Valheim Recensie (PS5, Xbox Series X/S, Xbox One, Switch 2, & PC)

Het zegt veel voor een Early Access‑game om vijf jaar later nog steeds onderwerp van gesprek te zijn onder zowel industrie‑veteranen als fans. Het aantal gelijktijdige spelers neemt doorgaans af naarmate een spel langer in Early Access blijft. En wanneer er meer games verschijnen met betere verhaallijnen, graphics en gameplay, verkleint dat de kansen voor het origineel om te slagen. Toch staan we hier, nog steeds lovend over Valheim. En met evenveel enthousiasme als de dagen en weken toen het voor het eerst aan het publiek werd uitgebracht.

De Zweedse indie‑ontwikkelstudio Iron Gate en Coffee Stain Publishing zijn ijverig geweest in het toevoegen van meer functies tijdens de Early Access‑periode. Ze hebben de kernmechanica verfijnd en de graphics verbeterd. Gestaag zijn de bugs en onafgewerkte elementen gladgestreken, totdat ze voldoende vertrouwen hadden om de definitieve versie 1.0 naar het publiek te brengen, en op PS5 en Nintendo Switch 2.

Uiteindelijk kun je nu het intimiderende Deep North‑biome betreden, klaar voor welke nieuwe monsters het ook voortbrengt en de beloningen die je voor je moed ontvangt. Nu, nieuwkomers kunnen volledig Valheim ervaren, in de complete, enorme, open‑world, survival‑crafting‑ervaring die het moet zijn. Maar zijn de honderden uren die je onvermijdelijk zult besteden aan het doorkruisen van de wildernis en het verzamelen van wat je kunt vinden, de tijd en moeite waard?

Herstel Verloren Eer

Voor degenen die niet bekend zijn met Valheim, ben je een gevallen Vikingkrijger, verbannen naar de tiende wereld naast de verachtelingen, monsters en beesten, gestoord en op zoek naar bloed. Je kunt jezelf verlossen als je de monsters temt en het land herwint in de naam van Odin. Er is slechts één klein probleem. Je hebt niets anders dan de kleren aan je lichaam. Dus, meteen nadat je landt, is de eerste taak om grondstoffen te verzamelen, materialen te maken en een veilige schuilplaats te bouwen voordat je zelfs maar denkt om het onbekende te veroveren.

Op het eerste gezicht is de enorme open‑world van Valheim best best intimiderend. Er zijn nu negen biomen, inclusief het definitieve Deep North, elk verschillend in terrein, monsters en beloningen. Je hebt de mistige nevellanden waar je nauwelijks doorheen kunt zien, de oceaanrand met leviathanen die klaarstaan om aan te vallen, de asachtige vulkanen met gesmolten lava, elk met een eigen sfeer, een eigen moeilijkheidsniveau. Zonder twijfel zullen sommige snel favorieten worden, terwijl andere een hinder zijn om te navigeren. Maar elk van hen heeft een eindbaas die je moet verslaan om enige kans te hebben het volgende biome te klaren.

Valheim is voorzichtig met de zwaarte van de verantwoordelijkheid die het je geeft. Het beperkt je niet tot specifieke doelstellingen of gebieden om te verkennen. Evenmin biedt het je een helpende hand wanneer je afdwaalt naar plaatsen waarvoor je helemaal niet klaar bent. Kortom, het spel begrijpt vrije wil en is niet bang om je te zien struikelen, vallen en weer opstaan. Het laat je gedijen met de overvloed aan grondstoffen die je kunt verbouwen en delven. En laat je de wapens en gear maken en bouwen die je nodig hebt om te overleven. 

Geen Routekaart

Toch, zelfs zonder een routekaart, is er nog steeds een redelijk pad om te levelen. Je hebt idealiter grondstoffen nodig voordat je een fatsoenlijke nederzetting kunt bouwen of een betrouwbaar wapen kunt maken. Het omhakken van kleinere bomen is de gemakkelijkste manier om hout te verzamelen, net als het plukken van wilde bessen. Maar om herten te jagen, moet je betere gereedschappen maken, die je eerst uit hout en later uit metaal kunt vervaardigen. De waardevollere grondstoffen liggen dieper in het onbekende, waar je onvoorspelbaar gevaar tegenkomt. Daarom moet je zoveel mogelijk voorbereiden, langzaam en gestaag te werk gaan.

Voor het craften heb je een werkbank en stations nodig, die je in een geïmproviseerde schuilplaats kunt plaatsen. Daardoor is het bouwgedeelte van Valheim behoorlijk flexibel en uitgebreid. In feite kunnen de beschikbare onderdelen en de manieren waarop je ze aan elkaar kunt bevestigen leiden tot indrukwekkende meerverdiepingen en kastelen. Maar alles kost tijd, en je moet bereid zijn die te investeren bij het spelen van een survival crafting game. Daar kun je als gamer die dit soort games kent en liefheeft, geen klacht over maken.

Op een gegeven moment zul je sterkere speren en zwaarden maken die de krachtigere Greydwarfs en de Forsaken‑baas van het eerste Meadows‑biome, de Eikythr, kunnen bestrijden. Het verslaan van hen beloont je met meer gezondheid en schade om tegen vijanden met meer gezondheid en schade in het volgende biome te vechten. Een interessante eigenschap is om op je voeding te letten, want bepaalde voedingsmiddelen voeden je gezondheid en uithoudingsvermogen meer dan andere. In feite, wanneer je het punt bereikt om zeeslangen te verslaan, en zij slangenvlees en schubben laten vallen, zul je merken hoe veel meer ze je gezondheid en uithoudingsvermogen versterken.

Goden, wees goed

Meer gezondheid en uithoudingsvermogen zijn een geschenk van de goden, want dat is wat je zal ondersteunen tijdens grondstofruns en onvermijdelijk tegen snellere wilde dieren, hardere nachtskeletten en agressievere wezens aanloopt. Doodgaan is onvermijdelijk, vooral tijdens solo‑runs, en je gezondheid en uithoudingsvermogen raken gevaarlijk laag. En wanneer dat gebeurt, verlies je de grondstoffen en buit die je bij je draagt, wat je kan terugwerpen, aangezien het spel je respawnt bij de dichtstbijzijnde schuilplaats.

Daarom kan het bouwen van een snelle, geïmproviseerde schuilplaats tijdens langere grondstofruns en expedities een levensredder zijn. Het hoeft niet luxe te zijn, maar alleen voor het geval je niet meer ademend terug naar je nederzetting kunt komen. Uithoudingsvermogen kan vooral snel opraken, omdat het wordt verbruikt bij elke actie of beweging, behalve bij lopen. En stel je voor dat je een sterker vijand tegenkomt waar je niet op voorbereid bent en geen andere optie hebt dan voor je leven te rennen (geloof me, weglopen is in bepaalde ontmoetingen absoluut verstandig), en je uithoudingsvermogenbalk piept, piept, piept alsof hij op uitlaatgassen draait.

Het zal niet echt piepen, piepen, piepen, maar de spanning kan toenemen in die agressieve ontmoetingsmomenten waarin je niet sterk genoeg bent. Of wanneer je een baas vecht wiens gezondheid niet wordt geraakt door je pijlen. Er zijn situaties waarin je simpelweg niet genoeg hebt verkend om de benodigde grondstoffen en craft‑materialen te vinden. Of niet genoeg vijanden hebt verslagen om te levelen. Het kost even om magie te ontgrendelen, bijvoorbeeld, wat eerder van pas had kunnen komen.

Rustig Aan

Maar opnieuw, dat is het plezier van Valheim en survival‑crafting‑games. De toegewijde toewijding aan het verzamelen van grondstoffen en het craften. Het geduld om te levelen, zelfs wanneer het grindig aanvoelt. Het is mogelijk om te sleutelen aan de moeilijkheidsinstellingen, die specifiek genoeg zijn om grondstofdrops en dergelijke te bepalen. Je kunt bepalen hoeveel grondstoffen je verliest als je sterft. Of zelfs hoe vaak vijanden je kamp overvallen, want dat kan irritant zijn wanneer ze onverwacht aanvallen.

Maar over aanvallen gesproken, en de gevechtssectie zelf. Het is vrij simpel. Nauwelijks iets complex, maar ook niet te simpel. Je hebt je standaardaanval en een alternatieve voor je verschillende wapen types. Knuppels, messen en vuisten zijn gespecialiseerd in verschillende vijanden, en kunnen fysieke en magische aanvallen uitvoeren. Je verdedigt jezelf vervolgens door te ontwijken of een blok of parry te gebruiken. De parrys, wanneer perfect getimed, kunnen vijanden doen wankelen en je de opening geven die je nodig hebt om ze te vernietigen.

Maar het is de variëteit aan vijanden die mij overtuigt. De mythologische beesten en monsters die je tegenkomt, nemen je vaak de adem weg. Ze zijn dreigend en agressief. Je hebt meer dan 50 vijandtypen, wat perfect past bij de enorme omvang van Valheim. Ik vind het leuk dat een paar wezens passief zijn, maar sommige zullen zeker uitgroeien tot een gruwelijke ontmoeting als je hun rust verstoort. Rondzwerven in Valheim kan het mooiste zijn, maar je bent toch voortdurend bewust van de monsters die bijten.

Oud, Maar Nieuw

En ik wil ook kort de graphics beoordelen, die zo adembenemend zijn. Ik vind het geweldig dat het spel niet de route volgt die moderne games nemen. De fotorealistische visuals, die zeer gedetailleerd zijn, en bijna elke regio ziet er surrealistisch uit. Deze keer heb je visuals die er oud, maar verfijnd uitzien. Het zijn low‑res graphics die teruggrijpen naar het PS1‑ en MS‑DOS‑tijdperk, maar toch gepolijst en levendig. Het is een prachtige wereld die Iron Gate Studio heeft gecreëerd.

Conclusie

Ongeacht hoeveel uren je al in Valheim hebt gestoken, of of je net begint, de survival‑crafting‑mechanics en de ervaring hier zijn prachtig. Het blijft boeiend vijf jaar later, met een nieuw biome om te verkennen. Deep North is het laatste biome dat je reis naar verlossing in de ogen van Odin afrondt. En toch, nadat je jezelf waardig hebt bewezen om door de parelpoorten van Valhalla te gaan, kun je niet weerstaan om terug te keren naar Valheim.

Je kent de beproeving die de dreigende mythologische beesten van deze wereld je hebben aangedaan. Je kent de tijd en toewijding die nodig waren om de grondstoffen te verzamelen en ze te investeren in je gezondheid, uithoudingsvermogen, wapens en uitrustingssets. Toch wil je blijven investeren in die tijd en moeite, want er blijft zoveel te zien en te doen. Er blijven verrassingen in het verschiet dankzij randomisatie. En met negen vrienden aan je zijde, is het een wereld die je misschien nooit echt zult verlaten.