, zodat vijanden moeilijker te verslaan worden en bazen een grotere uitdaging vormen als je morale-rang nog steeds ontbreekt.

Uitspraak

Er is veel meer dat ik over Wo Long: Fallen Dynasty kan zeggen. Het is duidelijk dat de verhaallijn wat werk kan gebruiken. Hetzelfde geldt voor de omgevingen, die, zelfs als ze perfect de oorlogvoerende facties weergeven, een gevoel van avontuur kunnen gebruiken. Voor een spel van deze omvang zou ik graag hebben gezien dat er grotere vijandvariëteit was. En het spelen op PC en Xbox heeft enkele glitches hier en daar, volgens rapporten van de respectievelijke platformsgebruikers.

Maar ik kwam hier niet voor een van de bovengenoemde gameplay-elementen. Het gevecht is echter wat mijn aandacht trok, komend van Team Ninja’s eerdere werk aan de Nioh-franchise. En, man, ben ik blij om te zeggen dat ze het absoluut goed hebben gedaan. Het gevecht is niet alleen bliksemsnel om te spelen, maar het is ook precies, in sync en biedt een uitdaging die je constant terug laat komen voor meer. Het moedigt je aan om een onverbiddelijke houding te ontwikkelen, zodat het bijhouden van eventuele andere problemen die kunnen optreden tijdverspilling is.

De geestmeter en morale-rangsystemen verhogen de lat. Het dwingt je om na te denken in plaats van blindelings naar je vijanden te gaan. Het is cool dat vijanden een geestmeter en morale-rang hebben, net als jij. Dus, je houdt ook bij hoe ze het doen en hoe dicht je bij het toedienen van die verpletterende finale klap bent. Terwijl Wo Long: Fallen Dynasty niet het meest uitdagende Soulslike-spel is, is het het meest toegankelijke spel dat nog steeds de essentie van het genre nabootst. Op die manier kan iedereen zich welkom voelen om het te proberen, mits je enige doel is om het gevecht te controleren en niet de verhaallijn of exploratie, want die laatste twee vallen zeker tekort.