Wand & Order Recensie (PC)

Terwijl ik, redelijkerwijs, enigszins aarzelend was om in de rommel en de eindeloze leren ruggen van een tovenaarswinkel te duiken, moet ik toegeven dat Wand & Order desondanks dezelfde basisuitstraling heeft als een Librarian kloon, een geweldige ervaring was. Een originele, nooit-geziene ervaring, nee — maar toch een goed afgerond organiseringsavontuur.

In tegenstelling tot veel van de copycat‑games die na het wereldwijde succes van Librarian, Wand & Order wat meer in hun mars hadden. Het feit dat het zijn neus ophaalde bij het idee om een goedkope en veilige AI‑gerichte wereld te bevorderen, en dat het actief koos om een detailniveau te implementeren dat alleen een tiental of meer uren knutselen kon bereiken, zei veel over het spel. Het raakte nog steeds behoorlijk persoonlijk, maar ik voelde het verschil — het hart en de ziel die in de ontwikkeling ervan waren gestoken.

Het laatste wat ik wilde, was dat Wand & Order “nog een schaamteloze imitatie van Librarian.” Ik had tientallen van hen gezien, misschien zelfs honderden. Nee, ik wilde iets dat wat meer kon bieden dan een handvol verloren snuisterijen en een saaie gameplay‑lus die nooit zijn ritme vond. Ik verlangde naar iets met een beetje meer flair, of op zijn minst iets dat mij zou laten zien dat er meer is aan organiserende sims dan zinloos spelplezier en voorspelbare puzzels. Ik wilde magie, en ik wilde Wand & Order een stapje boven de rest.

Zoals bleek, was Wand & Order alles wat ik ervan nodig had en meer. Hoewel het nog steeds een klein radertje is in een enorm wiel, gaf het me alles wat ik nodig had van een spel met zo’n eenvoudige opzet. In plaats van me duizenden objecten en een pijnlijk kale wereld om te vullen te geven, overhandigde het me een paar honderd tarotdecks, toverstokken en drankjes, en plaatste het me in een betoverende omgeving waar ik met spreuken kon experimenteren, effectieve vaardigheden kon ontgrendelen, en geleidelijk de draad door de naald kon weven op een kalme en vredige manier zonder ooit te hoeven stressen over de volgende stapel. Het zou me nooit verbluffen , maar het was wel in staat mij alle gereedschappen van het vak te bieden om van de ervaring te genieten.

Het probleem met de meeste organiserende sims is dat studio’s vaak een wereld met meer objecten als een goed ding beschouwen, maar het proces van het vullen van elke hoek en gaatje kan een beetje overweldigend aanvoelen. Wand & Order, probeert het spelboek te wijzigen en kiest voor een geheel andere aanpak, met minder objecten, maar met het dubbele charme en betoverende kwaliteiten. Oh, begrijp me niet verkeerd, het behoudt de gebruikelijke elementen — het stapelen, de op voortgang gebaseerde upgrades en de gecategoriseerde zones en wat nog meer. Toch maakt het ook meer moeite om zijn wereld uit te werken en een beetje extra flair toe te voegen aan een verder alledaags concept. Post Office: Tidy Up, kortom, is het tegenovergestelde van wat je hier ziet — en dat is een geweldig ding, geloof het of niet.

Natuurlijk blijft de algemene opzet onaangeroerd: de wereld zoals je die kent is gevallen onder een verkeerde spreuk, en daardoor moet je de voorraad herbouwen en aanvullen voordat je meester thuis terugkeert. Om zo’n rommelige situatie aan te pakken, moet je door tientallen items in drie unieke zones zoeken, elke sectie voltooien en spreuken ontgrendelen die je in staat stellen je voorwerpen soepel te verplaatsen en te categoriseren. Bijvoorbeeld, je wilt je bewegingssnelheid verhogen, je inspectietijd verkorten, of simpelweg verborgen tarotdecks en drankjes markeren om het opruimen iets makkelijker te maken. Met elk item dat je succesvol terugplaatst, valt er een nieuwe kans in je schoot. Nogmaals, het is een eenvoudige opzet die het gebruikelijke verhaal niet forceert — maar het werkt.

In tegenstelling tot Post Office — een spel waarin je jammer genoeg opgesloten zit in een deprimerende kamer zonder ziel — Wand & Order plaatst je in een warme en uitnodigende locatie met een breed scala aan magische infusies. Als een Koning Arthur‑verhaalboek neemt het blijmoedig een klassieke middeleeuwse fantasie en roept zijn eigen unieke kenmerken en betoverende elementen op om een wereld te creëren die, hoewel enorm chaotisch, een absoluut genot is om te verkennen. Het voegt ook een flinke diepgang toe aan het opruimproces, met een handvol verschillende taken die je op je tenen houden terwijl je het emporium uitbreidt. Hoe eenvoudig het ook lijkt om het vuil van de vloer te vegen, het geeft een mooie toets aan een anderszins A‑naar‑B routine.

Het spreekt voor zich dat het de kleine dingen zijn die een spel als Wand & Order  tot een genot maken om door te spelen. Hoewel het duidelijk veel van dezelfde stukjes en beetjes leent van een ander, iets populairder spel, zegt het feit dat het zijn eigen onderscheidende artwork, objecten en ingewikkelde details adopteert veel over het spel. Want laten we eerlijk zijn, als er nu een overschot is van iets, dan zijn het vergeetbare organisatie‑simulators die stelen, maar niet per se uitbreiden op een bestaande formule. Wand & Order, hoewel het niet één is die bliksem in een fles stopt, doet het gelukkig veel meer dan wat anderen hebben gemist met hun eigen incarnaties. Het had alleen een beetje magie en die onmisbare chef‑kiss nodig van een team dat oprecht om hun product gaf.

Conclusie

Wand & Order voegt een speciaal vleugje betovering toe aan een vertrouwde formule die, terwijl hij duidelijk uitmondt in goedkope elixers en vergeetbare smaken, ons op de eenvoudigste wijze blijft bevredigen. In tegenstelling tot de gangbare Librarian replica, Wand & Order geeft ons ook een beetje meer persoonlijkheid, met een zorgvuldig vervaardigde wereld van magische wonderen en een vol, maar niet overvol, emporium van snuisterijen en tarotdecks, evenals alle gebruikelijke vaardigheden, secties en af en toe een geheim om te ontdekken. Het feit dat het zijn neus ophaalt van AI om zijn wereld te verfraaien, is de kers op de taart.