Where Winds Meet Review (PS5, PC, iOS, & Android)

Er zijn een goed aantal games geweest die grote hits waren in de oostelijke markt. En als gevolg daarvan, hebben ze ook aandacht getrokken van het westerse publiek. Vaak afkomstig uit de Japanse anime-markten, maar de laatste tijd zien we meer Chinese games die de spotlights stelen.

Black Myth: Wukong, Wuchang: Fallen Feathers, Genshin Impact, en Honor Kings zijn de recente jaw-droppers in de actie-, open-world RPG- en MOBA-velden. En nu, Where Winds Meet doet een poging om zich bij deze zeer succesvolle games te voegen.

Zo veel als 2 miljoen spelers zijn ingestapt op de Where Winds Meet-bandwagon, slechts 24 uur na de lancering. En ik neem aan dat deze verbluffende cijfers reden genoeg moeten zijn om de game een kans te geven. Of beter, een snelle doorloop van onze gedachten over de game in onze Where Winds Meet-review hieronder.

Geen saaie dag

Allereerst, wat is Where Winds Meet precies? Nou, het is een open-world actie-RPG die zich afspeelt in het oude China. Echter, Everstone Studios kiest ervoor om een fictieve fantasiewereld te creëren, waarbij historisch of cultureel accurate notities van de periode van de Vijf Dynastieën en de Tien Koninkrijken losjes worden aangepast.

Je bent een Young Master die is opgevoed buiten de officiële tutelage van de martial arts. Aunt Han en Uncle Jiang houden toezicht op je opvoeding en bereiden je voor op de mysterieuze maar gevaarlijke avonturen die voor je liggen, terwijl je probeert je doel en identiteit in deze wereld te begrijpen.

Where Winds Meet verdoet geen tijd om je onder te dompelen in de lore van de epische Wuxia-wereld die Everstone Studios heeft gecreëerd. Zo’n weelderige en adembenemende natuurlijke versieringen van deze kleurrijke en immersieve wereld. Zo veel verschillende omgevingen die je wilt verkennen met een fijne kam.

Meer dan 20 verschillende regio’s wachten op je, van drukke paleizen tot rustige dorpen en griezelige wildernis: Where Winds Meet heeft het allemaal. En elke poging om de geheimen en mysteries van deze wereld te ontdekken, wordt beloond met niet alleen gameplay-items en verzamelobjecten, maar ook met een bevredigende sfeer.

Het weer verandert door dag-nachtcycli, en gebieden zoals donkere grotten moeten worden verlicht met vuurpijlen om je weg te verlichten. Terwijl je je aan de gebaande paden kunt houden en het hoofdverhaal volgen, is het veel bevredigender om nieuwsgierig te zijn.

Bovendien helpen de traversal-mechanics om dingen op te frissen, met de mogelijkheid om tegen muren op te klimmen, over water te rennen en praktisch te vliegen voor korte afstanden. Deze komen van pas bij het najagen van side quests, puzzels en het kruipen door dungeons, waarbij een verbijsterend aantal items en resources voor crafting worden geopend.

Rondreis

Het is inderdaad een levende, ademende open wereld, even betrokken en betrokken als elke andere. Een veelheid aan dingen om te doen en NPCs om mee te praten, die je reis verrijken met nieuwe verhalen, side quests, vaardigheden, enz. Het is een dichte wereld die niet alleen reageert op je aanwezigheid, maar ook rijk en gedetailleerd oogt van begin tot einde.

In die zin kan het verkennen van Where Winds Meet snel aanvoelen als sandbox-gameplay. Je bent niet beperkt tot een vast pad, vrij om te kiezen waar en met wie je wilt praten. En je keuzes beïnvloeden vaak je ervaring, waardoor je reis wordt verrijkt met nieuwe geheimen en ontdekkingen.

Is het perfect? Voor het grootste deel heeft Everstone Studios echt de engagement-factor van open-world-verkennen getroffen. En gedeeltelijk vanwege de veelheid aan dingen om te doen. Maar het proppen van side quests, NPCs, resources, minigames en meer, loopt het risico van kwantiteit boven kwaliteit.

Sommige NPCs zijn echt interessant om mee te praten en te interacteren. Anderen gebruiken echter AI-chatboxen die onnatuurlijk en storend zijn. Waar een overvloed aan resources en beloningen wordt gewaardeerd in karakterprogressie, lopen ze het risico saai te worden. Bedenk wel, Where Winds Meet is een free-to-play-game die het goed doet om zijn resources niet te beperken, mogelijk een beetje te gul.

Onzin

Je zult waarschijnlijk Where Winds Meet binnenkomen met de verwachting van een serieuze martial arts-game. Maar jongens, is er hier ook belachelijk spul. Je hebt ambitieuze functies zoals het uploaden van je eigen TikTok-dansbewegingen voor je karakter om te leren. Deze vertalen niet altijd soepel.

Wanneer groenten naar je worden gegooid, dienen ze als berispingen van andere spelers – of het gooien van levende beren naar geheimen om ze te onthullen. Dieren zijn een groot onderdeel van de Where Winds Meet-ervaring, waar ganzen je in gevecht kunnen verslaan. Maar ze kunnen ook irritante hinderlagen zijn voor vijanden, of misschien zijn geiten meer leuk om in gevecht op te roepen.

Er zijn best grappige en leuke verrassingen hier: vijanden van hun rijdieren afhalen zal nooit saai worden. Net als een aantal minigames die echt vermaken: debatten, dansen, paard temmen, enz. Of het stelen van items en vaardigheden van NPCs, voorzichtig om niet betrapt te worden. Wat dat betreft, zijn stealth-gebaseerde mechanismen een leuke toevoeging. Helaas zijn ze niet altijd consistent.

Stille moorden

Je weet wel, de gebruikelijke verdachten: stilletjes aan sluipen naar vijanden om een stille takedown uit te voeren, voorzichtig dat vijanden je niet zien. Muren en vegetatie bieden een mooi dekking terwijl je hurkt. Maar het meest interessante is de Veil of Stillness, die je tijdelijke onzichtbaarheid geeft.

Is het tijdelijke onzichtbaarheid, eigenlijk, omdat zijn werkelijke capaciteit “gedeeltelijk” is? Ik weet niet wat het nut ervan is, als vijanden je nog steeds van dichtbij zien. En de onzichtbaarheidscape zal volledig breken als je in gevecht gaat.

Sekiro Sekiro

Pareer, pareer, pareer is het motto in Where Winds Meet, net als in Sekiro: Shadows Die Twice. Maar in dit geval is het timingvenster soepeler, waardoor je de moeilijkheidsgraad kunt aanpassen. Als je de pareertiming onder de knie krijgt, moet gevecht, inclusief tegen bazen, soepeler verlopen.

Hoe dan ook, het is leuk om verschillende wapens met unieke vaardigheden te hebben. Deze zijn gekoppeld aan specifieke sekten (of facties) waar je mee verbonden bent. De paraplu is een interessante toevoeging, die uitblinkt in het bieden van genezingsondersteuning of afstand-DPS. Maar het zwaard ziet er het meest bevredigend uit en voelt het meest bevredigend, met Wuxia’s flitsende en stijlvolle effecten excellent gerealiseerd.

Je martial arts-vaardigheden zijn gevarieerd genoeg, met individuele upgradepaden. En wanneer je geïnteresseerd bent in experimenteren, moet je behoorlijk krachtige synergies vinden. Maar je hebt ook mystieke kunsten die niet zijn gekoppeld aan sekten. En deze zijn speciale vaardigheden die overal bruikbaar zijn, in gevecht, puzzels oplossen, en verkennen.

Dus, eigenlijk, heb je een leuke breedte aan tools en vaardigheden om vijanden te verslaan. Het zal het meest fundamenteel zijn tegen bazen, die variëren van de hoofdverhaalbazen tot wereld- en optionele bazen. En verder in de PvP- en MMO-lane.

Meer de merrier

Dat klopt, Where Winds Meet voegt multiplayer-modi toe, letterlijk bijna elk groot gamergenre dat naar de voorgrond van je hersenen kan springen. Terwijl de multiplayer-PvP- en MMO-modi nog onderhevig zijn aan reviewer-scrutine een paar dagen na lancering, belooft het veel.

Where Winds Meet is misschien niet op het niveau van World of Warcraft-MMO, maar Everstone Studios belooft toekomstige verhaal- en gameplay-inhoud en updates. Deze zullen de huidige guild-oorlogen, raids en dungeon-crawling-opties zeker verder verrijken. En met het al bevredigende gevecht, is het geen probleem om terug te komen.

Nou, als de overweldigende gulheid van upgrade- en crafting-items en resources wordt aangepakt met toekomstige updates. Omdat, op dit moment, je beloningen krijgt voor praktisch alles: quests, chests, het verslaan van bazen, het voltooien van uitdagingen, enz. En met 12 valuta, nauwelijks geholpen door het rommelige menu, heeft Everstone Studios een behoorlijke hoeveelheid werk voor de boeg om Where Winds Meet echt te laten bereiken wat het verdient.

Oordeel

Where Winds Meet kan je radar zijn ontgaan, maar dankzij het verbijsterende aantal gelijktijdige spelers op Steam, heeft het de aandacht getrokken van gamers, zowel in de oostelijke als westerse markten. En ja, het is misschien niet de perfecte open-world actie-RPG. Het heeft, om te beginnen, veel te veel dingen in zijn wereld en exploratie gepropt.

Dit werkt in het voordeel van dichtheid en een bevredigende speelervaring, ongeacht waar in de wereld je rondzwerft. Maar het gaat ten koste van de kwaliteit van de veelheid aan side quests, minigames en meer vreemd spul dat je tegenkomt. Het is allemaal verrassend leuk, met veel plotwendingen, maar zeker een mijl verwijderd van perfect.

Gelukkig houdt gevecht zijn eigen. Gebouwd op een martial arts-systeem met aanvullende zwaard- en speciale vaardigheden, kom je echt in je eigen Ninja terecht. Je vaardigheden en capaciteiten hebben veel ruimte en diepte om te groeien en uit te breiden. En het wordt allemaal versterkt door een diepe personalisatie- en upgradestructuur.

Dit alles past goed bij zijn free-to-play-status. Het staat iedereen toe om binnen te stappen voor snelle rondes van raids, dungeons en guild-oorlogen in PvP- en MMO-modi. Maar al snel stromen de beschikbare resources over van variatie en verbijsterende opties, zodat de volgende nieuwe item of beloning je nauwelijks opwindt.

Everstone Studios zal moeten werken aan de NPC-AI-chatboxen of ze helemaal verwijderen. Plus, de karakterprogressiesysteem verfijnen om bewuste betrokkenheid en replayability te stimuleren. We zullen hun tempo moeten volgen via de beloofde toekomstige inhoudsupdates.